Totaal aantal pageviews

zondag 2 augustus 2015

streepjesbadpakken

Mijn moeder was meer van de bikini's toen ze jong was. Pas heel laat in haar leven schakelde zij over op de badpakken, maar toen zagen ze er inmiddels niet meer zo uit als hieronder:

en weer verder

De afgelopen toevoegingen op dit blog liepen door mijn voorprogrammering niet geheel synchroon met mijn innerlijk leven en stemming, maar er komen de komende dagen nog wat thema's voorbij die ik gisteren gemaakt heb. Een deel van mij heeft grote behoefte om dingen van mij af te schrijven, om gedachten op een rijtje te zetten, inzichten te zoeken terwijl ik ze opschrijf, maar dan zonder dat anderen met mij meelezen. De gedachten aan en rondom mijn overleden moeder moeten ook een beetje indalen en vorm krijgen. Er zijn nuances en zaken die ik zelf werkelijk nog niet helemaal begrijp en die ik in de week wil zetten, totdat ik zeker weet dat het beeld zo goed mogelijk klopt..
Toevallig zag ik vanochtend een herhaling van boeken met Maarten 't Hart over zijn moeder die aan wanen leed, maar hij had gewacht tot na haar dood en tot het moment dat hij er een liefdevol portret van kon maken. Dat wil ik ook en ik denk dat dat proces nogal wat tijd vergt, want ik weet nog steeds niet hoe ik het 'tikkie gek' uit het portret dat de met mijn moeder bevriende priester (van mijn generatie) in zijn preek van haar schetste moet duiden. Ik was blij met dat verhaal en met de verschillende mensen die ineens opdoken met zaken waar ze mijn moeder hun levenlang dankbaar voor zullen blijven en waarvan ik soms nooit wat had geweten. Die gesprekken hadden een helende werking op mij. Meer wil ik er even niet over kwijt. De rest ga ik in een versleuteld document op een verstopte USB schrijven en herschrijven en nog eens herschrijven en misschien wel nooit in de openbaarheid brengen, want hee... uiteindelijk maakt niets iets uit, alleen de relatie met je medemensen. Iedereen geeft op zijn eigen manier betekenis aan de dingen die gebeuren en alleen als je denkt dat er mensen zijn die iets aan je verhaal zouden kunnen hebben loont het de moeite zoiets te publiceren  Één ding wil ik wel kwijt: ik zal definitief nooit meer naar een hortensia kunnen kijken zonder aan mijn moeder te denken. Het viel me nu pas op dat er in de loop der jaren steeds meer van in de tuin verschenen. Dit zijn allemaal gedachten die ik al vaker van mensen heb gehoord, maar die ik nu pas ten volle snap.


En voor de rest liggen er natuurlijk nog meer pijnlijke gebeurtenissen in het verschiet. Wat de afgelopen week wèl met mij gedaan heeft is dat ik mijn verdriet heb kunnen uiten en ik heb het gevoel dat ik dat snel ook weer op een creatieve manier in geluid en misschien ook beeld zal gaan vormgeven.