Totaal aantal pageviews

Berichten weergeven met het label King kong. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label King kong. Alle berichten weergeven

dinsdag 23 december 2014

King Kong variaties (4)

Voor degenen die de Zwolse Omroep niet kunnen ontvangen:

VG 88, kerstuurtje by Vreemdegeluiden.Com on Mixcloud


en verder kan ik jullie melden dat ik gisteren tot 4 januari vooruit heb gewerkt wat plaatjes betreft. Ik ga zo nog even aan de slag. Voorts had ik wat discussie met deze en gene over dit artikel, waarbij ik denk dat bij degenen die mij toeroepen dat ik het allemaal niet zo somber moet zien enerzijds wat cognitieve dissonantie opspeelt, wat niet zo verwonderlijk bij zo'n keiharde wanhoopstijding en anderzijds onbegrip voor hoe de geest van iemand werkt die al meerdere ernstige depressies heeft meegemaakt. Één van de symptomen van een ernstige depressie is namelijk een voortdurend gevoel van dreiging, alsof er ieder moment iets vreselijks kan gebeuren en een andere is het gevoel dat je altijd een rose bril op hebt gehad en dat die nu van je is afgenomen en dat je de wereld nu ziet zoals hij echt is. Als je dan leert dat er inderdaad iets heel vreselijks staat te gebeuren en dat je de wereld inderdaad ongeveer ziet zoals hij echt is, dan lucht dat op. Je bent dus niet gek. Dat dreigende gevoel kun je in verband brengen met iets. De wereld klopt weer. Ze hebben je rose bril afgepakt, maar daardoor snap je de wereld wèl beter. Zonder rose bril kun je echter niet leven, zo zit de mens genetisch in elkaar. Ergens moeten wij het idee hebben dat we het ergens voor doen: al is het alleen om te zorgen dat je kinderen een beetje gelukkig worden in hun leven en na hen, je kleinkinderen. Als je geen kinderen hebt, dan moet je een kunstgreep toepassen in je hoofd. Dan ga je zorgen dat je andermans kinderen iets geeft waardoor ze gelukkiger kunnen worden. (Je wordt bijvoorbeeld muziekleraar, om maar iets raars te noemen...) En als ze je dat ook afpakken, dan moet je wéér een kunstgreep toepassen om je leven een schijn van zin te geven. (Het voorbeeld kun je nu wel raden...), maar je blijft je bewust dat het kunstgrepen zijn en dat het gevoel dat je nog steeds 's nachts bekruipt, dat het ergste nog moet komen, helemaal niet zo onterecht is als al die rosebrildragende mensen in je omgeving zeggen en met kromme redeneringen en rationaliseringen onderbouwen, die je zó doorprikt met wat basic socratische vragen..
Als er dan een wetenschapper in een krant schrijft: "jawel, het klopt hoor, het ergste moet inderdaad nog komen, er is nog geen conrete reden voor optimisme en het is de vraag of de mensheid op den duur gaat overleven, ik was er zelf ook helemaal stuk van en met mij een groeiende groep andere wetenschappers, sommigen moesten zelfs opgenomen worden zo depressief werden ze er van, maar we leven in ieder geval nog..." Dan voelt dat als een bevrijding, als een opluchting: ziejewel, ik ben niet gek. Ik moet gewoon van iedere dag die ons nog gegeven is genieten, mezelf zijn, kunst gaan maken, wandelen, fietsen, de buitenlucht in, genieten van de zwermen meeuwen die onze wijk onveilig maken, huilen, lachen, mijn angsten in liedjes verwoorden, radio maken waar niemand naar luistert, mensen liefhebben die toevallig op mijn pad komen, samen met hen kankeren op de regering, die bezig is met dingen die verbleken bij de problemen waar de mensheid straks voor komt te staan, iedere dag weer een tijdelijk rosebrilgevoel creëren met wat zich toevallig aan ons voordoet, die shit weet je! Het leven is zinloos! Heerlijk toch! HA! wat fijn!

Ahum, sorry dat ik me even liet gaan. Over tot de orde van de dag:

maandag 22 december 2014

king kong variaties (3)

Soms moet u dit blog niet al te serieus nemen, hoor. Vooral als ik dingen zeg, zoals: voortaan ga ik... etc... Dat plaatjes verzamelen blijft toch een verstrooiende bezigheid en als ik er dan nog een handjevol mensen een plezier mee doe dan is dat alleen maar prettiger. Ik heb mezelf twee weken radiovakantie gegeven. Er is voor beide dinsdagen één uurtje ingeblikt, waarvan één nog niet eerder uitgezonden kerstcompilatie en de ander een herhaling van de aflevering Vreemde Vogels is.

The daily show, Christmas special mag er ook zijn:



De komende twee weken kan ik dan mooi nadenken over de "wilde plannen" die ik had, die mij op dit moment een beetje té wild toeschijnen. Ik heb namelijk hele leuke ideeën voor een TV-programma, maar als ik dan afgelopen week weer wat uitzendingen van onze omroep bekijk dan vraag ik me af of ik het wel moet doen, als het zó erg afhangt van welke stagiares je uitzending opnemen en monteren, of ik moet dat laatste zelf gaan doen en daar heb ik geen zin in. Ik wil namelijk de komende tijd ook nog zelf muziek gaan maken, liedjes schrijven opnemen, droodletjes maken en als je in aanmerking neemt hoeveel dagen er weinig uitkomt, omdat ik gewoon geen energie heb. Na de kerstperiode ga ik op het conservatorium praten en misschien moet ik gewoon zeggen: 'luister, ik heb zendtijd in de aanbieding voor muziekstudenten', een podium dus en niet al een heel concept uitgewerkt hebben, dat van allerlei factoren afhangt.
Wat stom, zit ik nu te denken, dat ik in mijn tijd dat ik dat onderzoek deed naar de muziek-educatieve mogelijkheden van het medium radio in het algemeen en van de Concertzender in het bijzonder nooit heb stilgestaan bij de leerzaamheid van optreden voor de microfoon voor conservatoriumstudenten. Daar kom ik nu pas op. Het heeft wellicht te maken met de enorme druk waar ik toen onder stond, want CZ stond bijna op het punt opgeheven te worden. Ik moest snel iets verzinnen en de technische mogelijkheden waren toch enigszins beperkt. Nu kan ik met een simpel recordertje heel behoorlijke opnamen maken. Dat lag toen allemaal heel moeilijk; daar was een speciaal mannetje voor die heel imposant met microfoonopstellingen en mengpanelen in de weer ging. Dat kon ik natuurlijk niet. Bovendien voelde ik dat het conservatorium Zwolle bij enkele CZ-medewerkers, vooral degenen die over de live-opnamen gingen toch een beetje als tweederangs werd gezien. Daar ben ik toen ook niet zo handig mee omgesprongen. Ik zou dat nu heel anders doen (geloof ik...).

afijn, een hele andere aap: