Totaal aantal pageviews

Berichten weergeven met het label wat ik zoal wegdoe. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label wat ik zoal wegdoe. Alle berichten weergeven

zondag 8 juni 2014

soms is het moeilijk om op een titel te komen, dus dan maar niet... Ik heb mijn hoeveelheid keurignette studieverslagen van de conservatoriumopleiding Schoolmuziek de afgelopen twee dagen, buiten in het zonnetje tot één zesde teruggebracht. Dit is wat ik de moeite van het bewaren waard vond:


Het zijn enkele stageprojecten zoals zelfgemaakte schoolmusicals met foto's van de uitvoering en zo en verder heb ik een "best of" van de interessantste collegedictaten van 5 jaar in één mapje samengebonden. Hetzelfde heb ik gedaan met alles wat met componeren en het schrijven van liedjes te maken had. Dat hou ik als naslagwerkje binnen handbereik, want het is waar ik de komende tijd structureel mee aan de slag wil: op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag. Zo doen échte schrijvers dat ook. Bovendien voelt het niet prettig om het gevoel voor de dagen van de week kwijt te raken en dat was de laatste tijd toch een beetje aan het gebeuren. Gewoon aan de slag dus.
Er is nu een grote stapel 'beladen' papier in de blauwe container verdwenen. Vanzelf lees je tòch een beetje door en dan komt er weer van alles aan overtollige ballast boven. Hè bah! goed dat ik het allemaal wegdoe, op een enkele uitzondering na is het toch allemaal hopeloos verouderd. Toen ik studeerde hechtten we meestal niet veel waarde aan lesmateriaal van 20 jaar oud. Zo lang is het dus nu ook bijna geleden dat ik afstudeerde... Maar toch, om dan alles ongezien in de prullenbak te mieteren vind ik dan ook weer zo wat. Dan maar even door de zure appel heenbijten en een kleine selectie voor het nageslacht behouden.

Tot zover...

In mijn plaatjesdirectory is ook een afdeling tekenaars op naam. Die raakt inmiddels ook lekker vol. Ik weet niet wat de smaakpolitie er van zal zeggen, maar ik vind de illustraties van o.a. George Leonnec voor La Vie Parisienne mooi.


maandag 14 oktober 2013

gebraden kip

Ik heb ineens ontzettende trek in gebraden kip. Kent u dat? Ik moest daar ineens aan denken toen ik inlogde op dit blog. Jammer dat we geen kip in huis hebben...
Het is vandaag niet van een blogpost gekomen, beste lezers. Het was verder een enorm productieve dag. U hoeft zich dus nergens zorgen om te maken. De stemming zat er best in vandaag. Ik maak echt grote vorderingen bij het schiften van wat ik allemaal uit het verleden wil bewaren. Zo had ik nog ruim 600 cassettebandjes (was ooit 1200, zei hij trots) en daar heb ik er afgelopen weekend sowieso de helft van weggedaan (ho ho, nee, niet zomaar in de grijze container gemieterd omdat het toch geen reet uitmaakt, maar in plastic tassen opgespaard om naar de chemisch afvalwagen te brengen).
De overgebleven 300 bekijk ik nog nader, maar ik ben wel bezig om ze te digitaliseren. Ik heb al eerder twee pogingen gedaan en ben toen ook al redelijk ver gekomen. Aan het einde ervan dacht ik: "ik stop ermee, als ik zo'n bandje nog eens wil luisteren dan draai ik hem toch nog eens: cassettedecks genoeg bij de kringloopwinkel, als die van mij stuk gaat." Nu is die van mij, een Denon notabene, stuk en in de kringloopwinkels is geen cassettedeck meer te vinden... Nu zou ik hem kunnen laten repareren, want ik wed dat Hanze hifi dat nog wel voor me wil doen, maar dat is niet echt goedkoop. Dus ik heb een oud ministereosetje tevoorschijngehaald waar nog een cassetterecorder op zit en ik heb de wav-recorder op de koptelefoon-uitgang aangesloten. Nee, dat is niet zoals het hoort, maar ik vraag me af of je bij cassettes het verschil wel hoort. Eigenlijk zou ik een cassettespeler moeten hebben met een verstelbare kop, zodat ik alle verschillen in opnamekoppen waarmee op de bandjes is opgenomen kan compenseren, maar die zijn weliswaar nog wel te krijgen maar òòk niet zo goedkoop.
De eerste digitalisaties lenen zich niet zo voor publicatie, omdat het hier gesproken brieven betreft met een nogal persoonlijk karakter, maar zodra ik bij de links en rechts verzamelde demo-bandjes kom van inmiddels opgeheven popbandjes waar bijna niemand van gehoord heeft, dan zal ik daar absoluut melding van maken MET luistervoorbeeld.

