Totaal aantal pageviews

zaterdag 18 maart 2017

spinnen (17)

Vandaag heb ik dan eindelijk de fragmenten uit de DVD van Willeke's afscheidsplechtigheid geript om tussen de muziektracks op de CD te zetten die ik paar lezers van dit blog tesamen met het door Frits geletterde boekje beloofd had te zullen opsturen en naar nog een stuk of wat vrienden en familieleden. Ik heb nog geen zin om de hele DVD te gaan zitten kijken, maar de live-muziek wilde ik heel graag als audio-bestand hebben en daar heb ik nu met één van de gedichten, een toelichting op de opname van de Zwervende Keien en de afgespeelde tracks een mooi sfeerbeeld van gemaakt.
Toevallig was vandaag zowel mijn huidige woonplaats Zwolle als de plek waar ik opgroeide, aan de Vinkeveense Plassen in het nieuws en éénvandaag. Grappig toeval. Het ging ook allebei over dingen die verdwijnen: het opblazen van de twee grote centraleschoorstenen in Zwolle-zuid en het verdwijnen van het aangezicht van de Vinkeveense Plassen zoals ik die uit mijn jeugd ken. Beiden onvermijdelijk, het eerste ten goede van de duurzaamheid en het tweede ... iets minder zuivere en verheven doelen, vrees ik, maar niets is blijvend.
Ik vereenzaam niet, trouwens. Niet dat dat de verwachting was, maar mensen zoeken mij vanzelf op. Daar hoef ik niet zoveel voor te doen. De ene keer zit ik daar op te wachten en de andere keer niet. Ik probeer daarin eerlijk te zijn. Soms is dat moeilijk, want iemand afwijzen vind ik heel pijnlijk, maar het moet om overeind te kunnen blijven en ooit een beetje de mate van rust in mijn kop te bereiken, waar ik zo naar verlang.
Net had ik iemand aan de telefoon die al snel zei: 'ik heb iets leuks voor je', maar al gauw bleek dat hij iets van mìj nòdig had. Uiteraard: nee had 'ie en ja kon hij krijgen, maar ik verbaas me altijd -en dat gebeurt al sinds ik in de muziek ging werken- hoe mensen denken dat ze mij plezier doen met een klus ... zelfs nu ik afgekeurd en rouwend thuis zit. En inderdaad: het kon natuurlijk ook zijn dat ik blij zou zijn met wat afleiding en een kleine bijverdienste, maar in dit geval moest ik zo vriendelijk mogelijk zeggen: voorlopig niet, ik heb het niet nodig en ik ben zelfs nog bezig om mij af te vragen of ik ooit nog wel iets als actief muzikant wil doen, maar bel mij gerust over een tijdje weer als ik je concreet ergens mee uit de brand kan helpen. Dat was nu namelijk niet het geval. Het betrof een soort bereidheidstoezegging om mee te werken aan toekomstige projecten. Nee, maar ik wil die studio weleens van binnen zien, als je een keer tijd hebt. Dat vind ik wel interessant. Leuk dat je zo bezig bent en dat meen ik oprecht.

Verder was ik vandaag tussen de bedrijven door bezig met de filosofische bezwaren tegen het idee dat er een leven na de dood is, maar daar kom ik nog een keer op terug. In mijn hoofd speelden zich een soort Socratische gesprekken af met een bevriend arts, waarvan ik weet dat die gelooft en waarvan ik me dat niet kan voorstellen. Wat zouden diens antwoorden zijn op de vragen die ik met betrekking tot dat idee heb. Enfin, wij schakelen over naar spannender zaken:

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen