Totaal aantal pageviews

Berichten weergeven met het label wat ik zoal doe. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label wat ik zoal doe. Alle berichten weergeven

donderdag 16 februari 2017

motorbabes 9

Gisteren stuurde Frits Jonker mij dit op voor aflevering 166 van Vreemde Geluiden. Dit is één van de dingen waarom ik zo blij ben met internet. Zonder dit medium was ik met een heleboel mensen nooit in contact gekomen en ik ben dol op de samenwerkingen die er zo ontstaan.


Nu moet ik alleen nog voldoende olifantenmuziekjes zien te vinden. Op zich kan ik uren vullen met verschillende bewerkingen van Baby Elephant Walk van Mancini, maar dat werkt toch niet echt op de radio. Wel kan ik er natuurlijk een stuk of vier-vijf in gooien, of drie achter elkaar, wat ik ook weleens doe. Ik heb de tijd, zeker gezien volgende week de studio drie dagen in verbouwing is vanwege het (eindelijk) vervangen van de zo'n 30 jaar lang van studio naar studio meeverhuisde mengtafel. Die is echt zo'n beetje op nu. Derhalve wordt de jodel-uitzending, toch één van de hoogtepunten, al zeg ik het zelf, herhaald.

Vanochtend kwam ik bijzonder moeilijk uit bed en ik heb nu ook wat schele hoofdpijn. Het is dat ik de uitzending al helemaal had voorbereid, anders had ik wellicht afgebeld en dan had technicus Roel non-stop Zwolse muziek gedraaid. Maar even onder de mensen zijn is toch wel goed en nu mag ik van mezelf de rest van de dag dag alleen maar dingen doen waar ik zin in heb.

Hij liep wel lekker eigenlijk:



Verder nog wat beschaafde plaatjes van vrouwen met motoren:

maandag 6 februari 2017

stralende ogen

Vandaag ziet de wereld er weer wat beter uit. Het is idioot, die stemmingswisselingen op dit moment, maar zolang er weer dagen zoals vandaag tussen zitten... ik heb het al eens gezegd. Ik wil jullie eerst een videootje laten zien van The Gregory Brothers. Dit liedje werkt heel verslavend. Toen ik het zag verschijnen op fb kon ik mijn ogen en oren niet geloven, maar nu verbaas ik me dat nog niemand eerder op dit idee was gekomen. De Japanse jodelaar had ik was ik al een keertje tegengekomen, maar dat maakte niet zo'n indruk. Deze komt binnenkort in een aflevering van Vreemde Geluiden:



Wie het ontstaan van de video wil zien:  https://youtu.be/3aE2TYFU6WM

Over Vreemde Geluiden gesproken. De aflevering voor morgen is al klaar en ik ga hem live doen. Gisteren zag ik dat niet zitten, maar toen ik deze mix vanochtend in een handomdraai klaar had om op te sturen dacht ik: tja, nu kan ik er net zo goed morgen live overheen presenteren. Er zijn trouwens ontwikkelingen gaande die de reikwijdte van mijn programmaatje aanzienlijk zullen vergroten, maar dat is allemaal nog Top Secret... Wordt vervolgd.

dinsdag 17 januari 2017

verborgen borsten (6)

Het besef van het verlies lijkt stukje bij beetje door te gaan dringen. ehm.... nee, slechte opening, te dramatisch en daarbij heb ik dit volgens mij al een keer gezegd. Het gaat vandaag weer iets beter dan gisteren, geloof ik (ja, da's beter). Ongelooflijk, wat zo'n openingszin kan doen, hè. U moet wat ik schrijf ook niet allemaal even serieus nemen. Ja, MIJ moet u wel serieus nemen, maar niet al mijn woorden. Zeker niet als ik mij heb voorgenomen dat er koste wat kost iedere dag iets geschreven dient te worden. Dan verschijnt er vanzelf wel kaf tussen het koren.
Vanavond doe ik de tweede uitzending rond de 12th street rag. Toen ik er mee begon dacht ik dat het een fantastisch format was, een hele uitzending met verschillende uitvoeringen van één liedje dat om het andere liedje terugkomt, maar op dit moment is er een vervelend neveneffect: ik kan die melodie haast niet meer horen, dus misschien moeten we dat niet te vaak gaan doen.
Ton de Ruijter heeft er weer mooi artwork bij gemaakt. Hij wilde er een eerbetoon aan Willeke (en ook een beetje aan mij) van maken en dat is volgens mij goed gelukt.



Ik heb nog zitten denken of ik er ook wat Zwervende Keien muziek tussen moest doen, maar zag daar van af, omdat ik op de één of andere manier het gevoel heb dat dat over the top is. Afsluiten met "'k heb altijd op straat willen zingen, bij een accordeon" van Dorus en op de website onder de playlist een afbeelding van de Zwervende Keien, genomen op één van de edities van het straatmuzikantenfestival De Gouden Pet in Leiden, vind ik dan precies smaakvol genoeg. Betekenisvol voor wie ons kent/kende en niet opdringerig aan de nietsvermoedende luisteraar.

en dan nu weer tijd voor: zie een tiet of niet! (flauw, Turkenburg, zó flauw...)