Totaal aantal pageviews

Berichten weergeven met het label duivelinnen. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label duivelinnen. Alle berichten weergeven

maandag 5 december 2016

Krampus

Het lukte gisteren niet zo goed om een versie 3 van de droodle te maken. Ik dacht: alleen een schuurpapiertje er over en klaar, maar het vuur was kennelijk gedoofd, te lang naar die beat zitten luisteren. Niks aan te doen. Mischien dat ik dáárom niet zo vaak meerdere versies van hetzelfde droodletje heb gemaakt en was ik dat een beetje vergeten. Hij zit nu in het mapje "nog wat mee doen" Daar zit al redelijk wat in... Ik was ook weer een beetje opgebrand, hard aan mijn dagje vrij toe en had meer zin in lanterfanteren, in de zon op de brug over het Zwarte Water turen, afbeeldingen sorteren en lp-tjes draaien, mijn dagelijkse chat met één van mijn vrienden, etc... afwas gedaan, gft-container buiten gezet, grote jongen... Zojuist ben ik trouwens wèl weer met een nieuwe droodle begonnen, uitgaande van samples die ik in de vorige niet gebruikt heb. Dus wees gerust.

Vorig jaar lag Willeke op Sinterklaasavond een hele nacht op de Intensive Care in Groningen aan allerlei slangetjes en draadjes die voelbaar aan en in haar lichaam zaten om te meten of het ademapparaat bewerkstelligde wat de bedoeling was. Het idee dat ze daar helemaal alleen ver weg van mij lag in zo'n enge kille ruimte voelde verschrikkelijk en dan kon ze toen nog het masker met het nood-koordje van haar gezicht trekken. Nu ligt ze weliswaar in een veel prettigere omgeving, maar weer heb ik ongeveer hetzelfde gevoel. Ze kan nu helemaal niets meer doen aan haar eigen situatie. Ze kan alleen, niet zonder moeite een knopje indrukken. Verder ligt ze er hulpeloos bij. En ik kan ook niets, alleen maar 6 dagen in de week langskomen, niet langer dan een dagdeel, anders stort ik zelf in, checken of alles nog naar wens is, soms knelpunten bespreken met de coördinator en met Wil naar een film kijken en haar croissants te eten geven en limonade en bier te drinken. Brideshead Revisited hebben we gehad en we zijn nu met Heimat 1 van Edgar Reitz begonnen. De eerste films van deel 1 van die trilogie spelen in dezelfde tijd als Bridehead. Dat heeft wel iets: eerst een film over de jonge Britse adel en nu de lotgevallen van Duitse dorpsjongeren in dezelfde periode vóór de tweede wereldoorlog. Ik ga met etenstijd niet meer aan tafel zitten met mensen die binnen enkele weken doodgaan. Dat trek ik niet meer. Ik maak thuis mijn eigen eten klaar en eet samen met Wil croissantjes of iets dergelijks.

En Sinterklaasavond... tja... We deden er toch al niet zoveel meer aan de laatste jaren. Maar ik moet eerlijk bekennen dat het extra schuurt op dagen als deze. Ik kan me toch niet helemaal losmaken van de betekenis der dingen.