Totaal aantal pageviews

Berichten weergeven met het label vrouwsjouwen. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label vrouwsjouwen. Alle berichten weergeven

zondag 27 maart 2016

dragen

Ze konden ons inderdaad wegdragen, gisteren. Het was een mooi feest. Ik zie wel wat ik er in de komende dagen over kwijt wil.

maandag 17 augustus 2015

vrouwsjouwen en the big picture

Onlangs een eenvandaag-special gezien over social media. Ik herkende wel een aantal punten, maar ik maak me er niet zo druk om, hoewel ik snap dat anderen daar wèl reden toe zien. Misbruik van sociale media kan je het leven zuur maken als je nog volop in de ratrace zit. Er is ooit een gemene e-mail naar een werkgever van mij gestuurd, omdat ik me kwaad had gemaakt over iemand's complot-theorie met betrekking tot de psychiatrie. Gelukkig kwam ik samen met mijn werkgever tot de conclusie dat de bewuste e-mail mijn gelijk bewees en dat de man volledig uit zijn nek te kletsen zat, maar het was ook maar goed dat mijn werkgever wist van mijn psychiatrisch verleden, omdat ik bij sollicitaties waarbij omgang met medemensen centraal staat volledig eerlijk ben over waar mijn zwakke punten liggen, omdat dat juist van zelfinzicht en zelfcontrole getuigt. Na die tijd werd ik nòg terughoudender met hierover op internet te spreken. Inmiddels echter maakt het niet zoveel uit, omdat mijn inkomen juist afhangt vàn het feit dat ik iets te veel en te vaak last heb van psychiatrische problemen. Ik kan mezelf redelijk overeind houden nu, maar vaak sta ik op met de gedachte: ok, niets aan de hand, maar als ik vandaag had moeten werken had ik me ziek gemeld...
Ik maak me ook steeds minder druk om het alarmerende nieuws dat sommige van mijn facebookvrienden delen over hoe slecht het er met de wereld voorstaat en hoe dat allemaal komt, want ik kan er helemaal niets aan doen. Vaak denk ik dat mensen die menen "the bigger picture" te zien dat juist nìet doen. The bigger picture is volgens mij de menselijke eten-of-gegeten-worden-natuur, waar o.a. de graaicultuur uit voort komt en die na miljarden jaren van overlevingsnut nog steeds diep geworteld in onze genen zit en die vergezeld door de even zo grote noodzaak van samenwerken met groepsgenoten, weliswaar getemperd wordt, maar die zich bijvoorbeeld tegen de eigen soort keert zodra de groep te groot en te divers wordt. Dàt is the bigger picture en groter wordt 'ie niet. Er zijn uiteraard wel wat complotten gaande, maar die zijn volgens mij lang niet zo groot als men denkt, want egoïsme houdt ze in toom. Wat er eerder aan de hand is, is dat het systeem dat we als mensheid hebben laten ontstaan in stand wordt gehouden, omdat hoog en laag in de hiërarchie mensen uit eigen belang, hetzij hebzucht, hetzij simpel overleven geen urgente reden hebben om iets te veranderen. Ik behoor tot de laatste groep. Ik ben gewoonweg te druk met overleven om voor een betere wereld te gaan strijden.
Toevallig toen ik dit aan het typen was werd ik gebeld door Amnesty International met het verzoek mijn maandelijkse bijdrage te verhogen. Ondanks dat ik aan het begin al aangaf de bui al te zien hangen en dat ik hoe dan ook nu niet meer voor A.I. kan doen dan ik al doe, omdat er dit en dat in mijn leven speelt, werd mij vriendelijk verzocht om tòch het hele verhaal aan te horen. Ik deed dat met een zucht en kreeg een verhaaltje voorgelezen dat duidelijk tot doel had mijn geweten in beweging te brengen en om tòch mijn maandelijks bedrag te verhogen. "Ja, sorry. Ik heb het aan het begin al gezegd en ik heb beleefd uw verhaal aangehoord en nu zou ik graag ook op beleefde wijze dit gesprek afsluiten. Hopelijk begrijpt u mij." "Natuurlijk, ik ben niet vergeten wat u mij vertelde, maar het is zo dat.." "Dag mevrouw, nog een hele fijne dag verder" klik! Toch netjes van mij, gezien de vele mogelijkheden die ik voor handen had om dit gesprek te beëindigen. Het sluit niet waterdicht aan bij het voorgaande, maar jullie begrijpen wat ik bedoel. Ik heb gewoon mijn handen niet vrij.