Tja en verder kijk ik dan weer met een grote zucht naar de domheid waarmee mensen Zwarte Piet lopen te verdedigen. Dat laatste is tot daar aan toe en zelfs wel begrijpelijk, maar dat men dan meteen de mensen belachelijk gaat maken die aangeven dat ze zich gekwetst voelen (en ik ken er best wat persoonlijk) door het huidige uiterlijk van Zwarte Piet, dat snap ik dan niet. En toch doen vrienden die ik redelijk hoog acht daar aan mee.

Nu heb ik me er natuurlijk even over ingelezen, want anders dan de grootste schreeuwers vind ik dat ik me even in de achtergrond van het fenomeen Zwarte Piet verdiept moet hebben voor ik mijn mening geef. Er zijn inderdaad argumenten om te stellen dat Zwarte Piet als verschijnsel 'an sich' weinig met de slavernij te maken heeft. Hetgeen wat ik wèl begrijp is het bezwaar tegen het stereo-type uiterlijk en het ongeloofwaardige excuus dat Piet zwart is door het glijden door de schoorsteen en het zich niet wassen. Piet zou dus een smerige blanke viespeuk zijn. Nou dat verklaart uiteraard kroeshaar, rodelippen en oorbellen niet. Nee, ik snap de "zeurpieten" heel goed op dit punt. Zwarte piet ziet er momenteel uit als de karikatuur die er nog niet zolang geleden van de neger was, zoals in "Kuifje in Afrika": de zwarte mens als lachwekkend, dom en minderwaardig persoon die alleen geïnteresseerd is in kraaltjes e.d. en die je blij maakt met ingezamelde melkdoppen (in mìjn generatie nog!). Zet dat idee af tegen het feit dat Nederland één van de grootste slavendrijversnaties was en als één van de laatste landen de slavernij heeft afgeschaft. Het staat dus wel een beetje raar dat een land dat zich zo op zijn tolerantie en de mensenrechten laat voorstaan deze karikatuur gebruikt in het grootste nationale volksfeest, met apart journaal en rechtstreekse uitzendingen door de publieke omroepen.

Ik snap best dat men daar in het buitenland een beetje vreemd van opkijkt.

donderdag 22 augustus 2013

Margriet Discotheek


Soms kom ik verschillende grammofoonplaatjes uit een serie tegen en dan besluit ik ze te gaan sparen, omdat er hoesjes tussen zitten die ik mooi vind. Zo ontstaat een subverzameling. Dit gebeurde ook met de singeltjes van de Margriet Discotheek. Maar ja, waarom alleen verzamelen òm het verzamelen? Het is vooral ook leuk om er iets mee te doen. In dit geval ben ik begonnen met digitaliseren, maar de soort muziek en vooral de kwaliteit van de opnamen viel me zo tegen dat ik er mee ben opgehouden.
Vervolgens heb ik enkele dagen geleden mijn exemplaren (op ééntje na die ik niet kon vinden) geprobeerd zo mooi mogelijk te rangschikken op de tuintafel en te fotograferen. Van alle pogingen vond ik dit de meeste geslaagde:




Het volgende plan was om te kijken of ik dmv scannen van de voorkantjes en de thumbnails van delen van de rest van de serie achterop een compleet overzicht kon maken. Handig dan is om te kijken of er op internet al iets is te vinden. Je weet nooit of iemand mooiere exemplaren heeft gescand of gefotografeerd. Allereerst vond ik er enkele op minigroove en op catawiki. Maar door verschillende varianten van zoektermen te proberen kwam ik er uiteindelijk achter dat iemand deze klus al voor mij geklaard had:  Catalogus van de Nederlandse singleseries:

De serie Margriet Discotheek bestaat vermoedelijk uit 37 singels, verdeeld over drie reeksen: A 101 t/m 120, B 401 t/m 408 en C 701 t/m 708. Bij de A-reeks verdwijnt de A ná nummer 112. Een vreemde eend is het nummer GP 100. Vermoedelijk is dit de allereerste singel, maar het zou ook de eerste van een vierde reeks kunnen zijn. De toekomst zal het wellicht leren.

Vergeet bij het bezoeken van de link onderaan niet op "oudere berichten" te klikken. Dit blog heeft ze hoogstwaarschijnlijk allemaal (behalve de LP-serie, zie onder) en in de hoogst beschikbare kwaliteit. Ik heb ze één voor één gedownload, maar het is nu zinloos om ze hier nòg een keer allemaal te vertonen, dus ik beperk mij tot mijn favoriete hoezenpoezen uit de reeks:













Verder vond ik van dit label nog enkele hoezen met "L.P." in het serienummer, die volgens mij gewoon 10 inch, dus single-formaat zijn (kijk maar). Uit de nummering valt af te leiden dat er nog minstens 2 zijn: 

afgekeurd

De somberheid waar ik het over had is weer net zo snel weggetrokken als dat hij gekomen was. Het hoort erbij. Ik had jullie nog beloofd de plaatjes te laten zien die de splognerizervoorkant niet gehaald hebben. Allereerst een alternatief ontwerp:


Eigenlijk ook wel mooi, maar ik wilde er toch liever een exotische hoezenpoes oid in verwerken. Deze plaatjes heb ik overwogen: