Totaal aantal pageviews

Berichten weergeven met het label bewaarlade. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label bewaarlade. Alle berichten weergeven

zaterdag 30 januari 2016

gesorteerd

Ik heb inderdaad iets nieuws in elkaar gepriegeld, gisteren:


ik heb er nog geen mooie opname van, want vanochtend ben ik weer meer in de stemming om naar klassieke muziek te luisteren. Ondertussen wacht het huishouden: de stofnesten op de traptreden, de nog niet helemaal weggewerkte achterstand van de was, de kluwen snoeren, het stof en andere troep in mijn werkkamer, de veel te lang niet gedweilde keukenvloer, een cd-rekje dat nog aan de muur moet. pffff... Maar ik heb trek in nog een kopje koffie en een LP met liederen van Debussy die ik nog nooit gedraaid heb. Ik ben zo blij dat ze bij sommige kringloopwinkels absoluut, maar dan ook echt absoluut geen verstand hebben van klassieke muziek. Dat ligt daar dan voor tussen de 0,25 en 1 euro in mint conditie, hooguit met wat verkleurde hoes op mij te wachten. Het is dat het echt kutweer is anders dan ging ik weer even bij eentje neuzen waar ik alweer weken niet geweest ben. 

zondag 17 februari 2013

in boeken


De bewaarlade begint behoorlijk uitgedund en gesorteerd te raken. Helemaal rechts is bestemd voor plakboek- en weblogdoeleinden, links daarvan bevinden zich briefkaarten en stickers die geschikt zijn voor versturing. Links dáárvan een selectie van A4-kunstwerkjes die mij ooit door vrienden en kennissen zijn opgestuurd en die genomineerd zijn om aan muren te prijken. Blijft over een stapeltje entree-kaartjes van "Het" concert, die ik ga weggeven aan wie daar belangstelling voor heeft.  

Ik kan me voorstellen dat dit blog voor mensen die het speciaal voor de muziekjes volgen, momenteel een beetje saai is. Ik beloof jullie dat er snel (misschien zelfs vandaag al) iets hoorbaars te vinden zal zijn op deze plek. Hieronder nog twee voorbeeldjes van wat er zoal uit tweedehands boeken valt die ik opensla.  Ik zou heel erg graag weten op welke plaat dit slaat, maar ik vrees dat we het nooit zullen weten:





Update: Ja, 'misschien zelfs vandaag'... zolang er geen onverwachte wanhopige telefoontjes van vrienden komen wiens computer/internet is uitgevallen. Een grotere ramp schijnt tegenwoordig nauwelijks mogelijk...

donderdag 14 februari 2013

nzop 3

 

 Bovenstaande foto komt ook uit de bewaarla, maar die gooi ik niet weg. Ik vind hem bijzonder mooi. Twee meisjes die in groep 2 zaten toen ik voor die school ging werken, die hier in groep 6 of 7 zitten en thans zo goed als zeker volwassen moeten zijn. Het zijn ook bijzondere instrumenten. Het klokkenspel links, daar heb ik nog vragen over gehad, waar je die kon kopen, omdat hij zo mooi de overeenkomst met de pianotonen zichtbaar maakt. Het is echter een lading geweest die de eigenaar van 't Speeltuygh in Zwolle ooit uit Oost-Europa heeft meegenomen van een fabriekje dat niet meer bestaat of zo. Ik ben overigens bang dat er sinds mijn vertrek weinig meer gedaan wordt met dat gave instrumentarium dat ik voor die 'space' school bij elkaar heb verzameld.
Dat buisklokkenspel is van mij. Het is één van de vele instrumenten die mijn vader voor mij heeft gemaakt toen hij met pensioen ging en zijn vingers nog jeukten om allerlei zelf ontworpen dingen te maken. Hij is te horen op track 5 van de compilatie 'water wind and sails'



Uit dezelfde periode, zelfde school:


woensdag 13 februari 2013

thuiszitten is ook zo wat

Ja dat zeggen mensen altijd tegen je als je depressief bent. Werken is de norm, anders ga je maar zitten piekeren. Over piekeren gesproken, ik vind het altijd moeilijk om te bepalen wat nu geschikt is voor dit weblog en wat ik beter in een geheim dagboek kan zetten. Het tegenstrijdige bij mij is, dat ik vroeger veel meer de neiging had om alles maar op het web te kwakken dan nu, terwijl toen mensen wellicht terecht tegen mij zeiden: pas je een beetje op, want (potentiële) werkgevers, cliënten, leerlingen kunnen dat ook allemaal lezen en dat kan je werk kosten.
Nu dat er allemaal niet zoveel meer toe doet, omdat ik geen betaald werk meer doe en dat hoogstwaarschijnlijk ook nooit meer zal kunnen doen, heb ik ook niet zoveel behoefte meer om mijn doopzeel te lichten, om uit te leggen hoe dat zo gekomen is. Ja, sorry als ik jullie nieuwsgierig maak.

Overigens zit er wel wat in dat "thuiszitten is ook zo wat". Ik heb thuis genoeg te doen, maar de 'externe prikkels' die ik op doe uit mijn vrijwilligerswerk op mijn oude werkplek geven me toch steeds energie. Gisteren heb ik spontaan geassisteerd bij muziekles aan een groep 5 die ik nog als kleuterklas heb gehad: vingers in het juiste ukulele-vakje zetten, een klokkenspelloopje voordoen en even een tweede stem met de juf meezingen, om te laten horen hoe het uiteindelijk moet klinken.

Wie kent dat trouwens, om op het eerste terug te komen dat sommige dingen er niet zoveel meer toe doen als je ouder wordt? Als ik mijn bewaarla doorkijk, kan ik me van sommige plaatjes nog wel herinneren dat ze me ooit iets deden, maar dat gevoel kan ik dan moeilijk of niet meer oproepen. Wat heeft het dan voor zin om ze te bewaren? Als aandenken? Tja, om ergens weer 'aan te denken'. Ik denk niet dat het zozeer denken is als wel voelen. Als ik observeer wat er gebeurt, dan bewaar ik dingen die een gevoel oproepen. Zo vond ik op zoek naar een foto, plaatjes van vakanties van meer dan 10 jaar geleden en sommige foto's gaven me een blij gevoel: wat waren we toen mooi en gelukkig en onbezorgd en zo, wat een geweldige lach op haar gezicht, oja, die zonsondergang na die storm, etc... Nu is dat een goed teken om dat te voelen, want tijdens een depressie maakt de confrontatie met gelukkiger tijden je alleen maar nòg somberder. Momenteel ben ik dus niet depressief, mooi zo.

Ik zal proberen alleen maar plaatjes te plaatsen die mij nog steeds iets doen, ook al kan ik dat gevoel niet altijd onder woorden brengen. Deze heb ik gescheurd uit een boek, uit de tijd dat ik nog alles kocht wat los en vast zat, wat met mijn vak te maken had.







 

 

dinsdag 12 februari 2013

nog zo'n oeverloos project

Ik ben eigenlijk continue bezig met opruimen, spullen naar de kringloop brengen, waarbij het de kunst is om met minder volume weer terug te komen. Gisteren heb ik de houten laatjes in mijn werkkamer aangepakt. Ik heb drie kluwen snoertjes en kabeltjes ontward, in speciaal daarvoor gespaarde toiletrollen gestoken en gesorteerd. Nou, dan heb je eer van je werk hoor. En toen hield ik nog een lade over: de bewaarla met leuke dingetjes om te bewaren, vanwege emotionele waarde, of waar ik nog eens wat mee wou doen. Eens in de zoveel tijd moet je zo'n stapel papier (want dat is het dan meestal) nog eens aan een selectie onderwerpen. Eigenlijk wilde ik "alles even digitaliseren en hooguit nog een paar dingetjes overhouden voor in een plakboek" maar zo gemakkelijk en snel gaat dat niet. Ik maak er maar weer een meerdertrapsraket van, waarmee ik dan tevens weer een leuk projectje voor dit blog heb. Dan doe ik er in ieder geval iets mee. Daarom zaten ze per slot in die lade.