Totaal aantal pageviews

maandag 31 januari 2011

filmmuziek


Ik heb vanavond filmmuziek op de platenspeler gelegd. Van Klaus Schulze (sorry, nooit zo conformistisch aan de actualiteit geweest...) Ik gebruik het als soundtrack voor het lezen van Hermann Hesse's Steppenwolf. Stom eigenlijk dat ik bijna alles van Hesse al gelezen had behalve dat éne werk dat bijna iedereen kent

zondag 30 januari 2011

Oboe(m)

Die korte toegiftjes doen me een beetje denken aan 52 weken echootjes die ik iedere week maakte. Sorry, ik was een beetje melig nu ...

OMG (2)

omg, 'k was vergeten dat je op een zondag ook je dag nie kon hebben.
Soft -en hardware werkten niet mee, vandaag. Blijkbaar gaat er nog steeds van alles mis op het moment dat je in Magix met midi wilt gaan werken en als het vastloopt dan heeft íe de ene keer wèl een reservekopie gemaakt van de stand van de mix op het moment van vastlopen en de andere keer niet Volledig volgens de wet van Murphy dus niet nadat je twee uur op allerlei ingewikkelde effecten hebt zitten tweaken en je per ongeluk het meeste werk hebt gedelete vlak voordat hij vastloopt.
Sorry, dat moest ik even kwijt... Ik heb een magere reconstructie kunnen maken van wat ik oorspronkelijk bereikt had. Het borduurt voort op mijn toegift van gisteren. Hier kom ik nog op terug, maar ik moet even een simpele misdaadserie gaan kijken, waar de slechteriken er flink van langs krijgen...


Fred Astaire and Eleanor Powell (good quality)

The Panthers - Bhairvi

C1 - The Panthers - Bhairvi by 666 vs 777

via http://holywarbles.blogspot.com/ (verplichte kost!)

zaterdag 29 januari 2011

Oh my goodness...

Nog zo'n toegiftje, om niet bij die ene droodle te blijven hangen. Gewoon een hele andere er direct achteraan maken met bijna hetzelfde materiaal, levert soms hele aardige dingen op.

laboratory dance

Gisteravond sampletjes zitten knippen uit muziek die ik van blogs heb gedownload. Vandaag wat geplakt en met effecten geknoeid. Ik heb het idee dat hier nog meer in zit, maar voorlopig is dit wat eruit komt. Hij gaat op de plank.

The Creed Taylor Orchestra - Lonelyville

Nog maar eentje dan, omdat er zo'n lekkere fluit in zit...

Now this is strange ... a classic melody by Jean Sibelius arranged in a lounge way with echoing voices...

woensdag 26 januari 2011

nòg eentje

Twee droodles op één dag. We gaan de goede kant op. Deze is véél meer een echte droodle. Ik bedoel dat er helemaal geen bedoeling vooraf was en dat ik zomaar wat geplakt, geknipt en effecten heb toegepast.

quote van de dag

"Dat je intelligent bent, betekent niet dat je iedereen moet begrijpen" (S. B.)

(Being intelligent doesn't mean you have to understand everyone)

portrait droodles (2)

Op facebook, splusp en per mail aan enkele vrienden en collega's had ik een oproep gedaan om een top 5 te maken van muziek die iets over hen zelf zegt. Met plak en knipwerk zou ik er dan een droodle-portait van maken. Droodle wil zeggen dat ik er niet al te lang over nadenk. Ik beluister de muziek vluchtig, knip er wat samples uit en ga er in een audiobewerkingsoftware mee aan de slag totdat er een kort audiowerkje ontstaat waar de betreffende persoon hopelijk wat van zizchzelf in herkent.

Dit is een uitdaging. Ik plak en knip graag maar wat raak met muziek en geluid en ik heb zelf méér dan genoeg materiaal om uit te putten, maar anderen kiezen muziek die ik zelf helemaal niet voor de hand vind liggen om iets mee te doen en dwingen mij daardoor creatief te zijn.

De meeste mensen vinden mijn opdracht ook moeilijk, omdat ze het niet voor elkaar krijgen hun keuze terug te brengen tot 5 stukken. In dat geval krijg ik een top 10, die ik zelf weer reduceer tot een top 5. Ik vind het leuk om er dan ook nog een vleugje bij te doen van wat ik typerend aan die persoon vind, in dit geval een jam-sessie waarvan Rien mij de opname stuurde.

Dames en heren: "Rien's Dream"



update: this is a slightly better, more balanced version than I posted earlier

LP covers

Bracht wat tijd door op http://lpcoverlover.com/. Ik word er hebberig van. Ik wil weten hoe de muziek klinkt die achter de hoes schuil gaat. Van een deel weet je dat ook wel zoals toevallig de bovenste, maar ook al heb ik er bijvoorbeeld bij de tweede wel een voorstelling bij. Ik zou het zo graag horen!
En tja, die onderste. Dat kàn heel grappig zijn. Ik schat in dat het gesproken woord is, maar ... je weet het niet hè, je weet het niet....






dinsdag 25 januari 2011

Fur Ein 3/4 Stündchen (1974) - Tortilla Flat

Dit snap ik niet... Je kunt toch niet zomaar iets van bijna een uur uploaden? Alleen mensen met een speciaal account. Maatwisselingen en jazzy dwarsfluit... I'm listening!




Wat weten we hier over te vinden?

Tortilla Flat biography
The German band Tortilla Flat, named after a famous John Steinbeck novel, released their only record "Für ein ¾ Stündchen" as a, now highly sought-after, private pressing in 1974. The mainly instrumental record presents a Canterbury influenced jazz-rock reminding Dutch bands Supersister and to a lesser extent Focus and the German band Tomorrow's Gift with a strong accent on e-piano and flute. Apart from the musical influence the band showed also some typical Canterbury tongue in cheek humour with the title "Für Ein ¾ Stündchen", pointing in a humerous way to the average length of a vinyl record, the gothic lettered schoolbook cover and some short funny vocal elements.

The record is recommended for Canterbury and jazz-rock fans

===Martin Horst===


meer:
http://www.progarchives.com/Review.asp?id=292075

Les Gams - Il a le truc

Kokoro

Kijk, daarom hou ik van internet, vanaf de dag dat ik voor het eerst online ging:



Ik had anders wellicht nooit van Kokoro gehoord

"Benjamin Aderounmu, better known as 'Kokoro', the unmistakable and widely- known tambourine-playing minstrel, died in a Lagos hospital on Sunday, January 25, 2009, a month to his 84th birthday."



From the CD Compilation:
"Miliki Music - Society Sounds of 60's Lagos (Re-Grooved)". LimeWire Store.
http://www.store.limewire.com/store/a...

Kokoro (musician)
From Wikipedia, the free encyclopedia.

Benjamin 'Kokoro' Aderounmu (25 February 1925 -- 25 January 2009) was a widely-know blind minstrel from Lagos, Nigeria. He was born into a royal family in Owo, Ondo State, and became blind when he was aged ten. He developed a unique style of singing accompanied first by a drum, later by a tambourine. He moved to Lagos in 1947, where he became exposed to major local musicians such as Ayinde Bakare, Bobby Benson and Victor Olaiya.

In the 1960s and 1970s he featured regularly on Federal and local radio stations, and was widely respected for the depth and wisdom of his lyrics. An early pioneer of Jùjú music, he sang in Yoruba about love, money, conflicts and urban decadence. He had wide influence on other musicians. The author Cyprian Ekwensi wrote a fictionalized version of his life in his novel for adolescents, The Drummer Boy.

He performed in many cities in Nigeria and overseas, but was exploited by people who took advantage of his blindness. Often he was homeless, playing on the streets to make ends meet. However, in 2007 the governor of Lagos State Babatunde Raji Fashola donated him a two-bedroom apartment after meeting him at a performance by King Sunny Ade. Kokoro died of a diarrhea-related ailment shortly before the planned release of his album titled Igi Araba He was survived by his wife of 32 years, Abike Beatrice Adewunmi.

References:

1. "Benjamin 'Kokoro' Aderounmu (1925--2009)".
Nigerian Guardian. Feb 8 2009.

http://aderinola.wordpress.com/2009/0... Retrieved 2009-11-09.

2. Toyin Falola (2001). Culture and customs of Nigeria. Greenwood Publishing Group. p. 173. ISBN 0313313385.

3. Jeremy Marre, Hannah Charlton (1986). Beats of the heart: popular music of the world. Pantheon Books. p. 84. ISBN 0394742583.

Lesson by the master

This applies not only to guitar. This is THE approach to practising:

Prachtige muziek om de dag mee te beginnen!

maandag 24 januari 2011

authentic folk disco from Greece

Now I know there is at least ONE English speaker following the "splogman loop" which is taking place overhere now, I will post the occasional english postings ;-)
I was in one of the charity shops and I wouldn't have bought yet another folk souvenir LP with the same old trio hellinique imitations, if I hadn't spotted a track played by the "Bouzouki Disco Band".


Just one euro to satisfy my curiosity and to annoy you with this (I ripped it at the same time I was listening, so I wouldn't run the risk of having to listen to it twice in case it would be bad. Rest assured... it's not half that bad. I guess it would fit nicely into an eighties retro party

Van NRC.NL

De Russische Nick Lariontsev maakte een time-lapse van groeiende schimmels. Acteurs in de video zijn aspergillus fumigatus (komt voor in neus, keel en slokdarmhoofd van gezonde mensen), botrytis cinerea (komt vaak voor op wijndruifplanten), trichoderma (komt bijna overal in de grond voor) en cladosporium (een plantenschimmel, vaak te vinden op tomatenplantjes).

De muziek is echt afschuwelijk, zet die maar uit en zet even een CD van een bevriend gitarist op of zo, want dit hier is precies het soort beat waar ik allergisch voor ben (op zich heb ik niets tegen "relaxation"- of new age muziek). Toch is dit de moeite waard. Ik krijg meteen spijt van mijn laatste schimmelverwijdersessie in de badkamer...

WAVE (AV track) - Annette Kruisbrink

DUAL P 51 - Chassis 420 - TA CDS 660 - Original Fundzustand

etten-leurs ukulele genootschap top of the world

zondag 23 januari 2011

een experiment

Met Magix Music Maker 17 premium kan ik eindelijk de filmpjes van mijn fotocamera rechtstreeks invoeren zonder tussenkomst van een onhandige freeware converter. Je kunt zelfs het resultaat direct naar youtube exporteren. Ik heb dit uitgeprobeerd, om te zien welke kwaliteit het programma dan automatisch kiest, want bij handmatig exporteren (en daarna pas uploaden) moet je eerst dingen instellen. Ik zie dat de rechtstreekse optie een betere kwaliteit oplevert. Geniet u thans van mijn kabbelend uiterwaardebeekje. In plaats van het afgezaagde harpmuziekje heb ik gekozen voor het even grote cliché: het vervreemdend effect d.m.v electronische klanken:



raar gezegd eigenlijk: "afgezaagde harpmuziekjes"

Fietstochtje

Het weer nodigde er niet echt toe uit, maar voor de geestelijke en lichamelijke gezondheid ben ik toch even op de fiets gestapt. Ik moest maar weer eens naar mijn favoriete vogelkijkhut. Tja, dat was dus een beetje naïef van me:







Dat het water de afgelopen tijd nog veel hoger heeft gestaan was o.a. te merken aan het afval tegen de dijk.



Erg veel bijzondere vogels heb ik niet gezien, wel gehoord overigens. Het was wilde eenden en grijze ganzen wat de klok sloeg en ze waren te ver verwijderd om te zien of er nog minder algemene soorten tussen zaten



Onderweg heb ik nog wel over facebook nagedacht. (Ja, over dat soort dingen denk ik na op de fiets, ja. Als je ergens wekenlang twee uur per dag mee bezig bent, is dat wel enige reflectie waard.) Ik heb mijn account wèl weer geactiveerd, maar heel symbolisch van het oude TV-testbeeld als profielfoto voorzien en ik heb als status dat geïnteresseerden naar dit blog toe kunnen.
Al fietsend drong ineens tot me door, waarom ik precies dit blog prefereer boven facebook, ook al is dit helemaal open en bloot en met Google voor iedereen traceerbaar en is facebook afgeschermd, althans zo lijkt het.



Op facebook komen al mijn uploads e.d. op ieders wall en al die 200 mensen krijgen dat te zien, of ze nu geïnteresseerd zijn of niet. Al die mensen die ik nog nooit ontmoet heb, maar ook mensen die mij wèl kennen van school, van werk etc.. maar die ik anders hooguit ééns per jaar op straat, in de bibliotheek of een verjaardag tegenkom en die dan in twee tot tien minuten een samenvatting van mijn leven en welzijn krijgen en ik van hen. Wellicht bezoeken ze een keer mijn website en klikken de link naar dit weblog aan, maar die kans is toch klein. Er zijn er die het doen, dat weet ik, maar echt niet meer dan één op de tien.
Op facebook krijgen ze dan ineens iedere dag een update van mij en ontvangen ze de video's, composities en andere zaken waar ik vol van ben. Dat is eigenlijk meer exposure dan mij lief is. Op dit blog weet ik dat 90% van bezoekers doelbewust deze site bezoekt en intrinsiek in mij geïnteresseerd is.



Daar komt dan nog bij dat facebook minder afgesloten is van de boze buitenwereld dan je gevoelsmatig meent. Iemand kan àltijd over jou uit de school klappen. Ik merkte dit toen een ex-facebook friend na mij ontvriend te hebben, toen ik een kritische comment had geplaatst op een stukje van hem, mij met facebook-citaten van mij bij mijn werkgever zwart probeerde te maken via e-mail. Nu zeg ik gelukkig niet zulke heel erg schokkende dingen en is mijn baas niet zo snel onder de indruk van mensen die personeelsleden in diskrediet trachten te brengen, maar het was mij in één klap pijnlijk duidelijk hoe kwetsbaar je ook op facebook bent. Eigenlijk ben je nog kwetsbaarder dan op een googlebaar blog als dit. Je waant je namelijk veilig en je gedraagt je vrijer in een social network, althans die neiging had ik zelf en ik bespeurde dat ook bij anderen. Van mensen die ik nog nooit heb ontmoet, maar die vrienden van vrienden zijn weet ik inmiddels zoveel persoonlijke dingen, ik weet waar ze zich druk om maken, wat hun zwakke kanten zijn, hoe hun gezondheid is, wat ze van hun buren denken, hoe moeilijk het op het werk is, etc..



Om nog weer even terug te komen op de legalisering van de 27 mc, de bakkies, begin jaren tachtig: dat was toen ook zo. Ik kwam dingen aan de weet over mensen in het dorp die ik soms niet wilde weten en ik realiseerde me ook op zeker ogenblik als er reacties tussendoor kwamen (breekie, breekie!) in een on air gesprek, dat er véél meer mensen meeluisterden dan ik dacht en dat die op hun beurt véél meer van mij wisten dan ik mij bewust was.
Naïef, ok ... guilty as charged...

Temptation by Esquivel and his Orchestra

zaterdag 22 januari 2011

vingerverven ... please don't

Ik ben nog volop aan het experimenteren. Er moet meer uit te halen zijn dan het standaard sampletjes aan elkaar plakken: "please don't tell me how to do it" (William Shattner)

Hoewel mijn vertrek van facebook tijdelijk bedoeld was heb ik steeds meer zin, om het helemaal te laten voor wat het is. Hier staat mijn werk tenminste lekker bij elkaar op één site. Iedereen kan het vinden, maar aan de andere kant reageert er zelden iemand. Goed zo.
Weet je wat het ook is met facebook? Dat bedacht ik me zomaar, hoor. Internet is oorspronkelijk een medium van de vrije jongens (en meisjes). Je kan er nagenoeg alles doen wat je wil. Je provider gooit je er niet zomaar af. Nu lijkt iedereen naar de social media te verhuizen die zwaar gecensureerd worden. Als je een blote tiet laat zien, kan iemand je rapporteren en kan je profiel verdwijnen. Je mag niet onder een schuilnaam opereren. Het gebeurt niet vaak, maar ik ken gevallen van mensen wiens profiel hierom verwijderd werd.
Ik heb een beetje hetzelfde gevoel als in de jaren 80 met de zendpiraten: eerst zaten we gezellig illegaal met onze zelfgebouwde bakkies voor de lol met elkaar te schaken over de radio en elektronische muziek uit te zenden in het gebied tusen de 100 en 104 mc. We waren met niet zo gek veel. Toen legaliseerde Nelie Smit Kroes de 27 mc en iedereen kocht een legaal bakkie. De lol was er voor mij al snel af. Als ik me goed herinner zette ik mijn apparatuur na een jaar te koop en zond nog af en toe uit met een bereik van 1 km op de drie meter band. Nee, ik heb het niet meer, dat kleine 50 mc oscillatortje met frequentieverdubbelaar ... na veel verhuizingen gedumpt in de vuilcontainer (dat was vóór het gescheiden afval, dat niemand daar moeilijk over gaat doen...)

