Totaal aantal pageviews

Berichten weergeven met het label splogwerk. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label splogwerk. Alle berichten weergeven

zondag 4 december 2016

droodle20161202 (2)

Dat einde van de eerste versie sloeg nergens op. Hij begint nu wat meer vorm te krijgen. Dat kostte niet eens zoveel tijd. Het meeste werk is sowieso het knippen van de samples. Als ik vind dat ik er daar genoeg van heb, dan begint het droodlen pas.



Ik ben van plan om er nu langer mee bezig te zijn dan vroeger en wat meer te experimenteren met het gegeven materiaal. Misschien is dat minder interessant voor de toehoorder. Ik heb vaker op het punt gestaan om de stappen in het proces te laten horen, maar zag daar altijd van af, omdat ik bang was de luisteraar te vervelen en dat het succes van het uiteindelijke resultaat zou lijden onder de indruk die de minder geslaagde versies zouden achterlaten. Dat kan mij nu niet zoveel meer schelen. Dit is een blog voor de die-hards, niet voor mensen die niet graag luisteren. Ziekte van deze tijd, heb ik de indruk. We luisteren niet meer. We worden zo overspoeld met informatie dat steeds meer mensen vooral zichzelf wil horen en niet de ander. Ik merk dat aan de reacties op de speech van Jan Terlouw. Het lijkt wel of mensen alleen maar willen laten zien hoe slim ze zijn en daardoor gaan ze trappen tegen hen die gewoon ouderwets geïnspireerd worden door een mooie toespraak. Nouja, daar gaat dit blog niet (meer) over.

Ik heb 'second thoughts' over exoticamusic.net. Het aloude copyright-dilemma en het deel uitmaken van een groepsredactie waarin van alles 'gebeurt'. Met dat laatste ben ik een beetje klaar, eigenlijk. Ik ben toch een beetje een einzelgänger en ik heb nu zoveel meegemaakt op het gebied van groepsdynamiek, dat ik daar eigenlijk gewoon geen zin meer in heb. "Found out who you are and start doing it on purpose" Dat schijnt een uitspraak van Dolly Parton te zijn. Dat valt me dan toch weer mee van Dolly Parton.

Nog wat losse gifjes:


zaterdag 3 december 2016

droodle 20161202

Nou, dit is dus wat ik in een avondje in elkaar draai, als ik een paar uur sampletjes heb zitten knippen. Ik zie dat dit mijn eerste droodle sinds praktisch een jaar is... Uiteindelijk moet je goed luisteren waar de Beatles-samples zitten. Wat overheerst is een loop geknipt uit een werk van Simon Fisher Turner, een componist waar ik erg van hou, omdat hij met de combinatie geluidscollages, gesproken woord en "echte" instrumenten een prachtige sfeer en stemming weet te creëren. Je hebt helemaal geen drugs nodig als je naar zijn muziek luistert. Verder nog wat pianosnippers uit Emiel Burian's American Suite en Aaron Coplands' Four Piano blues, een kreet van Little Richard en wat opvulklankjes uit het standaard-archief



Hij is niet af. Ik was gewoon moe en ik heb er letterlijk een "end" aan gebreid. Ik denk dat ik hem nog langer ga maken.

zondag 3 januari 2016

knees

Gisteren ben ik met een neef en nicht, waarvan ik de laatste afgezien van mijn moeder´s begrafenis al 30 jaar niet meer gezien had naar de Bowie-tentoonstelling in Groningen geweest. Het was een mooie ervaring, zowel om elkaar bij te praten over ieders leven in de tussentijd als de multimeediale ervaring van de expositie. We liepen met een soort radiootje om ons nek en een koptelefoon op, waarbij op elke plek de radio automatisch op de bijbehorende zender sprong, althans meestal. Soms moest je best even wachten, maar niettemin typisch Bowie om met nieuwe technieken mee te gaan. Alleen het einde van de ´rondleiding´ vond ik minder: David is Live, met keiharde muziek uit de luidsprekers en vage beelden van concerten overal om je heen op de muren geprojecteerd. Wij hadden het idee dat het idee was, dat je aldaar zo snel mogelijk het restaurant in gejaagd werd.
Uiteraard was er veel aandacht voor het visuele aspect van Boiwe´s kunstenaarsschap: de hoeveelheid pakken/kostuums was indrukwekkend, maar ik had niet de sensatie die ik van vroeger ken, zo van wow, dit heeft hij dus echt aangehad, zo´n connectierealiseergevoel. Waar ik vooral op gefocussed was waren de inkijkjes in de creatieve processen die ten grondslag liggen aan zijn liedjes. En gekgenoeg had ik er heel concreet iets aan. Ofschoon ik wist dat Bowie allerlei onconventionele en door sommigen verguisde methoden toepast om tot teksten te komen, realiseerde ik me dat er een eigenlijk een vrij simpele oplossing bestaat voor het grootste probleem waar ik bij liedjes tegenaanloop. Tot nu toe trad ik altijd in de voetsporen van Boudewijn de Groot en later Spinvis en zo: eerst de tekst voor minstens één mooi couplet, of een gedicht dat helemaal af is en dat als uitgangspunt nemen, maar toen ik er gisteren achter kwam dat Bowie meestal éérst de melodie schrijft en dan allerlei methoden aanwendt om daar een tekst op te verzinnen, was dat een eye-opener voor me. Toen ik ergens las dat hij vooral met zijn latere werk soms maanden wachtte met het schrijven van teksten op liedjes die instrumentaal al helemaal opgenomen waren viel mijn kwartje helemáál... En zo waren er meer dingen die voor inspiratie zorgden. Thuis heb ik in mijn notitieboek een lijstje gemaakt van ´Bowie´s way of working´ wat dan verder uitmondde in een stortvloed aan ideeën voor onderwerpen, leuke zinnetjes, aanvullingen op eerdere brainstormnotities, etc...
Ook heb ik de Bowie-albums die ik zelden draai, omdat ik ze minder vond achter elkaar door de koptelefoon aan een onderzoek onderworpen omdat ik nu het verhaal achter het ontstaan er van kende. Misschien dat je die dingen ook ergens op internet kunt lezen, maar zo'n totaal-ervaring slaat toch beter aan. Ineens vond ik die 'mindere albums' bij nauwkeuriger beluistering een stuk minder minder, om het zo maar eens uit te drukken: ik luisterde er nu analytischer naar en hoorde hoe creatief ze eigenlijk in elkaar zaten. Dat hoor je niet zo als je het als behang op zet... Niet dat ik nu bewust ga imiteren, maar wat bij Bowie zo opvalt is dat hij muzikale grenzen overschrijdt, waarvan je je niet realiseerde dat die er waren, de ongeremdheid aan ideeën en tegelijkertijd het incorporeren en verwijzen naar eerdere vondsten werkt heel geestverruimend op me momenteel.

en dan nu iets heel anders:



maandag 14 december 2015

droezel 20151211 en -13

Dit is de Toto-Gruppo-Popp mash-up waar ik het eerder over had. Ik was er bijna tevreden over toen de laptop vastliep en er uiteindelijk niets anders op zat dan de stroom eraf te halen, waarna het mix-bestand beschadigd bleek.



Er zitten nu twee momenten in van dingetjes die niet recht genoeg onder elkaar staan, althans naar mijn zin en die ik had bij willen schaven, maar het hele stuk overnieuw gaan doen, daar begin ik niet aan. Ik zou wèl iets anders kunnen doen met hetzelfde materiaal. Dan zou het deze kant uit kunnen gaan:



Dit heb ik overigens gemaakt met Magix Musicmaker 2007, die ik toch ipv 2003 op het laptopje heb geinstalleerd, omdat die qua interface toch aanmerkelijk lekkerder is dan 2003 en bovendien heb ik met 2007 en hoger nooit meegemaakt dat een mix-bestand na vastlopen beschadigd was.

Je staat er niet bij stil: even naar de WC gaan. Het is de normaalste zaak van de wereld. Niet voor een ALS-patiënt. Als mijn echtgenote aandrang voelt, dan moet ze op het knopje drukken dat met een koordje om haar hals hangt. Dan komt er iemand vragen wat er is en die gaat er na geïnformeerd te zijn nog iemand bij halen. Gezamenlijk halen zij de dekens weg, koppelen zij de sonde-voeding af, verwijderen zij de ´systeemluier´, wurmen een tilzak onder haar rug door, hierbij proberend haar uiterst pijnlijke schouder zoveel mogelijk te ontzien, rijden de tillift die in de gang of in de badkamer staat haaks op het bed, laten met de afstandsbediening de tilarm zakken, en brengen met de andere afstandsbediening het verstelbare bed in horizontale staat, wat maar heel kort kan anders komt mijn lief in ademnood, vervolgens gespen zij de zak aan de tilarm en tillen daarna W. omhoog en rijden haar naar de Po-Douchestoel, waar zij haar weer in laten zakken. Daarna verwijderen zij zich uit de kamer en komen weer terug als W. hen met een druk op de knop weer oproept. Daarna wordt zij op dezelfde manier weer in bed gebracht, waar zij een schone luier omkrijgt en de sonde/voeding weer aangekoppeld krijgt wordt ingestopt. Dat moet heel goed gebeuren, want ik heb al twee keer meegemaakt dat het hele ritueel vrijwel overnieuw moest omdat er een lekkage ontstond waardoor zij in haar eigen eten ´zwom´.

En als W. energie genoeg heeft om in haar elektrische rolstoel te gaan, dan wordt ze daarin gezet en dan wordt de sonde/voeding daaraan gehangen en wordt de ´waterpijpslang´ van het vaste beademingsapparaat aan de rolstoelversie gekoppeld, waarna die wordt aangekoppeld, zodat zij een paar teugen kan nemen als zij die hoofdpijn krijgt.

Ik krijg het voor elkaar om tussen deze bedrijven door nog de droodletjes van hierboven te maken, maar W. heeft sinds haar longsontsteking geen puf gehad voor haar schriftelijke studie. `Ik heb de energie van iemand die een flinke griep heeft´. Vandaag heeft ze samen met ´de groep´ geluncht en het avondeten genuttigd. Dat geldt tegenwoordig beiden als een wapenfeit.

`Ik vind het zo oneerlijk!´ Ik ook, schat, ik ook. Laat Trump of een andere haat-imam ALS krijgen.


dinsdag 8 december 2015

droodle 20151207

Na gisteren gezellig over zelfmoord gekeuveld te hebben, pakken wij de blogdraad weer op, maar dan anders. Ja ik stap toch even van de dagelijkse plaatjes af, omdat ik eigenlijk weer terug wil naar het blog zoals het er alweer een tijdje geleden uitzag. Ik vind het ineens teveel een sjabloon geworden. Daarnaast is het belachelijk dat ik hier de muziekspulletjes eindelijk bijna perfect heb opgesteld en dat ik daar helemaal niets mee doe, terwijl ik daar veel beter in ben dan in het visuele. Tevens merkte ik gisteren hoezeer ik alles om mij heen vergeet als ik er mee bezig ben. Schop onder de kont dus. Het volgende is niet een hoogstandje, maar wel grappig. Ik moet er weer een beetje inkomen, zeg maar. Mischien moet íe gedeeltelijk overnieuw, maar het concept bevalt me wel. Hij is samengesteld uit samples die ik lukraak heb weggeknipt uit cd's die ik de laatste tijd van de bibliotheek geript heb, met een krakkemikkig casio-keyboardje uit de losse pols (met de nadruk op los: het mag wel wat strakker, zo zullen enkelen met mij eens zijn).



dinsdag 3 februari 2015

lekker bezig

Vanochtend ben ik lekker bezig geweest met knutselen aan een tune voor mijn nieuwe programma dat een mix van alle muziekstijlen moet worden die in Zwolle beoefend worden. Ik begin eindelijk een klein beetje in de buurt te komen van wat ik wil.

♫ Jan Turkenburg - Het Zwols Muziekarchief (begintune, demo 3.1 )

maandag 26 januari 2015

droodle20150125

Volkomen lukraak en intuïtief ben ik gaan plakken en knippen, gisteren. Ik dacht aanvankelijk dat het helemaal niets zou worden, maar naarmate ik de gaatjes in ging kleuren met extra 'claps' en keyboard begon het toch ergens op te lijken. Ik vind hem zelf het opnieuw draaien in ieder geval waard en ik erger me nergens meer aan. Dus dan is 'ie af:

♫ Splogman - Droodle20150125

donderdag 28 augustus 2014

liedjesdiarree drie

Voor degenen die het knap vinden dat ik naast ongeveer twee liedjes per dag ook nog eens dagelijks een serie schaars geklede koeienmeisjes kan produceren kan ik alvast verklappen dat ik vorige week een maand vooruit heb gewerkt wat betreft de plaatjes. Van de liedjes sta ik zelf ook een beetje te kijken. Vandaag kwamen er twee uit, waarvan één een tekst heeft die ik al eerder verzon:



Dat was op een andere melodie. Eigenlijk wel een leuke anekdote: in de begintijd van de school waar ik als laatste gewerkt heb, kwam aan het einde van de lunchpauze een onderwijzeres naar me toe om mij te waarschuwen dat de klas helemaal in de ban was van een jongetje dat voor het eerst een melktandje had verloren en dat als een archeologisch topstuk trots aan iedereen liet zien. De directeur zei toen lachend: 'maar dat is geen probleem voor Jan, die schrijft daar gewoon even een liedje over.' Ik had op dat moment eigenlijk een liedje over de winter voorbereid en ik besloot om te gokken dat ik daar ter plekke een andere tekst op kon maken: "mmm, nou ... eens even zien: tandjes komen uit een mond, wat rijmt er op mond? bont, gezond, lont, grond... ah! grond, daar kan ie op gevallen zijn, terwijl 'ie eerst in zijn mond zat. dus: er ligt een tandje op de grond, eerst zat 'ie in mijn mond(even het winterliedje neurieën) ja, da's wel een leuke melodie. Ehm... maar nu zit daar dus een opening, een gat..... wat rijmt daar op ... 't is me wat ... ha! dat past wel bij zo'n jochie. En wat gebeurde er toen? Dat willen kinderen altijd weten, hè: en toen? Toen ging het tandje in een doosje. Wat rijmt er op doosje?" etc, etc... Ik had goed gegokt. Het maakte een verpletterende indruk op mijn werkgever. Ik zie zijn gezicht nog voor me. How to bluf your way through songwriting....

Het liedje hieronder is op verzoek van een collega in het speciaal onderwijs. Zij zocht een eenvoudig liedje over erbij horen, waar zeer moeilijk lerende kinderen zich in zouden kunnen herkennen. Het mailtje kwam gisteravond. Muzikaal kwam het neer op groot beginnen en steeds kleiner maken. De tekst ging makkelijker dan ik dacht. Het resultaat is een liedje dat taaltechnisch niet helemaal perfect is (twee keer het woordje 'erg' in opeenvolgende coupletten, bijvoorbeeld), maar toch ben ik er trots op. Op facebook werd positief gereageerd en het zal zo te zien door meer mensen in de klas gebruikt gaan worden. Missie geslaagd.



Zoals je ziet is de tekst nu wel getypt. Dat staat toch wat netter en schrijven vind ik weer lastiger dan typen. Op zich ga ik nog hetzelfde te werk, maar ik vervang het geschrevene in Paint door typeleters

donderdag 7 augustus 2014

Hij doet het weer!

Ik wilde net yourname gaan bellen, maar de wijziging in de URL forwarding is nu effectief: www.meneerjan.nl.

Het is me heel vaak gevraagd, maar ik zag er zó tegenop dat het er in de vorige editie van mijn kindersite nooit helemaal van is gekomen: het plaatsen van alle songteksten bij mijn eerste kinder CD.
Het zal een hele klus worden, maar het voelt ontzettend goed om een site te bouwen waar mijn verzameld werk (voor zover kindvriendelijk) bij elkaar staat. Indertijd heb ik mijn grote hoeveelheid sites weggehaald, ondermeer omdat het "tòch allemaal ego" was. Nouja, kennelijk kan ik niet helemaal zonder ... Ik ben ook wel druk in mijn hoofd, maar het is tot nu toe een leuke drukte: oja, dìt heb ik òòk nog, en dìt en dìt...

Trouwens, dìt waren mijn eerste stappen op weg naar het schrijven van kinderliedjes, in 1993:

op tekst van Marijke Boon:



op tekst van Hans Andreus:




zondag 8 juni 2014

soms is het moeilijk om op een titel te komen, dus dan maar niet... Ik heb mijn hoeveelheid keurignette studieverslagen van de conservatoriumopleiding Schoolmuziek de afgelopen twee dagen, buiten in het zonnetje tot één zesde teruggebracht. Dit is wat ik de moeite van het bewaren waard vond:


Het zijn enkele stageprojecten zoals zelfgemaakte schoolmusicals met foto's van de uitvoering en zo en verder heb ik een "best of" van de interessantste collegedictaten van 5 jaar in één mapje samengebonden. Hetzelfde heb ik gedaan met alles wat met componeren en het schrijven van liedjes te maken had. Dat hou ik als naslagwerkje binnen handbereik, want het is waar ik de komende tijd structureel mee aan de slag wil: op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag. Zo doen échte schrijvers dat ook. Bovendien voelt het niet prettig om het gevoel voor de dagen van de week kwijt te raken en dat was de laatste tijd toch een beetje aan het gebeuren. Gewoon aan de slag dus.
Er is nu een grote stapel 'beladen' papier in de blauwe container verdwenen. Vanzelf lees je tòch een beetje door en dan komt er weer van alles aan overtollige ballast boven. Hè bah! goed dat ik het allemaal wegdoe, op een enkele uitzondering na is het toch allemaal hopeloos verouderd. Toen ik studeerde hechtten we meestal niet veel waarde aan lesmateriaal van 20 jaar oud. Zo lang is het dus nu ook bijna geleden dat ik afstudeerde... Maar toch, om dan alles ongezien in de prullenbak te mieteren vind ik dan ook weer zo wat. Dan maar even door de zure appel heenbijten en een kleine selectie voor het nageslacht behouden.

Tot zover...

In mijn plaatjesdirectory is ook een afdeling tekenaars op naam. Die raakt inmiddels ook lekker vol. Ik weet niet wat de smaakpolitie er van zal zeggen, maar ik vind de illustraties van o.a. George Leonnec voor La Vie Parisienne mooi.