vrijdag 31 augustus 2012

splognerizer in progress...

I don't know when it will be finished, but I'm in that flow again.

woensdag 29 augustus 2012

zondag 26 augustus 2012

snr & movie

Hi, there is a fair chance that I will continue to make new splognerizers starting next friday. It's still school holiday in this region and the past few weeks I neglected this blog a bit. Suddenly I realized it is pointless to make a daily entry, when you don't always have something to say. So I won't make entries for the sake of entries anymore. To give you a tiny impression of what I have been doing last week, here's some dvds and videos we've been watching lately:









zaterdag 18 augustus 2012

Robert Crumb

voor 50 ct in de kringloopwinkel... jo!

vrijdag 17 augustus 2012

tropisch

en alsof het nog niet heet genoeg is, vandaag weereens enkele hoezenpoezen:







woensdag 15 augustus 2012

recente vangst

Het blijft toch moeilijk om iedere dag iets te plaatsen dat de moeite van een bezoekje aan dit blog waard is.
ok, de recente aanwinst:



update: geretoucheerd door Joe Lacey:

zondag 12 augustus 2012

Lidewij Edelkoort

Ja, ook voor die éne lezer van mijn blog hou ik mij aan de gewoonte iets over Zomergasten te zeggen. Wat een heerlijke avond. Eindelijk weer iemand die écht iets te zeggen had en dat ook durfde, ook al hoeft niet iedereen het er mee eens te zijn. Ik kan mij voorstellen dat veel mensen dit niet begrijpen en voluit over haar gaan heen vallen, of mensen die niet tegen haar manier van doen kunnen. Het was voor mij ook even "leren eten", maar daarna smaakte het des te beter.
Ik moet toegeven dat er ook momenten waren waarop ik héél kort mijn wenkbrauwen moest fronsen en mij afvroeg of Lidewij toch niet een ietwat beperkte, of liever gezegd selectieve blik heeft op de gehele mensheid en de menselijke aard in het bijzonder, maar naarmate de tijd vorderde en ze meer kon vertellen en laten zien werd ik geïnspireerd en happy: oh wat ben ìk blij dat er nog zulke mensen zijn. Wij zijn nog niet verloren!

vrijdag 10 augustus 2012

donderdag 9 augustus 2012

strategie

Deze meerkoeten hebben een merkwaardige nestelstrategie. Al voor het tweede jaar bouwden zij een nest in een verwaarloosde roeiboot. Het is de eerste keer dat ik ben gaan kijken of het ook vruchten afwerpt. Het zou namelijk kunnen: beschermd tegen snoeken en ratten (hoewel... zouden die laatsten niet eenvoudig zo'n roeiboot binnenklimmen?)





Op het eerst gezicht lijkt het plan niet zo handig uit te pakken. Eén van de jongen ligt dood in het water en één van de eieren is gewoon niet uitgekomen. Het dode jong heeft niet lang geleefd. Dat makt de kansen voor het andere jong klein. Eigenlijk zou ik eens een tijdje moeten wachten om te zien hoe dat met voederen gaat en met slapen. Kijk, normaal gesproken zwemmen de kuikens om één van de ouders heen terwijl die eten voor hen omhoog duikt.


Ze pikken het dan uit de bek van de ouders, zoals een ander koppel 20 meter verderop vandaag. 's avonds kruipen ze de eerste weken terug het nest op, onder moeder's vleugels ter bescherming.
Ik zie dat hier nog niet zo snel gebeuren. Dus ... ik denk dat dit een niet zo'n geslaagde aanpassingspoging op veranderende omgevingsfactoren is. Dit stel zal zijn genen en dus hun roeiboot-fetish niet doorgeven aan een volgende generatie meerkoeten. Ze zullen het waarschijnlijk volgend jaar niettemin exact op dezelfde moedige, maar trieste manier uitvoeren... Zo creatief zijn ze ook weer niet.


dinsdag 7 augustus 2012

droodle 20120807

Genoeg gedroomd. Vandaag ben ik weer druk bezig geweest met muziek- en geluid versnipperen. Het resultaat vind ik toonbaar:

 

maandag 6 augustus 2012

lucide dromen (2)

"God straft onmiddelijk" zei mijn moeder vroeger altijd. Nadat ik gisteren goddelijke interventie in lucide dromen/uittredingservaringen in ernstige twijfel had getrokken had ik afgelopen nacht een reeks zeer onaangename dromen. Ook hier denk ik dat de oorzaak dichter bij huis gezocht moet worden dan een wraakzuchtige God: zondag, weinig beweging, teveel (en te vette) hapjes op een te laat tijdstip... niet echt goed voor een gezonde slaap.
Doordat ik inmiddels één en ander heb opgezocht over lucide dromen, weet ik dat ik vannacht ook een 'vals ontwaken-ervaring', of mogelijk 'slaapverlamming' had. Dat vond ik altijd erg bijzonder, maar dat eerste schijnt dus héél vaak voor te komen. In ieder geval had ik de angstige gewaarwording dat ik wakker werd en dat één van de honden met de voorpoten op de rand van het bed stond te janken. Ik wilde eruit komen, omdat het beestje dit zelden doet en ik bang was dat er inbrekers of zo waren. Ik kon mij echter niet bewegen en in eerste instantie ook geen geluid voortbrengen, dat was zéér beangstigend. Helaas had ik geen electroden op mijn hoofd, dus we weten niet in welke categorie deze ervaring exact valt: was het helemaal gedroomd, of zag ik de echte slaapkamer met een gehallucineerde hond erin? We zullen het niet weten en het is niet iets dat ik graag een keertje overdoe.


Ik vind het wel prettig om te lezen dat er op dit gebied al veel onderzoek is verricht en  dat er ook benamingen zijn voor bepaalde verschijnselen. Definities daar hou ik altijd van, niet dat het hele leven in definities kan worden gepast, maar het zijn handvatten om mee over zaken te praten. In plaats van in een uitgebreide omschrijving het wiel opnieuw uit te vinden, kun je zeggen: het leek nog het meest op een "....."
De sites waarop over astrale niveaus wordt gesproken neem ik voor kennisgeving aan, alsmede de zeer persoonlijke verhalen van mensen die hun eigen definities lijken te verzinnen: "ik had een uittreding die over ging in een lucide droom". Volgens mij zijn het allemáál lucide dromen, alleen kan het karakter ervan nogal verschillen en kun je wellicht een onderverdeling in categorieën maken, naar gelang de mate en soort van invloed die je in de droom kunt uitoefenen.
Het interpreteren van eigen gewaarwordingen binnen een bepaalde levensvisie kan mensen wel houvast geven. Wij schijnen toch (ik met mijn wetenschappelijke definities en anderen met religieuze) een kader te moeten hebben waarin alles past. We kunnen slecht tegen onverklaarde zaken. Iets moet een betekenis, een oorzaak, een achtergrond hebben, tot iets in relatie staan. Daar kunnen we niets aan doen. Dat gaat terug naar de éérste primitieve wezens die de wereld moesten indelen in gevaarlijke en ongevaarlijke objecten, in voedsel en vergif. We interpreteren al onze hele evolutie lang.

zondag 5 augustus 2012

lucide dromen (1)

Ik heb er eigenlijk nog niet zoveel over gelezen of doelgericht over opgezocht (dat doe ik na dit schrijfseltje), maar ik weet dat het zo heet: lucide dromen, waarin je je bewust bent van het feit dat je droomt. Het verschijnsel intrigeert me wel, omdat ik het zelf ook in verschillende gradaties ervaar, van half bewust waarin ik zonder het te beseffen dat ik droom de droom aanpas aan mijn wensen, tot zéér bewust, waarin ik bewonderend naar het decor kijk dat mijn hersenen voor me hebben gecreëerd en dat nauwgezet onderzoek.

Vannacht had ik er zelfs verschillende, waarvan één dus verbluffend helder: een bevroren stad waar ik als toeschouwer doorheen liep. Alles was bedekt met een centimeters dikke laag ijs. Ja, het zijn vaak steden, met de meest bijzondere architecturen, soms mèt menselijke activiteit, soms zonder, maar meestal zou een SF-filmregisseur er jaloers op worden.

Afgelopen nacht was ik me zó bewust van het feit dat het een droom was, dat ik ook op mijn gemak door het decor heen liep, de ijslaag die over gebouwen heen lag aanrakend, door mijn knieën gaand om te kijken of ik dan ook hetzelfde vanuit een andere hoek zag, of dat er vervormingen plaatsvonden, wanneer ik bewoog: nee, mijn innerlijke processor is van extreem hoge kwaliteit, want het deed allemaal zéér echt aan, niet zoals in computerspelletjes waar tòch iets onnatuurlijks en geforceerd aan is hoe goed de kwaliteit ook. Het decor blééf, zoals wel vaker het decor en sterker nog: mijn pogingen om er iets aan te veranderen haalden niets uit. Ik kon mijzelf wèl andere schoenen aan toveren, of een schoudertas maar een huis laten ontdooien of kleiner maken lukte niet. Ook het hinderlijke verkeer in de verte kon ik niet doen verdwijnen. Ik denk trouwens dat dat te maken heeft met mijn ergernis als ik buiten ben: hier in Nederland zijn weinig tot geen plekken waar je écht 360 graden om je heen alleen maar ongerepte natuur ziet. Je ziet altijd wel tekenen van menselijke actviteit. Ik kon zelfs vliegen en een rondvlucht over de stad maken. Het kost me alleen altijd moeite om genoeg hoogte te maken om over àlles heen te vliegen.

Nu zijn er natuurlijk mensen die denken dat ik daadwerkelijk op een bestaande plek ben geweest, dat mijn geest is uitgetreden, etc, etc. In mijn jonge jaren dacht ik dat overigens ook, maar ik ben steeds nuchterder en wetenschappelijker over dit soort dingen gaan denken.
Wat is er logischer? dat ik een onstoffelijk lichaam ben, wonend in een stoffelijk lichaam en dat ik me terwijl mijn stoffelijk lichaam slaapt in een fractie van een seconde naar een wonderlijke plek kan begeven, die uiterlijk sporen van daadwerkelijke herinneringen van mijn wakker-tijd in zich draagt, waar ik dan rondwandel en - vlieg en attributen tevoorschijn tover òf dat mijn brein dat iedere seconde dat ik wakker ben alle zintuigelijke indrukken verzamelt en tot een behapbare waarneming verwerkt, tijdens mijn slaap, bij gebrek aan indrukken een lukrake greep doet uit alles wat er in mijn geheugen ligt opgeslagen van overdag opgedane ervaringen en er een min of meer logisch geheel van maakt, gerbuikmakend van dezelfde mechanismen die mijn waarnemingen overdag synchroniseren?

De tweede optie is dan toch veel aannemelijker, vooral omdat die minder op onbewijsbare veronderstellingen is gebaseerd. Mijn brein kan in wakkere staat de wereld in mijn hoofd herscheppen. De wetenschappelijke bewijzen hiervoor schijnen zich dagelijks op te stapelen.
Dit moet een gigantisch complex proces zijn, maar daar kom ik straks op terug. Waarom zouden de hersenen dit ook niet in slapende staat kunnen doen?

De eerste optie veronderstelt nogal wat:
1. ik ben een onstoffelijk wezen
2. ik kan mij losmaken van mijn lichaam
3. ik kan dan naar een plek lichtjaren hier vandaan, of in een ander universum reizen
4. dat universum heeft zulke andere wetten dat mijn onstoffelijk lichaam daar stoffelijk is en gedachten vaste vorm aan kunnen nemen (toveren).
Op 2. zou je nog de aanname kunnen stapelen dat ik niet zèlf maar een kracht buiten mij, (God? een overleden familielid?) mij naar die plek brengt, maar dat is nog een onaantoonbaar verschijnsel erbij.

Waarom geloven mensen liever in het meest ongelooflijke, in datgene dat de meeste onbewijsbare zaken verondersteld, in plaats van in iets dat met enig logisch redeneren en aanvullend wetenschappelijk bewijs aannemelijk gemaakt kan worden?
Ik denk dat dat komt omdat wij maar moeilijk kunnen accepteren dat "dìt het is en méér niet" en daarom verzinnen wij mooie aangename simpele verklaringen, waarin een bestaan buiten ons huidige bestaan wordt verondersteld.
Eigenlijk is dat jammer, want de werkelijkheid is zoveel mooier en van een adembenemende complexiteit: van een ééncellig wezentje dat er miljoenen jaren met schade en schande over heeft gedaan om zichzelf van andere ééncellige wezentjes te kunnen onderscheiden en vriendelijke anderen van onvriendelijke anderen leerde onderscheiden hebben wij ons ontwikkeld tot wezens met een verbluffend waarnemingssysteem, compleet met emoties, intuïtie, creativiteit en dromen, van een complexiteit waar de krachtigste computer nog niet aan kan tippen.

Dit ìs het, niet meer, maar verdorie ook niet minder! Het besef dat die bevroren stad uit mijn eigen brein is voortgekomen, maakt het nòg wonderlijker, nòg mooier, nòg meer het onderzoeken waard. Dit kan IK, terwijl ik SLAAP! wow....... Kun je nagaan wat wij in principe kunnen als we wàkker zijn...

En jongens en meisjes, hiermee zeg ik dus helemaal niet dat er geen God is, of liever gezegd een kracht buiten de ons waarneembare en natuurkundig verklaarbare en te verwachten werkelijkheid is, een kracht die mogelijk dit hele evolutieproces in gang heeft gezet, een kracht die mogelijk ook een bewustzijn heeft, een wezen (dus) dat daarbij ook nog een bedoeling met dit alles heeft, een wezen dat aanbeden wil worden en vooruit: ook gebeden van individuele aanbidders verhoort desnoods ten koste van anderen.
Overigens... dit zijn al wèl redelijk wat aannames die nodig zijn om het bestaan van de God mogelijk te maken zoals die in onze cultuur wordt gezien. Sorry, ik dwaal een beetje af...
Ik zeg ook helemaal niet dat er geen onstoffelijke wereld is of ander universa. Ik zeg alleen dat lucide dromen met de huidige stand van de wetenschap héél goed verklaard kunnen worden en dat het jammer is dat veel mensen dus niet geloven dat zij zèlf die creatieve bron van al die waarnemingen zijn en dat zij die 'fantastische' vermogens ook kunnen aanwenden om het leven hier en nu mooier te maken in plaats van te wachten op een leven na de dood, want zoals het er nu uitziet sterft dat mooie hiernamaals dat wij ons voorstellen straks samen met onze hersenen...

weer hoezen

Facebook is wel handig als je afbeeldingen van hoezen spaart. Hier wat recente vondsten, die alleen of vooral uit letters en geometrische of abstracte figuren bestaan: