Totaal aantal pageviews

Berichten weergeven met het label gezichten. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label gezichten. Alle berichten weergeven

zondag 25 september 2016

gezicht

Het wordt nog steeds kutter. Ik kan het niet anders zeggen. W. wordt alsmaar hulpbehoevender en de zorg kent grenzen. Daarom moet ze haar eigen grenzen van 'waarvoor druk ik niet en waarvoor wèl op het belletje' al verleggen, maar komt ze er niet om heen veel vaker om hulp vragen dan de andere gasten. En dan kan het voor komen dat het personeel op het moment dat de bel gaat net bezig is met een ingewikkelde handeling met een andere doodzieke patient. En de één gaat daar professioneler mee om dan de ander.
Leg ik zo met respect voor iedereen goed uit, dat er achter de positieve stukjes van W. nog meer leed schuilgaat dan je aanvankelijk al denkt? En met mijn temperament en allergie voor het Dunning Kruger-syndroom kost dat veel energie. Gisteravond heeft een vriendin mij heen en weer gebracht (inclusief jong knuffelkonijntje). Het was een zinvolle en gezellige avond, maar er is ook gehuild. Hoe goed mensen ook hun best doen, de zorg en bejegening die ze eigenlijk nodig heeft kan niet volledig gegeven worden, punt! en het wordt vanaf nu alleen maar erger.
Vannacht heb ik uitzonderlijk goed geslapen, dus ik doe even geen beroep op de schaarse vrienden met auto. Ik tuf op mijn gemak op het elektrische fietsje daar naar toe. Mijn aanwezigheid zorgt er ook voor dat Wil minder vaak hoeft te "bellen" en dat brengt verlichting aan beide kanten.


Het thema van vandaag heb ik enkele weken terug met plezier en zorg voor jullie samengesteld:



Bekijk deze ook even. Ik kreeg hem niet ingebed, maar hij is geweldig.