Totaal aantal pageviews

Berichten weergeven met het label educatieve muziek. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label educatieve muziek. Alle berichten weergeven

maandag 27 februari 2017

Het orkest onder de loep

Gisteren ben ik weer redelijk fanatiek aan het digitaliseren geweest. Ik had onlangs een sonopresse productie gevonden, die kennelijk bij een boek van Louis Metz over het symfonie-orkest hoort.

Ik vond daar de volgende afbeeldingen van:


maar ik vermoed dat dit plaatje bij een latere uitgave hoorde:



Het zijn 5 flexi-discs in één hoesje. Onderdeel van mijn studie schoolmuziek was indertijd ook het verkennen van de geschiedenis van het muziekonderwijs in Nederland, met name de in school gebruikte methodes. Voor mijn afstudeerproject kwam daar nog eens de geschiedenis van de schoolradio bij. En passant ontdek je dat er een subgenre plaatjes is waarin het symfonie-orkest wordt uitgelegd in onberispelijk algemeen beschaafd nederlands. Deze kende ik nog niet:



Ik heb ze geript, aan elkaar geplakt en er een licht tikfilter overheen gegooid, om de hardste tikken eruit te halen. Veel plezier:

zaterdag 2 november 2013

vrijdag 5 juli 2013

Afscheid van school (2)

Zoals beloofd om te beginnen een video van gisteren:



Vandaag was het afscheid van de collega's samen met twee collega's (en een heel stel tijdelijke krachten e.d.). Iedereen stond even in de schijnwerpers, maar bij mij werd ook vrij uitgebreid stilgestaan bij mijn rol in het opbouwen van deze school en het ontwerpen en implementeren van het vak muziek. Dat stukje erkenning was toch wel fijn. Men draaide bij iedere collega een youtube-filmpje en bij mij was dat (uiteraard zou ik bijna zeggen) deze:



Ik heb hierop spontaan en veel uitvoeriger dan ik van plan was een verhaal over dit lied verteld, daar de helft van de collega's toen nog niet op deze school werkte. Ook legde ik de persoonlijke betekenis uit die juist deze clip ervan voor mij heeft: hij herinnert mij eraan, dat er ook ontzettend veel goed is gegaan. Er deden zoveel collega's en leerlingen uit verschillende hoeken van het muziekonderwijs aan mee. Ik kon een mooi bruggetje maken naar het kadootje dat ikzelf voor iedereen had: een exemplaar van de CD "It must be one of those days". Daar hebben Marco Kalnenek en ik er nog enkele honderden van. Verkopen doen we ze toch niet meer en dan geef ik ze liever weg aan mensen die iets voor me betekend hebben en voor wie deze CD ook meer betekent dan zomaar een grappig liedje in 4 verschillende uitvoeringen. Enkele collega's hebben de kinderen die er aan mee hebben gedaan in de klas gehad, bijvoorbeeld.

Tot slot werden wij met zijn drieën toegezongen op (alweer) een melodie van mij. Ik moet zeggen dat ik aanvankelijk zo weinig mogelijk poespas wilde, maar dit voelde toch wel erg goed, hoor.

En dan was daar de traditionele mand met afscheidskadootjes van iedereen. Het uitpakken was een zeer stimulerende ervaring. Heel apart, ik denk niet dat ik ooit nog eens zo'n hoeveelheid pakjes in één keer zal krijgen. Nu kan ik ineens de SD-kaart niet meer vinden waar een foto van de mand in ingepakte toestand stond (als hij maar niet tussen het pakpapier is beland), maar ik kon het ook niet laten alles te rangschikken op de tuintafel en te fotograferen.


maandag 13 mei 2013

blokfluitmap van de lagere school

Het onderstaande plaatje zal niet het eerste zijn dat in u opkomt als u de titel van dit stukje leest. Het is een foto uit de Hitkrant die ik op de achterzijde plakte toen ik alweer een tijdje op de Rooms Katholieke MAVO in Uithoorn zat. Dit vond ik toen één van de spannendste zangeressen van dat moment, om te zien dan hè! Haar liedjes konden mij toen niet zo bekoren. Mijn muzikale vorming was toen duidelijk verder gevorderd dan de beeldende...


Ja, de foto is nog enigszins actueel ook, omdat ik vandaag hoorde van enkele ex-collega's die de ranzigheid op TV nog nìet moe zijn, dat La Paay een boekje heeft uitgegeven waarin ze opsomt met wie zij allemaal geneukt heeft, naast de vader van haar dochter. Dit feit zelf is al lachwekkend genoeg, dus daar hoeven we verder geen grappen over te maken.

De voorkant van deze multomap ziet er zo uit:

 

Het is jammer dat de stickers die er eerder op zaten, er af zijn gehaald. De contouren zijn echter nog zichtbaar. Het aannemersbedrijf waar mijn vader voor werkte had in die tijd een langdurige klus bij een stickerfabriek en bijna dagelijks viste hij voor mij stukjes strook met allerhande stickers en etiketten uit de afvalcontainer aldaar. Ja, jammer dat die allemaal op het schoolplein verhandeld werden voorzover ze niet op boekenkaften en slaapkamermuur belandden (én jammer dat daar geen foto's van zijn gemaakt) want ik weet nu wel mensen die ik daar héél blij mee gemaakt zou hebben.

Het etiket 'lagere schoolmuziek' moet van véél later zijn, of althans het opschrift, want zo begonnen mijn blokletters er pas uit te zien toen ik van school af was. Ik meen ook dat deze specifieke multomap verschillende doelen heeft gediend alvorens ik er instopte wat er nu in zit.
Hoe mijn lagere schoolhandschrift er uit zag kunnen we opmaken uit mijn pogingen om de slecht gelukte muziekstencils òver te trekken (kennelijk waren stencils op de bon, want geen docent zou tegenwoordig zóiets vaags uitdelen). Dit overtrekken kwam de leesbaarheid niet ten goede, vandaar dat meester er de notennamen later alsnog onder zette, alleen onder het voorspel, want daarna "zette de kerk" op vrijdagochtend gevuld met kinderen "genadeloos in" en was er tòch haast geen blokfluit meer te horen. Bovendien was ik iemand die alle melodieën die hij eenmaal van gehoor kende op de blokfluit kon reproduceren. Alleen bij het voorspel had ik enige notatie-ondersteuning nodig, hoewel ik de ritmes soms niet begreep. Ik playbackte meestal een paar keer om het van de oudere meisjes (nee, nauwelijks tot geen jongens in de blokfluitgroep...) af te luisteren.



vrijdag 15 februari 2013

door de bugel

Ook al ben ik nu op een andere manier bij het muziekonderwijs betrokken dan voorheen, mijn hart leeft toch wel op als ik vandaag in totaal 150 kinderen de revue zie passeren die na drie weken oriëntatieles hun uiterste best doen op drie simpele kinderliedjes. Ik zou dit toch niet graag willen missen.



Verder heb ik in de aanbieding vandaag nog meer plaatjes uit dat Duitse muziekboek. Ik weet niet meer hoe het heette trouwens. Ik heb de foto-pagina's uit het midden gescheurd. Deze foto's wil ik trouwens nog eens in een video-clip gebruiken. Jeweetwel, waar je dan de triangel in beeld ziet komen tegelijk met het geluid ervan.

 

 





 

dinsdag 22 januari 2013

senses

Dit is voorlopig het laatste kinderliedje dat ik maak. Ik voelde me ongeveer zoals Kees van Kooten toen hij er nog drie laatste Keek op de Week's uit moest persen. Ik ben het kinderrepertoire al een tijdje zat, maar ik wilde van dit voorlopig laatste liedje in opdracht ook geen flutliedje maken. Ik ben hier toch al gauw een dagje mee zoet (en dan had ik de melodie en akkoorden al bedacht). Ik laat het nu even rusten, want bij vermoeidheid hoor je vooral timing niet meer zo goed en dat is bij deze stijl nogal belangrijk.
Bij uitzondering ook (maar ach, hoe erg is het eigenlijk) hier een demo vóórdat de opdrachtgever hem hoort: bestemd voor engelse les in groep 3-4, letterlijk het aangeleverde tekstvoorstel en het moest iets 'reggae-achtigs met pit' zijn. Nou ik denk niet dat meer pit dan dit er in zit:



Dit is de demo, om de uitgever een idee te geven: straks zal een 'native speaking' beroepszanger het inzingen.