Totaal aantal pageviews

Berichten weergeven met het label tekenaars. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label tekenaars. Alle berichten weergeven

zaterdag 19 juli 2014

Louis Crusius



These whimsical images come from the mind of Louis Crusius, a physician and artist who was born in Wisconsin and later moved to St. Louis, Missouri. The Antikamnia Chemical Company used Crusius’ images in a series of calendars they published from 1897-1901, which they sent to physicians who could prove their medical standing.

The company, whose name means “opposed to pain,” was known for manufacturing a patent medicine called Antikamnia tablets. Like most patent medicines of the time, the ingredients in the tablets could have ill effects - the tablets contained acetanilide, which could cause cyanosis (a condition in which the skin becomes blood due to insufficient oxygen)
bron: mudwerks


Vertaling van artikel op letterology.blogspot.com van Jennifer Kennard.

Dr. Louis Crusius (1862-1898) heeft zelf niet meer meegemaakt dat al zijn kunstwerken werden gepubliceerd in de Antikamnia Kalenders. Evenmin heeft hij lang genoeg geleefd om Halloween trick-or-treaters aan zijn deur, verkleed als skeletten, spoken en heksen, aan te treffen. Hij stierf een vroegtijdige dood op 35-jarige leeftijd tijdens een verkennende nieroperatie. Collega's van de Antikamnia Chemical Company, schaften toevallig dertig van zijn illustraties kort voor zijn dood aan en publiceerden ze in een serie van vijf promotionele kalenders te beginnen in 1897. Zijn aquarellen "skelet schetsen", zoals hij ze noemde, werden afgedrukt als kleurenlithografie in gelimiteerde oplage en gepubliceerd in het Frans en Engels. Gratis exemplaren van de 7x10 inch kalenders werden voornamelijk gestuurd naar artsen in de VS en het buitenland, waar ze zeer populair werden.
Afgaand op de grillige illustraties van Dr Crusius, kan men vermoeden dat hij een sympathiek karakter had. Op de leeftijd van vijftien, was hij leerling van een drukker van een kleine dagelijkse Duitse krant gepubliceerd door zijn vader in Wisconsin. Hij ging later werken voor een oom in Texas die een drogisterij had en die hem hielp apotheker en later arts te worden. Het was tijdens zijn korte carrière als apotheker dat hij zo'n productieve illustrator werd. Naar verluid toonde hij zijn komische aquarelschetsen in de etalage en gaf hij ze makkelijk weg. Kennelijk kostte het hem weinig moeite om dan weer nieuwe te maken .

Kalender 1901

In 1914 werd Antikamnia Chemical Company vervolgd wegens aansprakelijkheid en het niet vermelden van de actieve ingrediënten op de verpakking van hun pijnstiller. Volgens het rapport van de New York Bar Association, waren de medicijnen nimmer gepatenteerd, maar beweerde het bedrijf dat het werd gemaakt van een steenkool-teer-derivaat. Het bood ook een variant "gemengd met codeïne om zijn pijnstillende werking versterken" voor de behandeling van nervositeit. In 1907 werd ACC gerapporteerd in een  Californisch medisch tijdschrift voor het gebruik van het ingrediënt Acetphenetidin, dat erkend werd als oorzaak van aangeboren afwijkingen en verminderde vruchtbaarheid. Zeven jaar later werd het bedrijf schuldig bevonden. De macabere werkjes van de Crusius kalenders lijkt nu des te meer ironisch in het licht van dit schandaal.

Door velen wordt Louis Crusius gezien als de geestelijke vader van Alfred Neuman.


Hier valt veel voor te zeggen:


Hieronder de plaatjes die ik verder vond, in min of meer willekeurige volgorde omdat de kalenders per land niet hetzelfde lijken te zijn en ik het nogal een irrelevant gedoe vind om dit uit te pluizen. Er zijn er vast meer te vinden:

zondag 8 juni 2014

soms is het moeilijk om op een titel te komen, dus dan maar niet... Ik heb mijn hoeveelheid keurignette studieverslagen van de conservatoriumopleiding Schoolmuziek de afgelopen twee dagen, buiten in het zonnetje tot één zesde teruggebracht. Dit is wat ik de moeite van het bewaren waard vond:


Het zijn enkele stageprojecten zoals zelfgemaakte schoolmusicals met foto's van de uitvoering en zo en verder heb ik een "best of" van de interessantste collegedictaten van 5 jaar in één mapje samengebonden. Hetzelfde heb ik gedaan met alles wat met componeren en het schrijven van liedjes te maken had. Dat hou ik als naslagwerkje binnen handbereik, want het is waar ik de komende tijd structureel mee aan de slag wil: op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag. Zo doen échte schrijvers dat ook. Bovendien voelt het niet prettig om het gevoel voor de dagen van de week kwijt te raken en dat was de laatste tijd toch een beetje aan het gebeuren. Gewoon aan de slag dus.
Er is nu een grote stapel 'beladen' papier in de blauwe container verdwenen. Vanzelf lees je tòch een beetje door en dan komt er weer van alles aan overtollige ballast boven. Hè bah! goed dat ik het allemaal wegdoe, op een enkele uitzondering na is het toch allemaal hopeloos verouderd. Toen ik studeerde hechtten we meestal niet veel waarde aan lesmateriaal van 20 jaar oud. Zo lang is het dus nu ook bijna geleden dat ik afstudeerde... Maar toch, om dan alles ongezien in de prullenbak te mieteren vind ik dan ook weer zo wat. Dan maar even door de zure appel heenbijten en een kleine selectie voor het nageslacht behouden.

Tot zover...

In mijn plaatjesdirectory is ook een afdeling tekenaars op naam. Die raakt inmiddels ook lekker vol. Ik weet niet wat de smaakpolitie er van zal zeggen, maar ik vind de illustraties van o.a. George Leonnec voor La Vie Parisienne mooi.