Totaal aantal pageviews

Berichten weergeven met het label cyborg. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label cyborg. Alle berichten weergeven

maandag 8 juni 2015

cyborgs

Gisteren een geslaagde dag gehad. Ik citeer van mijn fb pagina: 's ochtends samen met M. mijn lief opgehaald (met dank aan de onbekende sterke meneer), gezellie ochtendje met zijn twee, inclusief broodjes haring met uitjes, gezellie in de verkeerde bus terug, zodat we ook weer een stukje Assendorp hebben gezien en ik op de terugweg in de zonovergoten binnenstad uitgestapt, stukje amateurkunstpodium meegepikt, Zwolle Unlimited bezocht en voor 10 euro 6 sf-romans gescoord op de Zwolse Boekenmarkt. Thuis een lekker broodje Jan-burger speciaal gemaakt en nu lekker begonnen in één van de nieuwe aanwinsten: Frank Herbert - The Jesus Incident, een verhaal rond kunstmatige intelligentie, altijd smullen!
Ja, als die onbekende meneer niet zo rap was toegesneld, was het toch al een minder geslaagde dag geweest. Het lijkt erop dat rolstoelvervoer per stadsbus toch te verkiezen is boven een gewone auto, want de transfer van rolstoel naar passagiersstoel kost sowieso veel energie van alle betrokkenen en het was nu ook bijna mislukt.
Gisteren hebben we ook een begin gemaakt met het opnemen van gesprekken over ons leven samen. Ook hier vraag ik mij af hoeveel energie we daar in moeten steken, want iedere aandacht die je aan het verleden besteedt, besteed je niet aan het hier en nu. Ik vond eigenlijk die busreis samen nog het leukste. Ja, ik zag wel iemand omkijken, waarvan ik vermoed dat die zich afvroeg welk krankzinnig stel er zo luchtig over doodgaan aan het keuvelen was, maar dat kan me dus geen reet meer schelen.
Het gekke is dat ik juist nu weer een enorme vrijheid voel, omdat 'het toch allemaal niets meer uitmaakt'. Ik verlies compleet mijn ambitie om nog (meer) bekendheid te verwerven met mijn audioknutsels. Ik wil volledige vrijheid in het maken (of niet maken) van muziek. Als ik zie hoe zorgvuldig W. nu haar energie moet verdelen over de dag en de bewuste keuzes die zij moet maken hoe zij het haar resterende beetje puf gaat besteden, dan werkt dat inspirerend.
Het heeft ook invloed op flirten. ja, dat klinkt misschien raar, maar dat is iets dat ik tòch wel leuk vind tijdens het hondenuitlaten, maar ik schreef er eigenlijk niet over, want het is toch iets heel privé. Mijn fantasie gaat dan altijd een klein beetje met me op de loop: goh, wat nou als ik met die dame mee naar huis zou gaan? Uit fatsoen liet ik dan altijd even vallen dat er sprake was van "onze" hond, of dat "we" achter die flat daar woonden, maar de fantasie die bleef. En nu... nada niks, ik zit me echt suf te prakkiseren welke van die vrouwen die ik zoal tegenkom ook maar kunnen tìppen aan mijn lief. Blijkbaar waardeer je pas wat je hebt als je het dreigt te verliezen. W. en ik praten heel open over wat ik ga doen als zij er niet meer is. Ik ben daar ook wel mee bezig. Welnu, je weet natuurlijk nooit wie je nog eens tegen zult komen, of wat er allemaal verandert, maar voorlopig kan ik mij aan de ene kant niet voorstellen dat ik niet snel één of andere vriendschap met een vrouw zal opbouwen, maar aan de andere kant kan ik me ook niet indenken dat ik ooit nog eens met iemand zal gaan sàmenwonen.

ik heb even geen brugje paraat naar de volgende plaatjes, hoewel je er wel eentje zou kunnen bedenken, denk ik.