Totaal aantal pageviews

maandag 13 februari 2017

Man vs slang (2)

Gisteren een heide-wandeling gemaakt met een vriendin die ik 30 jaar niet gezien had. Ik heb Jopie erover laten vertellen op zijn fb-pagina. Het deed me goed, maar mijn hoofd is 's nachts dan niet rustig en het is maar goed dat ik dan helemaal geen verplichtingen heb vandaag (en dat de uitzending voor morgen al helemaal klaar is). Het is mooi weer, maar ik heb eigenlijk alleen maar zin om uit het raam te staren en Crosby, Stills and Nash te luisteren...

Ja, ik wéét dat het niet allemaal slangen zijn...

zondag 12 februari 2017

motorbloot en versnipperaar

Vannacht heerlijk geslapen, zeg. Mooi, de verlaging waar ik het gisteren over had lijkt goed.
Ik had dit al op facebook gezet, maar de harde schijf van Willeke's laptop is gisteren overleden. Nee, ik geloof nog steeds niet in leven na de dood, maar het is nèt alsof ze er nog even voor gezorgd heeft dat écht niemand de ongepubliceerde gedeelten van haar dagboek ooit zou lezen. Alleen de enorme e-book-collectie heb ik nog kunnen kopiëren. Ook dat heeft ze gewild: "je kunt daar nog heel veel uithalen voor jezelf." Voor de zekerheid heb ik de schrijf ook nog opengeschroefd en in honderden stukjes versplinterd. Dat luchtte eigenlijk wel op... Daarna heb ik alle data-sticks en externe harde schijven gecontroleerd op back-ups en al haar word-documenten digitaal door de versnipperaar gehaald, zoals beloofd op haar sterfbed. Het was een klusje dat me niet in de kouwe kleren ging zitten, vooral omdat je en passant toch weer dingen tegen komt: foto's, onafgemaakte studies, geluidsbestanden met Duitse spreekoefeningen, maar het moest wel even gebeuren en now is as good a time as any... Ik had de laptop eigenlijk voor specifiek activiteiten willen gebruiken en ik was al bezig om hem stukje bij beetje leeg te halen en anders in te richten, maar het was wel pijnlijk omdat het apparaat de afgelopen twee jaar een verlengstuk van Willeke's lichaam was geworden. Het kòn mijn laptop ook niet worden, net zo min als dat ik haar gehoorapparaten in zou kunnen doen. Eigenlijk was het een stukje Willeke dat nog niet gecremeerd was...
Dit laatste valt dus wel redelijk te verwoorden. Het is een gedachte die gisteren bij me op kwam. "Mijn gedachten worden straks ook verbrand" zei ze in die laatste weken, maar ik denk dat die al verdwenen toen haar zenuwverbindingen afstierven in de uren na haar dood...
En toch hè... het gevoel dat ze nog dichtbij is, is af en toe zó sterk... ik weet dat dat keurig verklaard kan worden, maar het is frappant om te ervaren.


zaterdag 11 februari 2017

motorbabes (7)

Een vriendin vertelde me gisteren dat ze bij het opschonen van haar telefoon het niet over haar hart kon verkrijgen om de berichten van Willeke te verwijderen. Ik herken dat. Eens in de zoveel tijd krijg ik het in mijn hoofd om mijn fb-account uit te dunnen, zo ook afgelopen week, maar dingen waar Willeke op had gereageerd kan ik niet verwijderen. Hoe verwoord ik dàt gevoel nu weer? Nee, doe ik ook maar niet.
Ik heb in overleg met mijn dokter de medicatie nu helemaal teruggezet naar het niveau van vòòr de ALS-ellende. De afgelopen tijd voelde ik me te passief en te slaperig en ik kon weer steeds moeilijker denken. Dan ligt een depressie op de loer. Ik denk dat de adrenaline uitgewerkt begint te raken. Het gaat om het middel quetiapine, dat ik nodig heb, omdat ik door het anti-depressivum waar ik niet buiten kan snel stemmingsschommelingen krijg, of juist té vrolijk wordt en mezelf ga overschatten en opbrandt. Het spul heeft in lage doseringen 50-300 mg een angstremmende en stemmingstabiliserende werking en in hogere doseringen krijgt het ook een anti-psychotische werking. De maximum dosering is 1200 mg, alleen tijdelijk voorgeschreven om een al ontwikkelde of acute psychose terug te dringen, want in deze dosering kan het hartritmestoornissen veroorzaken.
In hele lage doseringen 12,5 - 50 mg werkt het ook als anti-depressivum. In het begin kunnen de bijwerkingen zeer heftig zijn, welke dosering je ook gebruikt, maar die trekken weg en slaperigheid is een bekende blijvende nevenwerking, vandaar dat sommige mensen het in hele lichte dosering 12,5 ook als slaapmiddel gebruiken en ik slik het ook altijd aan het einde van dag. Mensen met een bi-polaire stoornis, vooral creatieve mensen begrijp ik, veranderen nog weleens van dosering. Als je te druk wordt, dus richting hypomanie, manie of zoals bij mij de afgelopen anderhalf jaar, dat het gewoon niet rustig te houden is in je hoofd, om te kunnen blijven slapen, etc... Maar als de rust dan wederkeert kun je van een te hoge dosering juist depressief worden. De werking en de benodigde dosering verschillen sterk per persoon. Je hebt twee varianten de XR, waarbij het geleidelijk in je bloed komt en de 'gewone', kortdurende die meteen door het bloed wordt opgenomen en er ook sneller weer uit verdwijnt. Het nadeel is, dat je dan juist weer een soort 'kater' krijgt als 'ie uitgewerkt is. Ik gebruik dus de XR-variant en heel soms 12,5 of 25 mg kortdurende, voor 's nachts, omdat je er heel snel na inname heel slaperig van kunt worden.

Er zijn mensen die nogal schrikken van dit verhaal. "Heftig hoor", maar als je er aan gewend bent is het net als andere medicijnen. Suikerpatiënten moeten iedere dag spuiten en hun bloedsuiker controleren, zeg ik maar.

Het ideale medicijn bestaat niet en ik slik uiteraard het liefst zo weinig mogelijk, maar juist het feit dat ik autonome of door externe factoren veroorzaakte veranderingen kan opvangen door de dosering aan te passen is wel handig voor mij.
Je kunt ook lithium gebruiken tegen stemmingsschommelingen, dat zou minder merkbare bijwerkingen hebben, maar dan moet je regelmatig je bloed laten prikken, om de dosering juist te houden en daar heb ik gewoon geen zin in.

Afijn, ik probeer het dus nu weer met 100 mg quetiapine per dag. Daar 'doe' ik het in rustige tijden vrij goed op. Het is even wennen nu. Ik moet nu weer zelf meer moeite doen om mijzelf in evenwicht te houden. Vooral als ik dan zoals gisteravond naar bed wil gaan en ik kom erachter dat ik één van de katten in de slaapkamer had opgesloten en dat deze een flinke drol op het matras had gelegd, net nu ik had besloten de volgende dag het bed pas te verschonen...