Totaal aantal pageviews

donderdag 28 februari 2013

droodle 20130228

Hier heb ik eigenlijk weinig aan toe te voegen, behalve dan dat het heerlijk is om zoiets te maken. Ik heb samples van Yma Sumac, Captain Beefheart (hij is de "Bob"), Eurythmics, wat Franse discodeuntjes jaren 80 en tot slot dingen die ik nog had liggen gebruikt. Dit is volstrekt pretentieloos en uit de losse pols, maar ik word zelf heel blij van het beluisteren van het resultaat.

woensdag 27 februari 2013

nog meer dingen die voorbijgaan



Allereerst bovenstaand plaatje waarvoor ik vanmiddag even van mijn fiets stapte. Ik was op weg om te assisteren bij het schoolorkest. Het ziet er naar uit dat ik dat soort lichtgewicht dingen, zonder al te groot verlies van inkomen kan blijven doen en dat brengt vooralsnog een hoop rust in de tent. Op de terugweg naar huis zag ik dat in een straat dichtbij, de afbraak van de flatjes nakende is. De overgebleven bewoners schenen allemaal druk in de weer met verhuiswagens en containers en er liep iemand rond te superviseren in een woningbouwverenigingsoveral die ik herkende van bemiddeling bij een (gelukkig inmiddels opgelost) conflict hier in de straat. In onderstaande vuilnis heb ik nog even rondgesnuffeld.




In de kartonnen dozen rechts van de grijze container vond ik een heleboel boeken, veelal kinderboeken uit de jaren zestig. Die heb ik maar meegenomen. Ik kon ze per slot altijd zelf nog weggooien. Mijn echtgenote smolt echter helemaal van nostalgie toen ze het stapeltje door nam. Daar blijven er dus zeker een paar van in huis. Er waren ook boeken over de geschiedenis van wapens, maar die heb ik laten liggen ondanks de misschien fraaie illustraties. Ik hou nu eenmaal niet van wapentuig. Ook deze twee boeken behoren tot mijn buit.



Van die robots wil ik nog wel wat plaatjes scannen. Het boek valt verder uit elkaar van ellende, maar de plaatjes zijn het bewaren waard. En nu ik het toch over familie had gisteren, ik heb nòg een nicht met rood haar, maar die is weer enkele jaren jonger dan ik en die heb ik nòg veel langer niet meer gezien. Ik vernam enkele maanden geleden dat zij zich nu fulltime op haar weblog heeft gestort. Ik heb daar tot nu toe geen melding van gemaakt omdat ik hiermee in eerste instantie niet zo goed uit de voeten kon. Af en toe kan ik het echter niet laten om toch even om de hoek te kijken en ik moet zeggen dat ik haar schrijfstijl steeds meer begin te waarderen. Volgens mij vindt ze ook steeds meer haar draai qua schrijven. Het stukje van vandaag vind ik heel leuk, vooral die ruimtevissen. Laat je gedachten lekker de vrije loop, Ingrid! Daar houden wij van.

Zo, en nu moet ik maar weereens een droodle gaan maken. (wordt vervolgd)

dinsdag 26 februari 2013

in 't voorbijgaan

"Maar als je het sport en beweging noemt dan heb ik zoiets van sport en beweging klinkt natuurlijk goed maar aan de andere kant is het toch...", "En dan had ze er een wije roze broek onder aan, maar dan een ouwe versleten weetjewel en dat met die enorme das en dat hoedje, 't leek zeg maa....""Nee, volgens mij niet. Merels maken volgens mij andere geluiden in het voorjaar. Ik zou me niets verbazen als ...""probeer dat heus wel op een volwassen manier te benaderen, maar ik heb ook zo ..."

Even een paar flarden die ik zo voorbij hoor komen van fietsers en voetgangers als ik de honden uitlaat. Ik heb ze vandaag geprobeerd te onthouden en dan denk ik: dit zou zo mooi op een Dark-side-of-the-moon-achtige manier allemaal in een compositie kunnen. Eigenlijk moet ik ze elke dag noteren, of ik moet met een microfoontje op mijn pet gaan lopen. Overigens: één van de weinige keren dat ik zonder pet de deur uitga kreeg ik vandaag meeuwenpoep op mijn hoofd, zul je net zien. Nouja de dag was best goed. De kogel maakt een goeie kans om door de kerk te gaan, want ook de pastor vindt dat het de hoogste tijd wordt. Nu de koster en het kerkbestuur nog, maar die ontvangen binnenkort een gebroken lans. Soms wou ik dat ik net zo makkelijk teksten kon schrijven als Spinvis, of tikt hij net als ik maar een eind heen na een veelbewogen dag. Ik zal het hem eens vragen, of toch maar niet. Dat mailen van idolen moet maar afgelopen zijn. Daar komt niets goeds van, uiteindelijk tenminste, want ik speel ook nog steeds geen dwarsfluit bij Gruppo Sportivo en ik heb toch ook erg weinig haar op mijn hoofd. Het lijkt wel een kiwi. Dat was ook de naam van een zeilbootje dat ik als kind had. Ik was er toen eigenlijk al te groot voor, maar ik vond het heerlijk, vooral als er maar nèt genoeg wind stond om vooruit te gaan. Dat had wel iets. Net als samen zeilen met mijn nichtje die een iets grotere had. Hoe heette die dingen ook alweer? Ze hadden een blauwe boeg en zij had rood haar. Dat heeft ze nog steeds trouwens, geloof ik. Ik weet het niet zeker want ik heb haar drie jaar geleden voor het laatste héél even gezien. Ze zei nog: zie ik mijn neef ook nog eens. Maar ze is enkele jaren ouder dan ik, maar weer niet zo oud als haar oudste zus. Die is echt een stuk ouder dan ik. Die is nog onderwijzeres geweest. Ze hebben kinderen ook. Die heb ik voor het laatst gezien toen ze nog kleuters waren en die zijn nu minstens aan het puberen. Goh ja en dan de pastoor van vroeger die twee keer achter elkaar precies hetzelfde bijbelverhaal vertelde, omdat wij etterbakjes hadden gezegd dat we nog nooit van David en Goliath gehoord hadden en die sufferd geloofde dat. Kun je voorstellen? Inmiddels kan ik dat wèl, ja, want ik heb ook wel eens twee keer hetzelfde liedje aangeleerd, maar daar kom je snel genoeg achter, want ze kunnen het nooit na één keer voorzingen zó goed nazingen. Die pastoor kreeg altijd koffie van de hoofdmeester met een koekje, dat stopte hij dan in de zak van zijn colbertje "voor de hond" Jaja, dat colbertje werd steeds dikker. Toen vroegen we hem wat er allemaal nog méér in die zak zat en hij was nog zo eerlijk om al die gebroken koekjes er uit te halen ook. Ach, zo erg was het allemaal ook weer niet met zo'n katholieke opvoeding. "Nou, bij mij is het Rooms er wel een beetje van af, maar voor de rest klopt het nog" zei ons moeder altijd. Het blijft een beetje teer gespreksonderwerp. Dat wel, maar dat zal u niet verbazen.
Eigenlijk valt het best mee, om gewoon maar te typen wat er in je opkomt, ofschoon je gedachten wel sneller gaan dan je kunt typen. Toch passen ze zich ook een beetje aan. Pfff, nou de drive gaat er nu toch een beetje uit. Zal ik nog een oud xylofoonmuziekje opzoeken. Gisteren pikte ik er zomaar wat uit. Misschien moet ik vandaag even mijn best doen, om écht iets leuks te vinden:

Kurt Engel - Xylophonismus (-10-1933)





maandag 25 februari 2013

Xylofoon, klokkenspel, tamboerijn, trommelvel (1)

Vandaag wederom wegens gebrek aan tijd en energie, géén eigen brouwsel maar enkele muziekjes die je niet zo snel op de radio hoort of op iTunes, of CD-winkel, wellicht op Spotify, maar dat moet u zelf maar even checken.
Wij hebben het over "mallets" een verzamelnaam voor melodisch slagwerk, zoals daar zijn: de xylofoon, de vibrafoon, het klokkenspel, de metalofoon en uiteraard de schönest of 'em all:

Tadááááá: De Marimba




Hieronder een bijna antieke opname van The Dixie Marimba Players

Forever (1928)



en ook nog: Imperial Marimba Band - American Pep (-9-1920) waar de Marimba een grotere rol heeft dan bij de Dixie Marimba Band:



Dit swingt ook iets meer. Ik moet zeggen dat de Dixie Marimba Band mij diep teleurstelde, ik heb de twee andere opnamen uit mijn archief geschrapt uit dit stukje, maar ja ... het woord Dixie had me al op mijn hoede moeten doen zijn.

Ik vond zojuist echter ook nog een liedje met de tìtel "Marimba" (1920), dat ik wèl leuk vind en wel van onderstaande twee heren.





Tot slot het broertje van de Marimba, de xylofoon, ook leuk. Op deze oude opnamen is overigens het verschil niet te horen.

Jack Hylton - Lonesome Little Doll (Harry Robbins - xylophone 15-10-1929)

zaterdag 23 februari 2013

Jamming

We hadden iets te vieren vandaag en mijn broer was met zijn gezin bij ons op bezoek. Dit gebeurt niet zo heel erg vaak, omdat wij vrij ver naar het oosten en zij vrij ver naar het westen van het land wonen. Sowieso komt het veel te weinig voor dat wij lekker met zijn tweeën kunnen jammen, maar vandaag dus wel. Dat ik mijn dwarsfluit nog steeds niet vaak genoeg aanraak om op peil te blijven, maar mijn broer zijn piano wèl, wordt in onderstaande opname wel duidelijk, vind ik. Misschien klinkt het voor iemand die geen dwarsfluit speelt al heel behoorlijk, maar een kenner hoort mij ploeteren. Nu was ik ook een beetje moe, maar dat mag geen excuus zijn. Dit hoort eigenlijk volledig op automatische piloot geheel foutloos te gaan. Foei dus, maar wèl weer ouderwets gezellig, met vrolijk voortkeuvelende huis-en familiegenoten op de achtergrond.


vrijdag 22 februari 2013

jodelen (1)

De details zijn niet relevant voor dit blog, maar dit zijn spannende dagen voor me, waarin ik weinig energie heb om dingen te creëren. Dat geeft helemaal niet, want ik heb ook nog een andere muzikale passie en dat is het zoeken naar muziek die niet dagelijks op de radio te horen is en in de schappen van de Free Record Shop te vinden is. Hoewel, Jimmie Rodgers zou je daar misschien nog op een verzamel-CD kunnen vinden. Deze opname vond ik op archive.org:



net als deze aan George P. Watson toegeschreven opname:



Ik zou dit kunnen opzoeken omdat ik van iemand een enorm 78-toerenarchief heb gekopieerd, maar daar heb ik nu even geen zin in.
Nog een jodelliedje dan maar:


Al Bernard & Frank Kamplain

donderdag 21 februari 2013

Okapi - Exercise 17413

Vandaag weinig tijd om iets te fabriceren, maar wèl om u te wijzen op een recent werkje van mijn Italiaanse collega Okapi. Hij is één van de weinige mensen waarvan ik het idee heb dat die op ongeveer dezelfde manier bezig zijn als ik. Net zoals bij mij spreekt niet altijd alles even aan, of heeft eeuwigheidswaarde, maar het is de tomeloze zoektocht die telt:

woensdag 20 februari 2013

Narrenaufzug

We blijm nog eem bij Tielman hang. Ik kwam er eigenlijk nèt pas achter dat de versies zonder melodie-partij op de b-kant stonden, dus eigenlijk is dit wèl een soort minus-one plaat. Om de gevoelige zielen van mijn collega's te sparen heb ik er deze keer geen "boem-klap" onder gezet, maar is de oorspronkelijke drumpartijbehouden. Ik heb alleen wat met de klankkleur van de melodiepartij gespeeld (ax 73 door de sb live geleid). Leest u allen weer even mee?



dinsdag 19 februari 2013

Schreitante

Nouja, dat was de werktitel van dit stukje. Het betreft hier een re-mix dan wel bewerking van het tweede stukje van Tielman Susato op het singeltje van gisteren. In meerdere opzichten is dit een speelstukje. Ik hoorde op Eenvandaag een wetenschapsfilosoof zeggen dat, daar de meest belangrijke ontdekkingen worden gedaan terwijl men op zoek was naar iets anders, wetenschapper letterlijk meer de ruimte moesten krijgen om te spelen, om bizarre dingen te maken. Dit sterkt mij weer in de gedachte dat ik gewoon moet doen wat er in mij opkomt en waar ik zin in heb, ook al komt er nooit meer iets geniaals uit, want binnen de lijntjes ligt zeker niets geniaals meer (hoewel iemand die bìnnen diezelfde lijntjes nog iets geniaals kan verzinnen op zìch automatisch een genie is en daar reken ik mijzelf absoluut niet toe.)

Ok, ik heb nu dus wat meer fratsen, zoals ik het gisteren formuleerde uitgehaald, hoewel ik er twee uur geleden nog andere klanken bij hoorde, die nu verdwenen zijn (misschien morgen weer, soms moet iets even afkoelen). Niet alleen de opname heb ik in stukjes geknipt, ook de genoteerde muziek




heb ik stukjes gehakt voor ik het ging spelen op de fluit synth.

maandag 18 februari 2013

Pavane

Vandaag erg weinig energie. Dingen waar ik geen zin in heb vreten kracht, zoals computers repareren. Dat komt omdat ik er niet goed in ben, maar gewoon nèt iets beter dan de gemiddelde gebruiker voor wie het écht abacadabra is. En daarom wordt mijn hulp soms ingeroepen, maar naarmate de windows-versies vorderen heb ook ik steeds minder zin om mij er in te verdiepen. De kennis die ik nu heb, heb ik opgedaan omdat ik noodgedwongen met behulp van internetfora problemen zèlf heb moeten oplossen, omdat ik niet de tijd en/of de middelen had om hem naar de winkel te brengen. En ik moet ook toegeven dat het wel een kick geeft als je een schijnbaar vreselijk groot probleem, met enkele duikjes onderwater of met de juiste programmaatjes kunt repareren. Maar ik vind het steeds minder leuk. Steeds meer zie ik het als verspilling van tijd die ik beter in het gebruik van zo'n ding kan steken.



Vandaag heb ik meegespeeld met een 'meespeelplaat'. Deze verschillen van de minus one-platen door het feit dat de te spelen partij waarvan bladmuziek is meegeleverd, niet is weggelaten, zodat je die zelf echt moet invullen, maar dat het stuk is te horen in gehele bezetting. Je speelt dus echt mee. update: het betreft hier een vergissing. Op de b-kant van de plaat staan de versies, waarvan de te spelen partij is weggelaten...) Ik vraag me dan meteen af, waarom er niet van meer muziek meespeelplaten zijn. Ja, ik weet het wel: de bladmuziek is over het algemeen duurder dan de opname. Toch vind ik het in principe een rare zaak: iedereen zou alle muziek die uitgegeven is ook moeten kunnen meelezen, al dan niet in traditionele of grafische notatie, om ze zo beter te begrijpen.



Het betreft hier muziek van Tielman Susato. En de muziek komt uit zijn Nederlands Dansmuziekboekje. Afijn, u kunt het allemaal hierboven lezen. Toen ik dit singeltje in handen kreeg, leek het me leuk om de de partij mee te spelen op een synthesizer fluitklankje. In dit geval heb ik de akai ax 73 gebruikt.



Om hem er een beetje uit te laten springen heb ik steeds bij de herhaling van een regel geoctaveerd en een galmpje toegevoegd. Ik wilde er eigenlijk nog meer fratsen mee uithalen, maar zoals gezegd ontbrak het mij vandaag aan energie

zondag 17 februari 2013

in boeken


De bewaarlade begint behoorlijk uitgedund en gesorteerd te raken. Helemaal rechts is bestemd voor plakboek- en weblogdoeleinden, links daarvan bevinden zich briefkaarten en stickers die geschikt zijn voor versturing. Links dáárvan een selectie van A4-kunstwerkjes die mij ooit door vrienden en kennissen zijn opgestuurd en die genomineerd zijn om aan muren te prijken. Blijft over een stapeltje entree-kaartjes van "Het" concert, die ik ga weggeven aan wie daar belangstelling voor heeft.  

Ik kan me voorstellen dat dit blog voor mensen die het speciaal voor de muziekjes volgen, momenteel een beetje saai is. Ik beloof jullie dat er snel (misschien zelfs vandaag al) iets hoorbaars te vinden zal zijn op deze plek. Hieronder nog twee voorbeeldjes van wat er zoal uit tweedehands boeken valt die ik opensla.  Ik zou heel erg graag weten op welke plaat dit slaat, maar ik vrees dat we het nooit zullen weten:





Update: Ja, 'misschien zelfs vandaag'... zolang er geen onverwachte wanhopige telefoontjes van vrienden komen wiens computer/internet is uitgevallen. Een grotere ramp schijnt tegenwoordig nauwelijks mogelijk...

zaterdag 16 februari 2013

bedankjes

Een béétje onderwijzer wordt in de loop van zijn carrière overstelpt met kindertekeningen, vooral bij speciale gelegenheden, zoals het einde van het schooljaar of kindercursus. Ik bewaar ze in eerste instantie, maar meestal volgt er eens in de zoveel tijd een uitdunsessie. Omdat ik niet zoveel meer voor de klas sta zijn de meeste creaties die ik heb redelijk oud. Een greep uit de bedanktekeningen van jong en oud:







vrijdag 15 februari 2013

door de bugel

Ook al ben ik nu op een andere manier bij het muziekonderwijs betrokken dan voorheen, mijn hart leeft toch wel op als ik vandaag in totaal 150 kinderen de revue zie passeren die na drie weken oriëntatieles hun uiterste best doen op drie simpele kinderliedjes. Ik zou dit toch niet graag willen missen.



Verder heb ik in de aanbieding vandaag nog meer plaatjes uit dat Duitse muziekboek. Ik weet niet meer hoe het heette trouwens. Ik heb de foto-pagina's uit het midden gescheurd. Deze foto's wil ik trouwens nog eens in een video-clip gebruiken. Jeweetwel, waar je dan de triangel in beeld ziet komen tegelijk met het geluid ervan.

 

 





 

donderdag 14 februari 2013

nzop 3

 

 Bovenstaande foto komt ook uit de bewaarla, maar die gooi ik niet weg. Ik vind hem bijzonder mooi. Twee meisjes die in groep 2 zaten toen ik voor die school ging werken, die hier in groep 6 of 7 zitten en thans zo goed als zeker volwassen moeten zijn. Het zijn ook bijzondere instrumenten. Het klokkenspel links, daar heb ik nog vragen over gehad, waar je die kon kopen, omdat hij zo mooi de overeenkomst met de pianotonen zichtbaar maakt. Het is echter een lading geweest die de eigenaar van 't Speeltuygh in Zwolle ooit uit Oost-Europa heeft meegenomen van een fabriekje dat niet meer bestaat of zo. Ik ben overigens bang dat er sinds mijn vertrek weinig meer gedaan wordt met dat gave instrumentarium dat ik voor die 'space' school bij elkaar heb verzameld.
Dat buisklokkenspel is van mij. Het is één van de vele instrumenten die mijn vader voor mij heeft gemaakt toen hij met pensioen ging en zijn vingers nog jeukten om allerlei zelf ontworpen dingen te maken. Hij is te horen op track 5 van de compilatie 'water wind and sails'



Uit dezelfde periode, zelfde school:


woensdag 13 februari 2013

thuiszitten is ook zo wat

Ja dat zeggen mensen altijd tegen je als je depressief bent. Werken is de norm, anders ga je maar zitten piekeren. Over piekeren gesproken, ik vind het altijd moeilijk om te bepalen wat nu geschikt is voor dit weblog en wat ik beter in een geheim dagboek kan zetten. Het tegenstrijdige bij mij is, dat ik vroeger veel meer de neiging had om alles maar op het web te kwakken dan nu, terwijl toen mensen wellicht terecht tegen mij zeiden: pas je een beetje op, want (potentiële) werkgevers, cliënten, leerlingen kunnen dat ook allemaal lezen en dat kan je werk kosten.
Nu dat er allemaal niet zoveel meer toe doet, omdat ik geen betaald werk meer doe en dat hoogstwaarschijnlijk ook nooit meer zal kunnen doen, heb ik ook niet zoveel behoefte meer om mijn doopzeel te lichten, om uit te leggen hoe dat zo gekomen is. Ja, sorry als ik jullie nieuwsgierig maak.

Overigens zit er wel wat in dat "thuiszitten is ook zo wat". Ik heb thuis genoeg te doen, maar de 'externe prikkels' die ik op doe uit mijn vrijwilligerswerk op mijn oude werkplek geven me toch steeds energie. Gisteren heb ik spontaan geassisteerd bij muziekles aan een groep 5 die ik nog als kleuterklas heb gehad: vingers in het juiste ukulele-vakje zetten, een klokkenspelloopje voordoen en even een tweede stem met de juf meezingen, om te laten horen hoe het uiteindelijk moet klinken.

Wie kent dat trouwens, om op het eerste terug te komen dat sommige dingen er niet zoveel meer toe doen als je ouder wordt? Als ik mijn bewaarla doorkijk, kan ik me van sommige plaatjes nog wel herinneren dat ze me ooit iets deden, maar dat gevoel kan ik dan moeilijk of niet meer oproepen. Wat heeft het dan voor zin om ze te bewaren? Als aandenken? Tja, om ergens weer 'aan te denken'. Ik denk niet dat het zozeer denken is als wel voelen. Als ik observeer wat er gebeurt, dan bewaar ik dingen die een gevoel oproepen. Zo vond ik op zoek naar een foto, plaatjes van vakanties van meer dan 10 jaar geleden en sommige foto's gaven me een blij gevoel: wat waren we toen mooi en gelukkig en onbezorgd en zo, wat een geweldige lach op haar gezicht, oja, die zonsondergang na die storm, etc... Nu is dat een goed teken om dat te voelen, want tijdens een depressie maakt de confrontatie met gelukkiger tijden je alleen maar nòg somberder. Momenteel ben ik dus niet depressief, mooi zo.

Ik zal proberen alleen maar plaatjes te plaatsen die mij nog steeds iets doen, ook al kan ik dat gevoel niet altijd onder woorden brengen. Deze heb ik gescheurd uit een boek, uit de tijd dat ik nog alles kocht wat los en vast zat, wat met mijn vak te maken had.







 

 

dinsdag 12 februari 2013

nog zo'n oeverloos project

Ik ben eigenlijk continue bezig met opruimen, spullen naar de kringloop brengen, waarbij het de kunst is om met minder volume weer terug te komen. Gisteren heb ik de houten laatjes in mijn werkkamer aangepakt. Ik heb drie kluwen snoertjes en kabeltjes ontward, in speciaal daarvoor gespaarde toiletrollen gestoken en gesorteerd. Nou, dan heb je eer van je werk hoor. En toen hield ik nog een lade over: de bewaarla met leuke dingetjes om te bewaren, vanwege emotionele waarde, of waar ik nog eens wat mee wou doen. Eens in de zoveel tijd moet je zo'n stapel papier (want dat is het dan meestal) nog eens aan een selectie onderwerpen. Eigenlijk wilde ik "alles even digitaliseren en hooguit nog een paar dingetjes overhouden voor in een plakboek" maar zo gemakkelijk en snel gaat dat niet. Ik maak er maar weer een meerdertrapsraket van, waarmee ik dan tevens weer een leuk projectje voor dit blog heb. Dan doe ik er in ieder geval iets mee. Daarom zaten ze per slot in die lade.







maandag 11 februari 2013

gereedschap

Ik word echt blij als ik een schuur binnenloop met zoveel gereedschap, eigenlijk nog meer dan bij een goed uitgeruste geluidstudio. Ik zal dat van mijn vader hebben. Dit is zoals zijn werkschuur er enkele jaren geleden uitzag. Inmiddels nadert hij de tachtig en is hij een beetje gaan uitdunnen. Met name het oude gereedschap waar ik hem als kind mee heb zien werken is in inmiddels in mijn bezit.


zondag 10 februari 2013

Bonnie (2)

We hadden Bonnie eigenlijk al een keer behandeld, maar dat was ik even vergeten toen ik hier vanochtend aan begon en het was toen eigenlijk meer een remix dan een cover. Ik heb deze keer onder andere samples gebruikt van een (nog niet zo) oude droodle, in combinatie met de ax73. Het doel was een vervreemdende sfeer te creëren.

zaterdag 9 februari 2013

Old McDonald, a lucky man

Hoi, na gedane arbeid is het leuk musiceren. Ik kon het niet laten. Ik vraag me trouwens af wat er slechter is voor je gezondheid, schimmels, of dat spul waarmee je ze verwijdert. Man, man, wat slaat dat op je keel.
Magix samples en de AX73, puur deze keer:



ik dacht eerst dat ie nogal smakeloos zou worden, maar volgens mij valt het uiteindelijk mee. Dit was leuk om te doen. Ik moet meer met dat 'lucky man'-geluidje gaan werken, da's kicken.

een ouwe walrus

U moet weten dat een splogman een zeer wispelturig wezen is. Zei ik gisteren nog dat ik mijn speelgoedkeyboardjes geen derde ronde gunde, vandaag realiseer ik me dat het wèl mijn gereedschap is, zoals beitel en guts voor mijn vader. Kan ik dat hele subtiele dunne wah-geluidje ook krijgen als ik een ander keyboard op die geluidskaart aansluit? En dat kerstklokjesgeluidje zou ik die ook met mijn mijn nieuwe synthesizer kunnen maken? Ja, hij is besteld hoor! Vandaag heb ik een heleboel andere dingen te doen, maar ik wil jullie wel graag aan het lijntje houden, dus hier een ouwe cover met de ps30, de ax73 en de dgx-300, voor wie hem indertijd niet gehoord heeft. Ze staan als project niet meer online, dus ik laat er af en toe weer één op dit blog voorbijkomen:

vrijdag 8 februari 2013

Bye bye toy keyboards

Vandaag viel het besluit om 3 van de 7 tweedehands elektronische klaviertjes die ik in huis heb de deur uit te doen. Bij eentje, de Siel MK370 heb ik de adapter, die van een ander apparaat was geweest en waarvan ik de draadjes aan de batterijvoedingscontactpunten op de printplaat had gesoldeerd, nog provisorisch gerepareerd om er nog één keertje gebruik van te kunnen maken.



Maar verder is het een hopeloze strijd, tenzij je zin hebt om het hele apparaatje nòg eens aan een zeer grondige revisie te onderwerpen, maar u raadt het al. Afgezien van de haperende contactjes, begeven kennelijk ook condensatoren en weerstanden het in deze jaren 80-speeltjes, zodat ik achteraf allerlei ruisjes en brommen digitaal moet wegfilteren. Jongens, het houdt een keer op. Hier voor het laatst in de hoofdrol, met een beetje hulp van de Creative SB Live! 1024 en solerend op 'Rock Alternative 4' - samples van het programma Magix Music Maker, versie 2004, afgelopen week gevonden in Harry's Kringloopwinkel.



Toen ik deze af had, besloot ik dat hij niet "puur" genoeg was. Daarom vervolgde ik met een amazing meezinger zonder hulp van samples van derden, maar wel met oeverloze zang van ondergetekende. De klanken komen alleen van de Yamaha PS30, een keyboard met exact dezelfde klanken en arpeggio's als het orgeltje waar In My Spaceship mee gemaakt is. Afijn, u zult het wel herkennen, alsmede mijn onuitwisbare Rooms Katholieke opvoeding (wellicht alleen hoorbaar voor lotgenoten). Ook hier is mijn creative geuidskaartje op een windows98 pctje gebruikt voor aanvullende effecten.



En dan nog ééntje om het af te leren. Een simpele I-IV-V begeleiding op de PS30, op verschillende manieren vervormd door de SB Live en van melodie voorzien door de AX73, die serieuze moeilijk te repareren uitval begint te vertonen (wat ik van dit bijzondere beestje wel een beetje jammer vind.), die ook weer door de effectjesgehaktmolen is gedraaid. Het is dus met kunst-en vliegwerk dat ik er nog wat van kan maken...

donderdag 7 februari 2013

about Mrs Robinson

Het één voor één begeven van mijn kringloopkeyboardjes en - orgeltjes maakt de beslissing om ze al dan niet te bewaren een stuk makkelijker, hoewel ... het zijn vast reparabele mankementen, meestal loszittende contactjes...
Hoe dan ook, ik ben begonnen met een nieuw project: de "amazing meezingmarathon". Ik wil dit al een tijdje doen, een vervolg op "50 ways to do a cover": gewoon die kampvuurbundeltjes doorwerken en op allerlei (ook of vooral 'foute') manieren vlotjes opnemen. Hier is de eerste. De begeleiding komt van een Concertmate M1000 (door mijn effect-pctje geleid om een stereo-gevoel te krijgen) en de melodie is afgeraffeld op een Akai AX73 (ook van wah e.d. voorzien door de effecten van de "sound blaster live! 1024" geluidskaart). Niet bestemd voor mensen met een beperkte klankontvankelijkheid:

woensdag 6 februari 2013

Do you have any sounds

Eerst was ik van plan een heel verhaal op te hangen over de ontstaansgeschiedenis van dit werkje, maar het is eigenlijk leuker om jullie er plompverloren mee te confronteren:

zondag 3 februari 2013

droodle for multiple keyboards and pc's


Ik sta op het punt een "echte" synthesizer te kopen, niet een hele dure maar wèl een echte! Misschien denken sommigen van jullie dat ik er allang een had, maar mijn muziek hangt aan elkaar van kringlooporgeltjes, verknipte mp3s en samples van o.a. andermans synthesizers. Een voordeel zou zijn, dat ik veel meer sequensemogelijkheden heb en ook beter in staat zal zijn om de klank van wat ik zelf speel naar mijn hand te zetten. Het zal me er sowieso toe aanzetten om meer zelf te spelen, ipv kortdoordebocht gezegd ieder uitgeknipt blokje afzonderlijk van toonhoogte en kleur te voorzien. Zo kan ik nog meer uit de losse pols werken, wordt het meer vergelijkbaar met een visuele d(r)oodle.
Het is tevens een gelegenheid om meer ruimte in mijn werkkamer te scheppen. Die stand-alone windows 98 pc neemt met beeldscherm nèt iets te veel ruimte in en de synthesizer die ik op het oog heb is lekker compact. Toch, tja ... dan zet je het oude beestje toch weer even aan, om te kijken of je hem écht wel weg wilt doen, met als gevolg dat je de hele middag zit te knutselen met één XP-pc als meersporenrecorder en een 98-pc als effectenmachinetje voor twee verschillende keyboards (en microfoon). Ik vind het verschil in geluid(skwaliteit) tussen die twee keyboards eigenlijk iets te duidelijk. Dit zou ik nooit voor een opdracht zo doen, maar voor mezelf is het niet erg. Ik luister er door heen en compenseer de oneffenheden in mijn hoofd. Het is simpel, met een ruw randje en ik heb er plezier aan beleefd; geen idéé hoe het bij jullie doorkomt...



Kutiman goes Israeli

Ja, dit wil ik ook een keer gaan doen als ik het geduld ervoor heb....