SANDIE SHAW - Un Tout Petit Pantin (Puppet on a String)

Wasily Kandinsky Animation

sliptop

Алексей Покровский Весёлый разговор

Niet dat ik de muziek zo mooi vind... het is het instrument van de rechter muzikant. Ik heb het leren kennen als een harpgitaar en als zodanig heb ik het op dit blog ook geïntroduceerd, maar zo mocht ik het van Alex Timmerman niet noemen ;-) Als ik de juiste naam nu maar onthouden had, of ... als ik mijn facebook-account nu maar niet gede-activeerd had, want daar staat het ergens vijf maanden geleden...

Сережа Парамонов и Детский хор

Ja, sorry, het blijft me fascineren. Let bij onderstaande video vooral op de scat-vocals (dabadabadaba) van het koor en de uitdrukkingen op de gezichten van de koorleden



Nog intrigerender is de onderstaande video. Ik ben niet zo goed op de hoogte van de gezichten die bij alle grote Russische historische namen horen. Alles tussen Stalin en Breznev is voor mij duister. Ik weet dus niet wie de personen op de eerste rij zijn. In eerste instantie dacht ik: "wat een komedie... hoeveel van die mensen zouden nu oprecht blij zijn daar", maar uiteraard moet je je dezelfde vraag bij onze eigen gala-avonden stellen. De uitreiking van de weet-ik-wat-awards etc... hoeveel "echt" zit daar bij? Het is makkelijk om vanuit de éne cultuur de andere belachelijk te maken. Poppenkast is overal hetzelfde...

Ook hier weer leuke scat vocals van het koor. Ze zijn intussen 10 jaar ouder. Het lijkt wel dezelfde zaal, maar dan minder sober. En de solist? Zou dat het inmiddels volwassen jongetje van hierboven zijn?

Евгений Головин Ты рядом, ты здесь

En van mijn grote Russische youtubevriend Pustinnik 25 komt weer een geweldig stukje ijzeren-gordijn-entertainment, uit 1978.

nog veel meer oefenen

Vandaag ging ik met goede moed verder aan mijn oefendroodle, met de bedoeling er iedere dag weer een stukje aan vast te plakken. Dat concept is niet nieuw. Wagner deed het ook, maar dan op beduidend grotere schaal en striptekenaars doen het ook. In de muziek leidt het soms tot verveling omdat je steeds weer door dat begin heen moet. In Zwolle hebben ze ooit ieder jaar een stuk gespeeld tijdens een zomerfestival. De componist, komhoeheetiookweer breidde er ieder jaar weer iets nieuws aan, maar de deelnemers begonnen een hekel aan het stuk te krijgen. De bedoelde spanning ging er juist af. Kennelijk werkt muziek niet zoals een stripverhaal. Ik bedenk me net omdat je in een stripblad niet steeds de voorgaande afleveringen krijgt voorgeschoteld.
Afijn, ik werd er een beetje melig van en heb er maar een dito eind aan gebreid. Ik gooi het op de plank. Wellicht flans ik er nog weleens iets evenwichtigs van in elkaar.


Zaz


Tja, omdat ik dus niet zo'n mainstreammediaconsument (scrabble!) ben, doe ik "ontdekkingen" die nauwelijks ontdekkingen te noemen zijn. Zo kwam ik via via, via youtube op Zaz oftewel Isabelle Geffroy, die voor mij een beetje de Franse Esther Groenenberg is.
De soundtrack voor vandaag is voorlopig dus:

http://open.spotify.com/album/0ZNyQpfWfpZCSGHS6yyFyC

Moon Shoes Boogieland

Die soultrain videos blijven prachtig. Ik bedoel: het ging gewoon over lol maken, niet over wie de grootste auto, het verst kon spugen/piesen of de goudste kettingen had:



http://soultrain.com/

Best Coast - Crazy For You

hoesjes

Ik ben erg benieuwd naar de muziek die in dit hoesje zat:



het is of de originele tune



of zoiets:



Bovenstaande plaat van Resonance heb ik nu eindelijk na bijna 30 jaar zoeken in mijn bezit. Dat is dan weer het voordeel van facebook: ik meldde dat ik het hoesje met een verkeerd plaatje erin had gevonden in de kringloopwinkel en prompt vraagt iemand mij om mijn adres en voilá (het was een Fransman) twee weken later lag het op de mat.
Overigens begin ik ook nu weer té snel met typen, want ik lees zojuist de tekst op het bovenste hoesje wat beter: het betreft hier een hoorspel of voorleesboek... Niettemin zou ik het graag eens beluisteren.

vrijdag 21 januari 2011

Nog meer oefenen

Ik ben vanavond verder gegaan met mijn droodle van gisteren. Langzaamaan begin ik de oude vertrouwde functies van de oude programma-versies los te laten en ontdek ik de fun van wat er allemaal onder de rechtermuisknop zit en de diverse cursor-instellingen. Aan het einde kreeg ik echt de smaak te pakken. Het voelt gek genoeg ook een beetje als valsspelen, maar het is heerlijk dat ik nu met twee muisklikken iets kan doen waar ik vroeger een half uur puzzelen in een ander programma voor nodig had. Het wordt steeds meer écht droodles tekenen zo.

De elektrische igil

De igil is een instrument uit Tuva, dat gebruikt werd/wordt als begeleiding van de boventoonzang. Hier heeft iemand er kennelijk een element aan gemonteerd. Het resultaat spreekt me aan. Kijk, zo'n instrument wil ik ook wel hebben, het zou goed passen in het nieuwe klankidioom waar ik altoos naar op zoek ben. Eigenlijk moet ik me ook eens verdiepen in het zelf bouwen van elektrische gitaren e.d. maar dat soort dingen komt er nooit van.

De fabricage van de gramofoonplaat (1941)

Als je dit ziet dan wil je geen cd meer. In de film zit het nummer "ik heb een keukentje" van The Ramblers verwerkt.

donderdag 20 januari 2011

oefenen

Ik heb mij bezondigd aan het kopen van de laatste versie van Magix. Ik heb nog weinig tijd gehad om het uit te proberen, maar ik ben gestopt met facebook, dus ik hield vandaag al reeds tijd over, voor een kleine vingeroefening. Tja, ik weet het niet. Het is zo'n dingetje waarvan ik denk: als ik het even laat liggen en er later nog eens op terugkom en er flink tijd in steek zou het best iets spectaculairs kunnen worden. Maar ja, zo liggen er nog wel meer dingen op de digitale plank:



Ik weet niet of ik een post per dag haal, maar nu ik ontfeesboekt ben wordt de kans op iets dagelijks wèl groter.
Overigens, om de schade een beetje in te halen. Er zijn nog een paar werkjes die ik wèl op facebook, maar niet hier heb geplaatst. Deze vind ik zelf wel geslaagd: allereerst is hij langer, ten tweede is dit het eerste werkje dat vorig weekend met Magix 17 is gemaakt. Als je goed luistert hoor je dat hij eindigt met dezelfde piano-sample als de tweede, die hierboven dus als eerste is geplaatst. Ten derde zitten er veel samples uit songs in waar ik een goede herinnering aan heb.

woensdag 19 januari 2011

Daar zijn we weer (voor de zoveelste keer)

Na enige tijd druk op Facebook geweest zijn, verhuis ik mijn aandacht weer naar mijn internet-roots: het slappe platen- en obscure video log. Ik kon zo gauw geen Jenka video vinden, maar dit is ook leuk: