maandag 24 augustus 1992

Aan de lopende band

Vandaag was de eerste dag van een week uitzendwerk bij Smith reform oftewel Zonnatura in Putten. Ik werk weer voor het uitzendbureau sinds het einde van de vakantie. Ik heb een dag bij Besin gewerkt , een karton verwerkend bedrijf. Daarna was het de bedoeling dat ik 6 weken in het magazijn van Scheer en Foppen zou werken, maar daar ben ik na drie weken "gillend weggerend".
Nu doe ik lopende bandwerk van 7:00 tot 16:00 uur en het valt in zeker opzicht wel mee. Tussen de 400 en 500 duizend rijstwafels zijn er door mijn handen gegaan. Ik werk met een jongen uit Hong Kong en drie meiden, allevier een jaar of 18. Er werken ontzettend veel jongeren daar. Veel jongens hebben van die brave E.O.-gezichten, maar de meeste meiden niet, die zien er zelfs vrij levendig, brutaal, vrijmoedig uit, soms wat uitdagend gekleed ook. Bijna iedereen rookt (!). Ik zit meestal alleen met Tai Cong (zal wel verkeerd gespeld zijn) in de niet-rokershoek van de kantine.
Ik vraag me af: hoe houden zoveel mensen het in zo'n (overigens schone) vreselijk lawaaierige fabriekshal uit? Ik wed dat er nauwelijks of geen musici onder het vaste personeel zitten. Het zijn echt hele nare geluiden. Lekker is wèl de pauze van een vol uur, waardoor je weer even kunt opladen. Ik heb Tai al gestrikt een bandje met popmuziek uit Hong Kong voor me te compileren.
Ondertussen denk ik aan de boeken die ik wil schrijven, hoe ik "The Wall" zou willen uitvoeren met scholieren, mijn ideeën voor "tapes"... Ach, het is maar voor een week....