Totaal aantal pageviews

donderdag 11 mei 2017

En ook vandaag heb ik weinig meer te melden dan een hele leuke radio-uitzending met Marije, althans dat vonden wij zelf en we kletsten na afloop nog gezellig een poos door.




De temperatuur buiten lijkt nu eindelijk langdurig vriendelijke waarden aan te nemen en ik heb vanmiddag lekker in de tuin genikst, want dat was hard nodig... Morgen meer...

woensdag 10 mei 2017

druk, druk, druk

Het was maar goed, dat ik zondag een reserve-pagina had gemaakt anders was er zomaar een gat gevallen gisteren. Ik had het hartstikke druk met de voorbereiding van mijn radio-uitzending:


Hij is leuk geworden, al ging er nèt iets teveel mis technisch gezien. Ik vond het ook beter om het ergste er uit te knippen en de momenten waarop bijvoorbeeld de microfoon van één van de rappers te ver open ging voor de podcast te camoufleren met alle digitale toeters en bellen die ik in huis heb. Gewoon even de hele pagina checken voor de terugbeluistering en alle foto's en links.

De reacties op mijn besluit om actief Zwolse muziek te gaan sparen variëren letterlijk van "mmmm, dat kan nooit zoveel zijn" tot "pffff, weet je wel waar je aan begint?". Om een idee te geven, de score van 6 dagen en dan heb ik niet eens heel erg mijn best gedaan:


Dus die laatste komt meer in de richting. Ok, ééntje is het resultaat van een speurtocht op discogs en ik heb een middagje aan serious crate digging gedaan in drie kringloopwinkels, maar dan heb je ook wat. Maar het is écht zo dat ik vanmiddag bij een tweedehands platenzaak, waarvan de eigenaar een eigen platenlabel met o.a. aanstormend lokaal talent heeft, al moest afbakenen: wat kom je nog weleens ergens anders tegen en wat niet? Herman Brood, Bertolf, Opgezwolle, Typhoon, dat komt allemaal nog wel een keer voorzover ik het niet al heb... Bovendien denk ik dat Herman Brood al redelijk goed door anderen gearchiveerd is. Misschien dat er nog bootlegs te scoren zijn, maar ik heb dan liever één opname van iemand, of een groep waarvan ik nog niets had, dan dat ik één discografie helemaal compleet heb. Het gaat erom dat het beeld van de Zwolse muziek uit heden en verleden, amateur en professioneel zo compleet mogelijk wordt en ik denk dat ik daar inderdaad een duurzame bezigheid mee te pakken heb die mij gaat behoeden voor de existentiële valkuilen die op de loer liggen, als ik te veel blijf nadenken over wat ik nu moet met mijn leven, of wanneer ik zomaar een beetje in het wilde weg de kunst en de muziek in duik met mijn trein- en museumjaarkaart. Als er iets is wat ìk specifiek kan bijdragen aan de mensheid dan lijkt dit me een redelijke keuze.

Nee, ik denk niet dat ik hypomaan aan het worden ben. Dat gevaar is er wèl altijd, maar ik ben me daar volgens mij teveel van bewust om het echt zover te laten komen.

maandag 8 mei 2017

Archiveren is leuk

althans, dat vind ik op dit moment. Ik heb ook het reconstrueren van de 52 weken-project-site weer ter hand genomen. Het lijkt toch echt aanmerkelijk beter met me te gaan. Het heeft te maken met keuzes maken, afbakenen, buitenlucht, op tijd naar bed, bewust eten, de eBike vervangen door de ouderwetse fiets, nouja: vult u het lijstje maar aan...
Oorspronkelijk was het project tweetalig. Ik was ook toen niet helemaal consequent in de manier waarop. Ik weet ook niet hoe dit uiteindelijk nu zal uitpakken, ook wat betreft het delen van de muziek. Een deel daarvan is copyright-gevoelig, maar daar kan via een mix of podcast op mixcloud weer een mouw aan gepast worden. Het is een jigsaw die stukje bij beetje meer opgevuld wordt.



Week 15: april 4-10, 2004
Curator: Hans Koert


The card board durium records, as released in the US and Europe were light, unbreakable and not expensive to make. The producers were advertisement agencies and used these little brown card board cards for promotional purposes. Give it a message - make a thousand of them - give it an address sticker and hand it over to the post office !!! But how do you tell the advertiser that these ephemeral Durium records are the best way to promote your product? Well, let the record "talk". Sound Distributors, a Durium successors, sent a "Personal Touch" in 1935 to new potential advertisers.



1. The Personal Touch (An 1935 English advertisment record to promote the benefits of direct mailing, made by and for Sound Distributors)
The size of the records ranges between CD-format up to the normal 25 cm/10 inch proportions; some are even square. The playing time ranges between less then one minute up to 5 minutes.



 2. College Humor Magazine - Banks of the Wabash (Advertisement record made for the College Humor Magazine in 1931 by DURIUM (USA))


The College Humor Magazine, which still exists, made this little record as an addition in the cover of a regular Hit of the week record, to promote their magazine. It happened several times that collectors found such an ephemeral product after 75 years in a cover of a "new" Hit of the week.


It is said that during the 1930s every family in the US had its own car; In Europe we had to wait to the late XXth century, but there is no different in the process how to obtain a new car. Advertisements enlarge the benefits of the new models.


 

Chevrolet, one of the US leading companies, used Durium for several advertisement campaigns. They promoted their 1932 model, made courses for car sellers and a record that should be played in the sales room during the first introduction week of a new model.
New customers were approached with direct mailing, just an address sticker on the reverse without an envelop.



3. THE GREAT AMERICAN VALUE FOR 1932 (Advertisement record made by DURIUM (USA) for Chevrolet to promote the new Chevy 1932)
The English Durium Products (G.B.) Ltd. and her successors Dubrico and Sound Distributors made such ephemeral records for the European market..


4. PLENTY OF TIME FOR PLAY (1935 Advertisement record made for the Norwich Corp. Electricity Department) with the SYDNEY BAYNES ORCHESTRA ( Vocal Refrain by HELEN RAYMOND).

The Plenty of Time for Play record was released to promote the benefits of electricity. It gave house wifes plenty of time to do other things, if we may believe this tiny card board record.

 5. Nino già t'aspetta (1934 Advertisement record made for Fiat to promote the new Fiat 508)

At the end a rare Italian advertisement record made in Slough (GB) that wanted you to purchase their new car model.

Download all music files at archive.org

zondag 7 mei 2017

Cora Novoa

af en toe google ik op mijn eigen naam... wat is dìt nu weer...?



en dìt...



het mag allemaal van mij, hoor, maar als ik deze indertijd had opgestuurd gekregen van Sisterphunk had ik hem afgekeurd...

Nee, dan scoort Cora Novoa bij mij een stuk beter, ook al doet ze een paar dingen die tegen mijn harmonische intuïtie indruizen en die muziektheoretisch ook niet "mogen", maar jongens dìt:



Zij zocht dus contact met mij en zij doet dit dus letterlijk over de hele wereld... sjoewww muskie...

Ik had dus nooit meer dan een foto van haar gezien en ik zat er rond die tijd behoorlijk doorheen. Zojuist heb ik pas deze docu gezien en ik heb eigenlijk spijt dat ik indertijd niet de moeite heb genomen. Het maakt best wel indruk, samen met wat ze in de mail vertelde dat ze veel tijd stak in het doorspitten van handleidingen van software en mix-apparatuur. Een dame met een doel:






zaterdag 6 mei 2017

wat ik nog had liggen

Het voelt goed om mijn focus richting Zwolse muziek te verschuiven. Momenteel ben ik bezig allereerst alle Zwolse klassieke muziek die ik zelf heb te archiveren (met een dubbele back-up, waarvan één op een externe server). Het is meer dan ik dacht. Daarbij luister ik ook weer eens naar dingen die ik hooguit één keer eerder had gehoord. Het valt me daarbij op dat er nog veel meer mooie dingen gemaakt zijn dan ik dacht: Pieter van der Staak, Wim Brandse en Annette Kruisbrink (vanaf de alleerste CD track 1 al)... het is echt de moeite waard om daar eens goed in te duiken. Daarnaast blijf ik mijn oren, ogen en deur open houden voor andere soorten muziek, maar ik ben er achter dat afbakenen en stap voor stap werken belangrijk is: eerst eens kijken hoe diep die eerste gang van het konijnenhol is en niet te ver afdwalen in vertakkingen... nouja... geen enkele vergelijking gaat helemaal op... maar het is soms moeilijk voor mij om niet hyper te worden van enthousiasme en vervolgens te snel door mijn brandstof te raken en het wéér onafgemaakt te laten liggen...

Afijn, af en toe maak ik voor de afwisseling nog wat spiegelgezichten:



vrijdag 5 mei 2017

toeval

De uitzending ging redelijk. Ik versprak me enkele keren en drukte twee keer op het verkeerde knopje. Omdat ik deze keer niet door muziek heen wilde praten had ik het niet vooraf aan elkaar geplakt. Tevens liep ik hierdoor tegen het feit aan dat de software is ingesteld op popmuziek. De teller loopt tot het moment dat de stilte te stil wordt, dus toen ik dacht dat een gitaarstuk was afgelopen, kwam er na twee seconden nog één noot door mijn afkondiging heen en dat vond ik jammer. Voortaan maar weer voorproduceren.
Maar iedereen vond dat ik een enorm passend programma had gemaakt en lovende woorden werden mij toegeworpen: "ja, normaal hou ik niet van dit soort muziek, maar nu krijg ik er koude rillingen van." Dat is toch raar, beste lezers? Net als: "Nou, deze dag zal voor jou ook wel een extra lading hebben, hè?" Nee, Emiel Ratelband, overigens verder een figuur met wie ik totaal niets heb, heeft toen hij net bekend werd, één zinnetje geuit dat mij altijd is bijgebleven: "Alles heeft slechts de betekenis die je er zelf aan geeft."
Je kunt op ieder moment van iedere dag de rillingen van een muziekstuk krijgen, als je je er voor open stelt (of kunt stellen). De verwerking van mijn verlies gaat bij mij grotendeels los van externe factoren en in dit geval herdachten wij oorlogslachtoffers en niet die van ernstige ziektes. Vorig jaar zat ik òòk in mijn eentje voor de TV. Die ging nu om vijf voor acht aan en om tien voor half negen weer uit. Ik beperk de exposure wel bewust, want toegegeven: het laat me uiteindelijk niet koud.

Na mijn eigen uitzending was er iemand te gast die mij graag wilde spreken, omdat hij van zijn nieuwe café een ontmoetingsplek voor 'unplugged' musici wil maken en hij net (weer) in Zwolle is neergestreken. Het klikte en ik moet oppassen dat ik me hier niet TE enthousiast in stort, maar wel een mooi toeval dat deze meneer voorbij komt wandelen op het moment dat ik heb besloten me weer met Zwolse muziek te gaan bezighouden:

donderdag 4 mei 2017

en zo ...

Dit is de zus van R. Wij zijn supertrots op haar:


R. is mijn dagelijks online maatje, zoals jullie misschien al vermoedden. Wij staan elkaar al chattend bij in voor- en tegenspoed en als dat niet genoeg is dan staan we desnoods midden in de nacht bij de ander op de stoep. Geen punt, maar wij gaan nooit trouwen, of zo. Nee, echt niet (dat leggen we nog wel een keer uit ;) ). Wat dat betreft ben ik (en R. trouwens ook) nog steeds op zoek. Geïnteresseerde vrouwen van rond de 50 (mag ook iets jonger) mogen zich verheugen in mijn belangstelling.

Maar goed. De afgelopen dagen heb ik weer wat plaatjespagina's gemaakt, maar vandaag zijn ze op en ik heb besloten dat ik tòch primair wat anders ga doen voor de broodnodige afleiding. Ik krijg steeds meer zin om mij met het aanvullen van het Zwols Muziekarchief bezig te houden, vooral ook omdat Roel en ik de enigen schijnen te zijn die daar tijd en energie voor over hebben, terwijl ik van verschillende kanten hoor dat het 'zo belangrijk' is dat iemand zich daar mee bezig houdt.
Vandaag behandel ik in mijn uitzending klassieke muziek van Zwolse bodem. Dat dat bijzonder is, is eigenlijk vreemd en daarbij is het ook typisch dat deze muziek pas van stal wordt gehaald als er iets te herdenken is, alsof het niet zomaar op de radio kan en alsof mensen het alleen maar snappen op een dag als vandaag. Ik heb daar de afgelopen dagen veel over nagedacht.


Een lokale omroep moet zoveel mogelijk alle groepen in het betreffende gebied bedienen. Daarom moet er ook een percentage klassieke muziek uitgezonden worden. Al jaren is er dus een klassiek muziekprogramma op zondag. In het verleden was ik zelfs één van de presentatoren. Wat echter merkwaardig is, is dat er meestal niet of nauwelijks aandacht is voor de lokale klassieke muziek, terwijl we nota bene een conservatoriumstad zijn. Ik snap precies hoe dat komt en ik neem ook niemand iets kwalijk; we zijn een vrijwilligersorganisatie met een heel klein budget, waarmee we nauwelijks de zender in de lucht kunnen houden, dus dat het moeilijk is om een gevarieerde, relevante en luisterbare programmering samen te stellen is logisch. Er moet toevallig iemand zijn die iets én leuk vindt én toegang heeft tot én die tijd en energie over heeft ... dussss.... wordt vervolgd.