Totaal aantal pageviews

Berichten weergeven met het label geschiedenis. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label geschiedenis. Alle berichten weergeven

woensdag 3 september 2014

Vreemde Geluiden, geluidsarcheologie

Ik begon gisteren mijn uitzending met te zeggen dat ik ging proberen zo kort en bondig mogelijk de geschiedenis van de geluidsopnametechniek te schetsen. Vervolgens werd dit de langste uitzending tot nu toe en ik vergat er ook bij te zeggen dat er hele interessante plaatjes en video's te zien waren op meneerjan.nl waar ik een aparte pagina heb gecreëerd. Nee, jullie zullen dit haastige gestamel van mij gewend zijn, maar ik was er zelf minder tevreden over. Vooruit dan maar:

Vreemde Geluiden 2 september 2014 by Meneer_Jan on Mixcloud

zondag 23 juni 2013

Het hoeft niet per sé zo te zijn

Ja, hoe ver/hertaal je "It ain't necessarily so"? Een andere mogelijkheid: 'De waarheid wordt vaak achterhaald' of 'De leugen regeert overal', om maar even te noemen wat er direct in mij opkomt.
Deze plaat komt uit de nalatenschap van Ome Kees (Albers). Enige tijd geleden was ik op bezoek bij mijn jarige moeder en zij vroeg of ik nog tussen de platen wilde neuzen van mijn onlangs overleden oom. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet veel overeenkomsten met hem in muzieksmaak verwachtte en de enige plaat die ik eruit viste was waarschijnlijk ook nog van Oma geweest, zo zei moeder dus dat klopte wel een beetje.
Eigenlijk vind ik dat deze man, die alles deed wat zijn Rooms Katholieke opvoeding hem verboden had een vermelding op internet verdient, al is het dan alleen maar op dit blog. Hij was groentenboer, eerst in het dorp en later op de dappermarkt in Amsterdam. Mijn herinneringen aan hem zijn de appeltjes die hij vanaf de groentenkar naar mij en de andere kinderen gooide als we op weg naar school waren, dat hij dronken over het kermisterrein zwalkte met een halve rol zweefmolenkaartjes, of plastic tas met botswagenmuntjes in zijn handen; ook dìe werden aan de toestormende kinderen uitgedeeld. Het viel me altijd mee dat hij me herkende. Ik kreeg er extra veel. (Hèb ik dit al een keer verteld, trouwens? Ik krijg een deja vu-gevoel)
Hij woonde bij oma, een weduwe, in. Dit was op zich niet zo vreemd, want aan mijn vader's kant had ik ook een volwassen oom die nog bij opa en oma inwoonde, maar die zat als wij zondags na de kerk op bezoek kwamen netjes met een gekookt eitje en kop koffie de zaterdagkrant door te spitten, ome Kees niet, die liet zijn slaperige gezicht als je geluk had aan het einde van de middag even zien. Bij zo'n gelegenheid heb ik nog twee originele stukgelezen Kapitein Rob-boekjes van hem gekregen, waaronder deze:
Wat leuk dat ik dit plaatje zomaar even met google terugvind! Ik vind dat plantenmonster nog steeds geweldig.
Ook herinner ik me een grapje uit de tijd dat hij een groenteschuur in het dorp had. Op een bord bij de ingang stond: "manderijntjes, gegarandeerd pitvrij! bij inlevering van pitten krijgt u andere!" Slimme dorpelingen die vervolgens daadwerkelijk een handje pitjes overhandigden kregen in plaats van manderijntjes een zakje andere pitjes terug. Deze handeling ging gepaard met een grote grijns.
En ach verder... zijn 'drank-en-vrouwen-leven' in Amsterdam, kan ik achteraf aan de hand van de verhalen met een beetje fantasie makkelijk voorstellen. Jullie waarschijnlijk ook. Een 'schande' voor de familie, natuurlijk.  Uiteindelijk ging dit zijn tol eisen. Als een wrak belandde hij veel te jong in een verzorgingstehuis in het dorp, waar een broer en enkele zussen, waaronder mijn moeder dagelijks trachtten zijn leven een beetje leefbaar te maken. Hij schijnt mijn Meneer Jan-cd-tjes erg leuk gevonden te hebben. Zijn leven vertoonde wel enkele overeenkomsten met dat van Henk Albers , maar ik heb ondanks enig speurwerk geen bloedverwantschap kunnen vinden.

Ok, de plaat waar het om gaat, een 10 inch-LP:

 
Op de achterkant kunnen we zien dat hij uit 1954 komt en uit de kwaliteit van het vinyl en de persing, de naam van de uitvoerenden en het gebrek aan credits en linernotes leid ik af dat dit een low budget-serie was.


Het was moeilijk om hem enigszins schoon te poetsen. Uiteindelijk kreeg ik één track een beetje presentabel gedigitaliseerd: It ain't neccesarily so







Zoals gezegd is de informatie op hoes en label erg summier en zelfs onvolledig. De naam Gershwin komt nergens voor, evenmin als de namen van de componisten van de instrumentale stukken, van verschillende stijlen op de B-kant, die niets met Porgy en Bess te maken hebben:


Terug naar kant één: het zijn ingekorte arrangementen van de liedjes, eenvoudig maar leuk gedaan. Tot mijn verbazing bevatte de plaat meer liedjes dan het label en de pauze-groeven aangeven, maar die moet ik maar een andere keer een opfrisbeurt geven. Ik bewaar deze plaat om meer dan één reden.

zondag 28 april 2013

Alexander

Zojuist heb ik (hebben we) het laatste stukje van de documentaire die ik over Alexander de Grote van de bieb had geleend gezien. Vorige week was er een geromantiseerde film over hem op TV. Jullie dachten natuurlijk al: wat moet een vredelievende Jan nu met zo'n nietsontziende machtswellusteling?  Nouja, zo erg vreemd is het  nu ook weer niet. Ik kijk niet alleen met historische associaties naar zo'n documentaire, maar ook met in het achterhoofd wat ik inmiddels uit eigen ervaring en het lezen van boeken over de menselijke psyche weet. Zo herken ik in Alexander de gedachte dat je meer bent dan zomaar een mens. De klassieke kinderfantasie dat je eigenlijk een koningskind bent, waarvan de ouders willen dat het opgroeit bij gewone mensen, zoals die bij Jan, Jans en de Kinderen bij Catootje een keer openbaart. Ik ben vast niet de enige die zich weleens heeft afgevraagd of hij niet voor méér bestemd was dan de gemiddelde man. Alexander's overtuiging dat hij een zoon van Zeus was vind ik, zeker gezien de leeftijd waarop hij koning werd niet zo heel vreemd. Kind van een vrouw en een God, waar heb ik data eerder gehoord? maar goed, mijn echtgenote stelde terecht vast dat sommige van de verhalen net als bij Jezus pas tientallen jaren ná zijn dood, soms tweehonderd jaar, zijn opgeschreven en dat we dus voorzichtig moeten zijn met onze analyses.
In het boek van Gombrich ben ik nu bij de Verlichting aangeland en hoewel ik de grote lijn die hij hanteert, het mensbeeld en de godsdienst wel kan volgen, duizelt het me af en toe wat betreft de volgorde van de belangrijke namen en de details van de landjepik-ontwikkelingen.
Toen ik studeerde had ik boven mijn bureau een aantal A4-tjes liggend aan elkaar vastgemaakt, waarop ik de tijdlijn van de Westerse muziekgeschiedenis (er is nauwelijks enig andere muziekgeschiedenis) in samenhang met belangrijke cultuurhistorische periodes had getekend. Alleen zó kon ik het onthouden. Onze muziekgeschiedenis begint pas rond het jaar 1000 met de monniken Leotinus en Perotinus, dus daarvóór had ik alleen onthouden dat Karel de Grote, Mohammed, Christus en Asterix en Obelix geleefd hadden. Dus het boek is een broodnodige opfriscursus. Ik snap ook nu waarom er op het conservatorium indertijd zoveel gepensioneerden aanwezig waren bij openbare kunstgeschiedeniscolleges en later ook bij lezingen die ik uit interesse (of vriendschap met degene die ze gaf) volgde. Nu ikzelf vroegtijdig met pensioen ben, richt mijn oog zich ook vrij snel richting de wereldgeschiedenis, alsof ik mezelf wil beschouwen in relatie met alles wat geweest is.
Ik heb nu een beetje spijt dat ik mijn zelfgemaakte tijdbalk niet bewaard heb. Volgens mij zou het opfrissen van de periode na 1500 dan een stuk makkelijker gaan. Anyway, ik ga waarschijnlijk een nieuwe maken. Ik weet alleen nog niet waar ik die op moet hangen. Ook wil ik een mooie landkaart van Eurazië, die me helpt om me alles beter voor te kunnen stellen.
Ja en dan wil ik ook mijn wis -en natuurkunde ophalen. Voor wie dat bevreemdt, ja eigenlijk snap ik zelf die drive ook niet voor 100%, ik wil die grijze cellen niet in laten slapen vallen en ik wil de wereld blijven snappen. Dat gaat m.i. moeilijker als je het gevoel hebt dat je veel van je opgedane kennis niet meer paraat hebt. Ik merk het ook in mijn dromen, die behoorlijk intens kunnen zijn en die een universum op zichzelf vormen. Ze veranderen, worden minder angstig naarmate ik weer meer grip op alles krijg. Één van de minder plezante dromen is dat ik een proefwerk moet maken over redelijk eenvoudige stof en dat ik alles vergeten ben. Kennelijk zit de frustratie dat ik veel zwaarbevochten middelbare schoolkennis kwijt ben erg diep.
Het lijkt me overigens helemaal geen kwaad kunnen om je hersenen op deze manier aan het werk te houden. Het is toch redelijk goed onderzocht dat activatie van het brein de kans op geestelijke aftakeling verkleint. Andere onderzoeken wijzen ook in de richting van intensief sporten om dementie tegen te gaan. Nu ben ik nooit een intensief sporter geweest. Wèl hou ik van lange fiets -en wandeltochten. Ook hìer wil ik mij de komende jaren mee gaan bezighouden: bibliotheekboeken in de rugzak en karren maar!
 
Perotinus    

zaterdag 27 april 2013

bijna klaar

Splognerizer 56 is af. Vanochtend heb ik er nog een beetje aanzitten pielen en na afmixen heb ik hem nog twee keer opnieuw gemastered. Het is niet zo dat dat laatste nu perfect is, maar het volumeniveau is tenminste niet te grillig. Mijn mix-programma maakt geen automatische inhoudsopgave-het is ook niet bedoeld om compilaties mee te maken maar (re)mixen- dus ik moet van alle legoblokjes de namen handmatig netjes op een rijtje zetten. Daar neem ik morgen even rustig de tijd voor. Mijn levenstempo wordt wat lager nu ik niet meer aan externe tijdsdruk onderhevig ben. Het onthaasten gaat door. Dat lijkt me goed, maar toch zijn er ook nog wat haartjes op mijn hoofd die er anders over denken. Als ze niet ophouden ruk ik ze uit. 

 Afijn, ik weet intussen alweer heel wat meer over de oudheid. Sommige verhalen komen mij bekend voor, waarschijnlijk van school, maar ik was toen kennelijk niet zo geïnteresseerd in alles wat vóór de middeleeuwen plaats had gevonden. Ik fris mijn kennis op met een boek dat eigenlijk voor kinderen is geschreven, maar dat ik vond op de volwassenen afdeling geschiedenis van de bieb "kleine geschiedenis van de wereld" van E.H. Gombrich (Op het conservatorium moest ik zijn dikke kunstgeschiedeniswerk kennen, dus dit boek leek me wel betrouwbaar.). Opfrissen kan helemaal geen kwaad, zeker niet als ook de beroemdste denkers even kort maar krachtig de revue passeren. Perspectief, dingen in relatie tot elkaar zien maakt me blij. Vanavond of morgen gaan we een DVD over Alexander de Grote kijken.

donderdag 25 april 2013

Heksen



Vandaag las ik het boek "Heksen en hekserij" (Les sorcières, financées de Satan) van Jean-Michel Salmann. Het was leuk om mijn kennis op dit gebied op te frissen en uit te breiden. Ik zag ook hoe bepaalde stripverhalen, zoals ik die vaak uit de bibliotheek lees door waargebeurde verhalen zijn geïnspireerd. Ook mooi zijn de prenten in het boekje en wat minder de leesbaarheid: lange zinnen op kleine pagina's zodat één zin soms 5 regels beslaat en hier en daar ook onduidelijke interpunctie, zodat niet altijd even helder is of hier de schrijver zelf aan het woord is of iemand die hij citeert, maar goed: het staat mij weer wat beter voor de geest waar al die verhalen vandaan komen en bijvoorbeeld ook de LP "Nacht en ontij" van Boudewijn de Groot die ik als 14-jarige best nog wel eng vond; ineens klonk er 'Satan is hier!' door de speakers op mijn slaapkamer.



Zoekend naar reproducties op internet van het soort zoals ze in het boekje staan (en die ik prachtig vind), kwam ik op deze pagina waarvan de informatie niet helemaal strookt met wat ik in het boekje lees, terwijl Salmann zo te lezen grondig onderzoek heeft gedaan. Zo lijkt het alsof er na 1600 nauwelijks heksen meer werden gevolgd. Niets is minder waar. Alleen werd toen het verzet tegen de heksenprocessen vanuit intellectuele hoek steeds sterker, totdat ook de paus in 1657 rechters in heksenprocessen ' tot de grootste voorzichtigheid maant' en de publieke opinie langzaam verandert.
De geschiedenis van de mensheid en haar denkbeelden gaat me steeds meer interesseren, omdat het ook mijn eigen geschiedenis is. Ik bedoel: jeetje, de 17e eeuw is qua stamboom van mijn familie zeer duidelijk in kaart gebracht.
Die hoeve in Alphen a/d Rijn waar de lijn halverwege de 16e eeuw stopt is dus gebouwd en bewoond in de tijd van de heksenvervolgingen en zo. Ik vind dat wel een opwindend idee, dat de mensen die model stonden voor 'die' stripverhalen o.a. mijn voorouders waren. Mijn voorouders hebben òòk zo geleefd (misschien sta ik nu wel stil bij iets waarvan historici zeggen: hè hè, daarin ligt nu juist onze fascinatie, heb je het eindelijk door?). En dan vraag ik mij af: waren mijn voorouders de mensen die het hoofd koel hielden en het verschijnsel hekserij aan een op hol geslagen fantasie toeschreven, of behoorden zij tot die angstige burgers die zich lieten opzwepen door overspannen of rancuneuze magistraten? Tja, ik heb vooralsnog geen enkel aanknopingspunt. Ik weet wel dat tijdens de reformatie deze familie tot op het bot verdeeld raakte. Toen vond er een splitsing plaats in twee katholieke en één tot op de dag van vandaag zéér serieuze protestante. De protestanten waren tègen de heksenvervolgingen en veel katholieken (de burgers en de lagere geestelijkheid) vóór. Het zal dus wel door elkaar gelopen hebben en dan hebben we het nog niet eens over het feit dat ik natuurlijk niet van één familielijn afstam maar van tientallen, zoals ik eerder besprak.

 Nog enkele heksenschilderijen:


 Deux sorcières. Hans Baldung.


 Heksensabbath. Francisco Goya

 De vlucht van de tovenaar. Fransisco Goya


Vanmiddag ben ik naar de bibliotheek gegaan om méér geschiedenisboeken en dvd's te lenen.
 
Wordt vervolgd dus