Totaal aantal pageviews

Berichten weergeven met het label Bowie. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label Bowie. Alle berichten weergeven

vrijdag 12 februari 2016

Bowie-tribute

Via lezer Jasper die ook een Bowie-fan blijkt te zijn, te zien aan een recente creatie van zijn hand:


kreeg ik de link naar een prachtig Bowie string tribute. Ik vind veel van die wildgroei aan tributes ongeïnspireerd klinken, net de plank misslaan e.d., maar deze is geweldig. Kijk DIT is een eerbetoon, gepassioneerd, niet zomaar even de nootjes gespeeld, maar zorgvuldig geïnterpreteerd en de mogelijkheden van de uitvoerenden optimaal benuttend:



zondag 3 januari 2016

knees

Gisteren ben ik met een neef en nicht, waarvan ik de laatste afgezien van mijn moeder´s begrafenis al 30 jaar niet meer gezien had naar de Bowie-tentoonstelling in Groningen geweest. Het was een mooie ervaring, zowel om elkaar bij te praten over ieders leven in de tussentijd als de multimeediale ervaring van de expositie. We liepen met een soort radiootje om ons nek en een koptelefoon op, waarbij op elke plek de radio automatisch op de bijbehorende zender sprong, althans meestal. Soms moest je best even wachten, maar niettemin typisch Bowie om met nieuwe technieken mee te gaan. Alleen het einde van de ´rondleiding´ vond ik minder: David is Live, met keiharde muziek uit de luidsprekers en vage beelden van concerten overal om je heen op de muren geprojecteerd. Wij hadden het idee dat het idee was, dat je aldaar zo snel mogelijk het restaurant in gejaagd werd.
Uiteraard was er veel aandacht voor het visuele aspect van Boiwe´s kunstenaarsschap: de hoeveelheid pakken/kostuums was indrukwekkend, maar ik had niet de sensatie die ik van vroeger ken, zo van wow, dit heeft hij dus echt aangehad, zo´n connectierealiseergevoel. Waar ik vooral op gefocussed was waren de inkijkjes in de creatieve processen die ten grondslag liggen aan zijn liedjes. En gekgenoeg had ik er heel concreet iets aan. Ofschoon ik wist dat Bowie allerlei onconventionele en door sommigen verguisde methoden toepast om tot teksten te komen, realiseerde ik me dat er een eigenlijk een vrij simpele oplossing bestaat voor het grootste probleem waar ik bij liedjes tegenaanloop. Tot nu toe trad ik altijd in de voetsporen van Boudewijn de Groot en later Spinvis en zo: eerst de tekst voor minstens één mooi couplet, of een gedicht dat helemaal af is en dat als uitgangspunt nemen, maar toen ik er gisteren achter kwam dat Bowie meestal éérst de melodie schrijft en dan allerlei methoden aanwendt om daar een tekst op te verzinnen, was dat een eye-opener voor me. Toen ik ergens las dat hij vooral met zijn latere werk soms maanden wachtte met het schrijven van teksten op liedjes die instrumentaal al helemaal opgenomen waren viel mijn kwartje helemáál... En zo waren er meer dingen die voor inspiratie zorgden. Thuis heb ik in mijn notitieboek een lijstje gemaakt van ´Bowie´s way of working´ wat dan verder uitmondde in een stortvloed aan ideeën voor onderwerpen, leuke zinnetjes, aanvullingen op eerdere brainstormnotities, etc...
Ook heb ik de Bowie-albums die ik zelden draai, omdat ik ze minder vond achter elkaar door de koptelefoon aan een onderzoek onderworpen omdat ik nu het verhaal achter het ontstaan er van kende. Misschien dat je die dingen ook ergens op internet kunt lezen, maar zo'n totaal-ervaring slaat toch beter aan. Ineens vond ik die 'mindere albums' bij nauwkeuriger beluistering een stuk minder minder, om het zo maar eens uit te drukken: ik luisterde er nu analytischer naar en hoorde hoe creatief ze eigenlijk in elkaar zaten. Dat hoor je niet zo als je het als behang op zet... Niet dat ik nu bewust ga imiteren, maar wat bij Bowie zo opvalt is dat hij muzikale grenzen overschrijdt, waarvan je je niet realiseerde dat die er waren, de ongeremdheid aan ideeën en tegelijkertijd het incorporeren en verwijzen naar eerdere vondsten werkt heel geestverruimend op me momenteel.

en dan nu iets heel anders: