maandag 22 juni 1998

CZ-feestje

De Zwervende Keien hebben opgetreden op een door Beatrijs en Agnes georganiseerd feestje ter gelegenheid van a) de redding en verhuizing van de Concertzender en b) het afscheid van de man zonder wie dat allemaal nooit gelukt zou zijn, Aad van Nieuwkerk. Vlak voor ons optreden spraken Wilma en ik met M, die een zeer gespannen indruk maakte. Zo vriendelijk en "eager" om met mij te praten als nu had ik hem nog nooit gezien. Die blik in zijn ogen: het gaat niet goed met die jongen... Ons concertje sloeg in als een bom en ik was blij in ieder geval één ding goed gedaan te hebben in dit gezelschap en dat ik meer kon dan zenuwachtig in die veel te kleine ruimte in het Veronica-gebouw tussen hen heen en weer draaien en naar reiskostenvergoeding informeren in een tijd dat het financieel nog nooit zo slecht ging.
Aad kwam ons oprecht enthousiast en blij bedanken voor "deze fantastische bijdrage aan het feest". Ook Marijke Ferguson -dat lieve mens wordt écht een dagje ouder- kwam naar ons toe. En een jonge medewerker wiens naam ik helaas vergeten ben, die daarna een grootse Frank Sinatra imitatie ten beste gaf. Ook was er nog een strijkersduo, bij wie de bladmuziek-het was buiten-wegwaaide en waarvan de vrouwelijke helft vloekend de bladmuziek uit mijn handen gritste toen ik deze nog snel weer terug op de lessenaar wilde zetten. En dan zeggen ze dat ìk het leven te serieus neem...
Met weinig mensen hebben we écht gepraat, behalve met de twee-druppels-water-tiener-dochter van Beatrijs, die ook een fan van Boudewijn de Groot bleek te zijn en die mij jaloers maakte door te zeggen dat zij met hem gecorrespondeerd had.
Wij bleven niet te lang hangen. We namen slechts afscheid van Willem, Beatrijs en Aad en zijn -mijn hemel wat een schoonheid- vriendin en verlieten het media-park. Op het perron overviel me ineens het gevreesde onwerkelijkheidsgevoel, voorbode van. Hoe lang kan ik het nog buiten de deur houden?