Totaal aantal pageviews

woensdag 29 februari 2012

Lavender Jane [any woman can be a lesbian]



Vandaag kon ik de rust opbrengen om eens wat freeware op grafisch gebied uit te proberen. Er is héél veel, maar ik had in ieder geval het criterium dat ik vrij snel moest snappen hoe het werkte en er zijn hierdoor toch drie progjes afgevallen. Ik gebruik ze op dit moment voornamelijk om hoezen te restaureren. Ik moet hierbij de hoezen netjes kunnen uitsnijden en vuiltjes en beschadigingen kunnen retoucheren. Ik gebruik nu een combinatie van drie programma's (of eigenlijk 4). Die gezamenlijk bijna alles kunnenwat ik wil. U ziet hierboven al wat het niet kan: de hoezen 'rechttrekken' die door mijn beperkte fotografische mogelijkheden na veel uitgeprobeer nog stééds met een vertekening zijn vastgelegd. Ja, wat doe je dan: laat je de omgeving om de hoes zitten of snij je het zo af dat het recht lijkt. Met deze hoes heb ik volgens mij nèt de verkeerde keuze gemaakt, want de vertekening komt nu extra duidelijk uit. Maarja, geen zin om de foto opnieuw te maken... Wat u nìet ziet is dat ik vrij ernstige beschadigingen zo goed als weg gekregen heb.

Genoeg gezeurd. Inmiddels heeft één van mijn facebookvrienden zich opgeworpen om professioneel te retoucheren, maar hem wil ik niet met ieder onbenullig hoesje lastigvallen dat ik in mijn huidige gekte digital wil vastleggen, alleen de hele mooie.
Nu is deze plaat een twijfelgeval. In eerste instantie deed hij me niet zoveel, maar nu ik er langer mee bezig geweest ben .... Misschien bied ik hem later alsnog ter correctie aan. Lavender Jane is, zo leert ons de hoes de groep rond Alix Dobkin, over wie ik later nog wel wat zal opzoeken. Zij heeft vóór deze plaat al héél veel op allerlei manieren geprobeerd als muzikante, maar sinds ze uit de kast gekomen is gaat het ineens allemaal véél beter. Deze plaat komt uit 1975, zoals u waarschijnlijk niet zal verbazen. Een feministe was geen feministe zonder een liedje en een lesbienne ook niet. Ehm, hier begeef ik mij op gevaarlijk terrein. Als man moet je wat dit betreft een beetje op je woorden letten. Laat ik wèl zeggen dat ik deze muziek in ieder geval altijd erg aantrekkelijk heb gevonden. De mannelijke homo-zangers, in ieder geval die over dat onderwerp zongen deden/doen enkele uitzonderingen zoals Robert Long, Paul Haenen en Dolly Bellefleur daargelaten daar toch voor onder. Ik bedoel: ik kan me uit die tijd geen bijeenkomsten met een grote verscheidenheid aan mannelijke homo-muzikanten herinneren. Corrigeer me als ik het mis heb...



De LP 'Lavender Jane Loves Women' is er een van een kwetsbare oprechtheid. Het is een echte coming out-plaat, maar corrigeer me wederom als ik het mis heb. Luister maar eens naar "view from gay head" hieronder.

dinsdag 28 februari 2012

Helemaal naar Vinkeveen

s
Deze hoes- ik hou van hoezen met een platenspeler er op- zal enkelen van u bekend voorkomen en inderdaad: hier besteedde ik in wat volgens mij mijn eerste website was al aandacht aan. Echter, ik deelde toen niet het hele album en volgens mij was de kwaliteit ook maar 128 kbps. Vanmiddag heb ik hem opnieuw en nu helemaal in 320 kbps gedigitaliseerd. Zo kwam ik erachter dat er van kant b een titel op de achterkant mist. Ik zou zeggen zoek het verschil met het label. Oh, ik zie dat de verkleining de foto onleesbaar maakt. Had u al in de gaten dat als u het plaatje eerst gewoon met links klikt en op wat dan verschijnt met rechts klikt en kiest voor afbeelding bekijken, dat u het plaatje dat dàn verschijnt groter kunt klikken. Ja, nu lacht u, maar ik ken nogal wat mensen die moeite hebben met dit soort 'verbeteringen'.





Om u een beetje op weg te helpen is hier het ontbrekende liedje, niet omdat het mijn favoriete Bannink/Schmidt-liedje is, ooit meesterlijk geparodieerd door Henk Elsink en Wim Sonneveld en ook niet omdat het dorp waar mijn 'roots' liggen er in wordt genoemd, hoewel dat wel een reden is om er iedere keer als ik het hoor aan te denken. Gatver, wat een lange zin.

zondag 26 februari 2012

filmpje (1)

Ja, daar gaat mijn streven om dagelijks wat te posten al bijna. U zult zich van tijd tot tijd tevreden moeten stellen met dingen die ik al eerder ergens anders of op één van de voorgangers van dit blog gepubliceerd heb. Zo staat dit werkje al enige tijd op youtube. Het maken van het muziekje kostte aanzienlijk meer tijd dan het filmpje. Ik heb ook gebruik gemaakt van enkele standaardvideos die bij de software zaten, maar ik vond ze in dit geval wel bruikbaar.

droodle20120226

Continuing in plain English now. I extended yesterday's droodle a bit and I quite it like this way. Mustn't say too much. This is art you know. Just absorb it.

zaterdag 25 februari 2012

I know nothing...

It is tired-corpse to weatherstand the farleading to write in Dunglish Dutchisms. Well yes, I must my energy in something stitchen, thus went I but a droodle maken: He is yet not off hear, but this is a fortasteyou.



No, I know it too a while not...

Singing in the bathtub

Heeft een liedje een "echte" versie? Nouja, je zou kunnen zeggen dat een liedje een eerste opname of uitvoering heeft, maar of dat de beste is? Ook heeft een liedje een subjectieve eerste keer. Hiermee bedoel ik de eerste keer dat je dat liedje hoort. Die uitvoering zit toch een beetje in je hoofd als de "echte" versie, zeker als je hem mooi vindt en aan de uitvoeringen die je later tot je neemt, moet je wennen ook al was de daadwerkelijke opnamedatum eerder. Je toetst ze aan de versie die je in je hoofd hebt en ze moeten wel verdomd goed zijn willen ze die vergelijking doorstaan.
Een vriend van mij illustreerde dat midden jaren 80 voortreffelijk toen hij een eigen opname van een koffieconcert op mijn middelbare school beluisterde waar een docent latijn 'It ain't necessarily so' uit Gershwin's Porgy and Bess zong, begeleid door het schoolorkest, dat zich zoveel mogelijk aan de oorspronkelijke partituur hield.
"mmmm", zei hij "toch vind ik het origineel van The Bronski Beat beter." "Maar... dìt is het origineel!" bracht ik verbaast uit. Neem het mijn vriend maar eens kwalijk dat hij de oorspronkelijke opera van Gershwin nog nooit gehoord had. Er is zóveel muziek die je 'behoort' te kennen... Ik ken ook niet het hele 'ijzeren repertoire' zoals men dat in de klassieke muziek noemt. Soortgelijke misvattingen, maar dan met andere popliedjes deden zich ook bij mij voor, hoewel steeds minder, maar dat is alleen omdat ik er bij tijd en wijle héél diep in duik.

Er was een tijd, waarin het heel ongebruikelijk was dat uitvoerende artiesten hun liedjes zèlf schreven en waarin het liedje ook belangrijker leek dan de artiest. Ik bedoel dat het werd geschreven en verschillende mensen namen het op. Ik denk dat "popcorn" één van de laatste deuntjes was waarmee dat gebeurde, maar toen was dat eigenlijk al heel bijzonder geworden. Ik denk dat het komt omdat de mogelijkheden om één artiest wereldwijd op hetzelfde moment met dat liedje te promoten in de eerste decennia van de grammofoon zeer beperkt waren. Dit gaf andere artiesten de kans om met hetzelfde liedje als eerste iemands oren binnen te komen.

"Singing in the bathtub" (Magidson/Washington/Cleary) populair in 1929/30:

Door "The High Hatters"


Eddie Walters:


Gracie Fields:


Schuif deze opnamen niet zo snel terzijde, omdat u ze wel op een ander medium, youtube of spotify kunt vinden of zo. Ze komen uit een verzameling van tienduizenden 78-toerenopnamen die met engelengeduld door een amateur gerestaureerd en gemasterd zijn. In deze vorm zijn ze in ieder geval uniek en in een opvallend aantal gevallen beter van kwaliteit dan wat uit deze periode op CD of onlinediensten terecht is gekomen, althans als u zich verlaat op mìjn oren ...


Afgaand op wat ik er op internet over kan vinden is dìt "het origineel".

Winnie Lighter:


Vaughn de Leath:


The Four Aces:


en tot slot:
The first Looney Tune (complete with original titles), released in cinemas in May, 1930. Directed by Hugh Harman and Rudolf Ising, and featuring the voices of Carmen Maxwell as Bosko and Rochelle Hudson as Honey. In the public domain.

vrijdag 24 februari 2012

Amizade

Hoogste tijd voor een stukje neder-reli curiosa. Voor zover ik weet ben ik één van de slechts drie niet-kerkelijken in Nederland die dit genre met grote belangstelling sparen. Pater Ben Strik maakte al eerder zijn opwachting in het 52-weken-project o.a. met zijn onvergetelijke "een stap naar voren".
Later ontdekte ik een tweede LP en deze week kwam ik in één van de inmiddels vele kringloopwinkels in mijn stadje er nòg één tegen en slechts voor 50 eurocent. Dat zijn de betere verzamelaarsprijzen. Volgens mij is hij nauwelijks of niet gedraaid. De hoes vind ik wel een beetje lelijk, maar weer maakt de muziek van Strik en de Aaghten Cantorij, nu met medewerking van verschillende jongerenkoren uit Tilburg en Wognum (aha, die plaats kwamen we in dit verband ook al eens tegen) mij supervrolijk.



Ik heb u nog nooit van mijn heldendicht-fascinatie verteld, ook weer zo'n subverzamelingetje waar ik zelfs nog eens een lesproject voor het voortgezet onderwijs van heb gemaakt. Luister naar een loflied op Paus Johannes de 23ste, eigenlijk het mooiste wat er op deze plaat staat.






Hier is hij helemaal te vinden.

donderdag 23 februari 2012

murdering the classics (1)



Apart from records with girls on the cover that have nothing to do with the content, I also collect records and recordings with adaptations of wellknown classical tunes. From rather tastefull, like Bach for two accordeons to imcomprehensively careless and brutally cheap.
Now here we're dealing with an adaptation of an adaptation of the latter kind. This track is murdering the 'Hooked on classics' series by ELO's co-arranger Louis Clark which in itself was one of the most cruel assasination attempts on classical music ever. So listen to Living Kazoos stripping down Clark's act to it's bare essence.
Thanks to our friend Dana Countryman:


woensdag 22 februari 2012

Still crazy

Yes, 'record sleeves' definitely is the leading topic on this blog. Must not forget to mention project thirty three while we're at it. (thanks Marco)
While I'm typing this the following record is playing and it's not bad at all!

Platenhoezen wordt voorlopig toch wel het hoofdthema van dit blog.



meer/more

dinsdag 21 februari 2012

Aimez vous Bach?

First of all I want to show you this sleeve. It's not a record from my collection. It was posted today on facebook, but I've seen it before I can't help but wonder if this is real,I mean the title. Is it possible that somebody has been photoshopping? Really, one can't be THAT ignorant about the ways in which the verb 'use' can be applied. Well, it seems so ...
I post this because I am very curious to the music on the album. This is one of those records of which the sleeves lay scattered around the internet, but the music is seldom heard. I've been looking for "faith tones" but I can't find the music, only other people trying to find it with no result. So here my request: does anybody have this music for me?



Then something beautifull. I have a wide range of taste, is that a correct expression? though I was way past 20 before I began to appreciate baroque music. The same goes for accordeon music. Now this record has both. I just digitized it and I dream away in spite of some minor crackles when I hear this music through my headphones.



The first piece however is not baroque but from the romantic period which came right after baroque.
Felix Mendelsohn Bartholdy (Hamburg, 3 februari 1809 - Leipzig, 4 november 1847)
"La fileuse" (arr. Abbott)




The beginning reminds of the flight of the bumble bee, don't you think so?



Now I could have chosen for some wellknown tune to share like Badinerie or Jesus, Joy of men's desiring ( I could also have shared the complete album, but I'm still sleeping on that...), but I didn't. I like the opening of the album. It hits me right from the start. Since I've been studying music theory anything remotely resembling a fugue has my attention. If you're not acquainted: put on your headphones and listen how first the melody in the left takes of followed by the same a little while later on the right, but on a different tone. This play continues: a third voice kicks in with the same motiv on a different tone, then a fourth one, after which it builds down to almost nothing, then quickly building up again. The voices seem to hunt and run away for each other (fugue). Also try to discover small variations on and fragments of the beginning motiv hidden in the melodies while the piece continues.

J.S. Bach - Fugue en sol majeur (arr. Abbott)



The only pity of this rendition is that they finish slightly but noticably faster than they begin. That's a bit annoying to a music teacher's ear ... ah well, occupational hazard...

maandag 20 februari 2012

Trying not to be too serious about it.

The other day I told a friend of mine and now I tell you that in my opinion the art of blogging is not to take your blog too seriously.
(update: 372 words deleted because they were too serious)

In the seventies there was a group of Turkish TV-makers that took their work very seriously, appearently that is. I found this Turkish version of Star Trek. So instead of replacing the voices with those of Turkish actors, as a lot of other countries did, they went one step further: they recreated the whole thing. Or is it a parody? It doesn't look and sound like it...

update from 'myeck': This is actually a bit from a movie called "Turist Omer Uzay Yolunda" AKA "Turkish Star Trek"
There were about eight films starring "Omer the tourist".


andere blogs

De laatste tijd ben ik aan het terugkrabbelen op internet. Ik had het om diverse redenen even helemaal gehad. Niet dat ik niet meer online was, maar facebook, bloggen, etc... de lol was er een beetje van af. Ik weet niet hoe het komt, maar tegelijk met de dooi van het weer buiten, begon ik van binnen ook weer wat te ontdooien.
Ik begin mijn mailinglijsten weer te lezen, bekijk weereens wat andere blogs dan alleen die van Frits Jonker en om maar meteen een voorbeeldje te geven:
http://excitingsounds.tumblr.com/. Klik linksboven ook even op archief. Je scherm wordt dan met allerlei kleine prikkelende miniatuurtjes gevuld. Misschien vindt u dat wel heel gewoon, maar zoals ik al zei: ik ontwaak een beetje uit een winterslaap en zie tot mijn verwondering dat de wereld zonder mij gewoon is doorgegaan.



Op dit moment ben ik bovenstaande LP digitaal aan het opschonen. Nee, er komt geen complete download van de muziek. Dat vind ik dan net weer even teveel gedoe, maar ik heb op facebook enkele vrienden die dat heel graag voor mij willen doen. Tzt krijgt u de links wel van mij. Hier vast een teaser:



Dan nog enkele stukjes vinyl waar ik als kind van watertandde als ik ze bij een ander thuis (meestal de grote broer of zus van...) zag en ook nu neem ik een kringloop-plaat per definitie mee, als hij een kleurtje heeft. Ik hou van kleurtjes. Witte kerstboomlichtjes, getsie wat kil, neehoor: hoe bonter hoe beter!



zondag 19 februari 2012

crawling out

Well, here is a request. As I have been under the weather more or less, or internet wise anyway, I lost track of your whereabouts (one of my favorite English words that is: "whereabouts". It's got such a nice ring to it, don't you think so? Try to say it ten times in a row, slowly and gently. It's a stress reliever.) So when you're reading this and you think: hey, why is Splogman not linking to my blog in the bar on the right? Please send me your URL.
Furthermore, I apologize on forhand for all the mistakes I am going to make in grammar and in spelling in my English language topics. I don't like to type while contstantly checking or correcting. I have to be able to type what I think. That's why I like typing so much. It's quick. I can almost keep track of my thoughts. Something which was impossible when writing with pen on paper.
So... here's a nice sleeve for you. Restauration by Joe Lacey:



The music will be available soon, somewhere, somehow.

Ray Cathode - Waltz In Orbit

welcome

Hi, as you can see I started a new blog from scratch. I'm not sure how often I will post, but I will try daily and the content will be the usual mixture of youtube, record sleeves, vintage music, splognerizers, splogcasts and completely obsolete info by yours truly. Sometimes the content will be in Dutch sometimes in English, rarely in French or German and never in Arab (not that I have anything against Arab, I'm just too old and lazy to learn.)
I hope you'll enjoy it. Please leave a comment every once in a while.

25 ct each

Ja, de beeldkwaliteit kan nog beter, maar om het overnieuw te doen, moet ik helemaal de sd-card weer in de camera doen, het toestel op het statief schroeven, opnieuw de foto's nemen, het toestel er weer afschroeven, klepje openen, sd card er weer uit halen, in de computer doen, knippen en plakken, uitsnijden , pffff ik word al moe als ik er aan denk...










zaterdag 18 februari 2012

Frank Valdor

De afgelopen dagen ben ik druk in de weer geweest met verschillende opstellingen en camera-instellingen voor het fotograferen van LP-hoezen. Ik beland hierbij toch steeds weer op de vensterbank en ik heb besloten het totaan de lente, als het zonlicht het weer mogelijk maakt om op de tuintafel mooie foto's te maken hierbij te laten. Momenteel heb ik letterlijk stapels vinyl om mij heen liggen om digitaal vast te leggen.
Een deel ervan zal dit huis binnen afzienbare tijd verlaten, maar voor echte curiosa ga ik een aparte plank inrichten. Ik weet niet wanneer ik onderstaand album van Frank Valdor heb aangeschaft, maar ik was vergeten wat erin zat. Uiteraard zal ik het een keer voor de voorkant -ik spaar hoezenpoezen- hebben meegenomen, maar toen ik zag wat er verder voor moois inzat, heb ik hem opzij gelegd als gegadigde voor de genoemde plank. Nee, ik heb er nog niets van beluisterd. Het beluisteren (en direct opnemen in wav-of mp3-formaat) geschiedt in een hele andere volgorde, niet op het rijtje af, maar meer naar gelang mijn stemming. Ik heb namelijk gemerkt dat het extreem switchen tussen muziekstijlen (dus echt van Sex Pistols via Shostakovitsj naar Afric Simone, etc.)erg goed voor mijn gemoedstoestand is.









Meer is er niet over te vertellen... misschien nog een leuke youtube-clip: