Totaal aantal pageviews

vrijdag 30 september 2016

no nuns

Ook dit zijn geen echte nonnen, natuurlijk. Terwijl ik dit zit te typen kijk ik naar live-beelden van de mission control van Esa in Darmstadt die de botsing van de sonde Rosetta met een komeet aan het monitoren is. Wetenschap is zó boeiend mensen. De laatste dagen kwamen er op mijn fb-feed weer wat fratsen voorbij van sites met "natural" in de domeinnaam met claims die al dan niet waar zijn, maar die dan weer steevast verkeerd worden uitgelegd. Journalistiek, velen voelen zich geroepen maar slechts weinigen kunnen het nog...
Dan kan ik jullie melden dat ik er een repeteerdroom bij heb: ik werk in een mega kringloop-achtige winkel van meerdere verdiepingen verbonden door hele roestige gammele trappen en waar het overal een gigantische bende is, maar dan ook écht en ik moet daar heel minitieus allerlei kleine voorwerpen tussen de troep vandaan vissen, die nog enigszins waarde hebben, maar ik heb geen plek om ze neer te leggen. Vannacht kreeg ik een hele grote vuilniszak (200 ltr of zo) van de baas om ze in te doen... Het betreft hier een nieuwe variant op een bekend thema. Ik zou zeggen: laat je fantasie er op los...

donderdag 29 september 2016

rockets (4)

tussenstand, uit een e-mail aan mijn arts geknipt en geplakt:

De zomer was moeilijk, maar ik heb het idee dat ik de boel weer redelijk onder controle heb.
Het samenwoon-experiment met mijn oude vriend werd een fiasco. Voor de zoveelste keer heb ik iemand’s problemen en mijn vermogen om er mee om te gaan onderschat en R. is daarbij ook niet helemaal eerlijk geweest. Ik hoop dat ik mijn lesje nu voorgoed heb geleerd.
Hij is na drie weken uit zichzelf vertrokken, is nu dakloos... heeft forse schulden, werkt niet volledig mee met hulpverlening, etc... Maar ik moet mijzelf beschermen. Daarin was iedereen in mijn omgeving het met me eens en R. zag dat zelf ook wel in.... Ik vind het in en in triest, had ook wel even tijd nodig om hier overheen te komen, maar ik sluit mij er nu voor af. Dat is de enige manier om overeind te blijven. Ik hou mijn wereld klein nu, neem alleen de telefoon op als ik het nummer als ‘veilig’ herken (en anders spreken ze maar wat in).

Ik heb dus de meeste contacten en verplichtingen uit mijn handen laten vallen, op die twee vrienden en mijn broer na. Ik slaap veel. 10 –11 uur per nacht, al dan niet geholpen door extra medicatie. Als ik dat niet doe, wordt het toch weer raar en onrustig in mijn hoofd of krijg ik allerlei psychosomatische klachten. Dus ik zal het wel nodig hebben.

Ik ga nu iedere avond bij W. langs. Een paar dagen wegblijven is eigenlijk niet meer te doen voor haar. Ze is nu zo hulpbehoevend en heeft geregeld zó veel pijn, dat er eigenlijk continue iemand bij moet zijn en dat kan gewoon niet met de huidige zorg (en dan ìs dit volgens mij al de beste plek waar ze kan zijn). Er wordt een heleboel overlegd, begeleid, bijgesteld en -geschoold. Men doet echt zijn/haar uiterste best...
Ik eet eerst rond half zes met de nog mobiele verblijvenden en vrijwilligers in de huiskamer en daarna zit ik naast haar bed (en ons hondje er vaak op). Doe de beademingskap op en af, geef haar drinken, we luisteren samen naar muziek, praten niet veel, want dat kost haar veel energie. Rond half tien race ik op de elektrische fiets van mijn vorig jaar overleden moeder naar huis, meld op de chat dat ik veilig thuis ben gekomen en dat de katten weer binnen zijn, chat nog even met een oude studievriendin uit Utrecht, ook een dagelijkse steun in het geheel en ga naar bed.
Ik doe nog wel iets met radio en mijn blog (dat plaatjes op thema zoeken/sorteren is een enorme afleiding) Ik maak alleen tot na dit alles geen live radio. Ik zet thuis in etappes een uitzending in elkaar en stuur die op en als dat niet lukt een herhaling, want ik heb ze alle ruim 150 zorgvuldig bewaard.


Voor aanstaande dinsdag heb ik wel de muziek bijvoorbeeld al netjes achter elkaar geplakt. In verband met dierendag wordt het een bewerkte splognerizer over hondjes in het algemeen en teckels in het bijzonder. Ik heb er zelfs artwork voor laten maken door mijn Amerikaanse vriend Joe Lacey:


Ik zie wel of ik er voor dinsdag presentatie overheen geplakt krijg. Vandaag laat ik alles maar weer een beetje waaien. Ik heb alweer twee brieven gepost... pffff... hè hè...