donderdag 7 december 2017

Love

De afgelopen dagen had ik een lichte obsessie, nouja, laten we het fascinatie noemen voor de groep "Love". De wikipedia-pagina is wel heel erg beknopt en het Forever Changes concert en de CD en DVD daarvan worden als zodanig niet genoemd, slechts dat Arthur Lee (1945-2006) en Johnny Nichols 'gingen toeren'.  Dat concert is eigenlijk de oorzaak van mijn fascinatie. Ik kende ze al en wist dat er onder liefhebbers werd getwist wat nu hun beste album was 'Da Capo' of  'Forever Changes', maar het feit dat besloten werd Forever Changes integraal live te gaan uitvoeren, maakt wel duidelijk hoe ze daar zelf over dachten.
Gisteren heb ik de documentaire "Love Story" gezien die ik een keer uit een aanbiedingsbak heb gevist en een hoop vragen die ik had zijn nu beantwoord. Waarom zijn ze bijvoorbeeld niet net zo beroemd als The Doors geworden?  Het antwoord is in de eerste plaats dat The Doors ontzettend hard werkten en toerden. Arthur Lee, de leider van Love wilde Los Angeles niet uit en hij was 'lui'. Zelf zegt hij hier later iets over als: ik luisterde naar mijn lichaam, als ik dat niet had gedaan, dan was ik net zo geëindigd als Jim Morrison en Janis Joplin.

Ok, fair enough, maar na aanschouwing van alles wat ik nu van hen op DVD heb, kom ik tot een iets andere conclusie als de lovende docu. Ja, Arthur Lee was een getalenteerd artiest, met zeer oorspronkelijke en vernieuwende creaties, maar nee: hij was géén groot zanger en de band was aanvankelijk geweldig, maar niet heel erg sterk in het uitvoeren van Lee's latere mooie ideeën. Ok, popmuziek, vooral uit die tijd moet rafelrandjes hebben, maar dit gaat verder (die dwarsfluit op Da Capo... auw... misschien komt het omdat ik zelf dwarsfluitist ben, maar wat ik hoor is echt onvermogen om beter te kunnen.).
Het Forever Changes concert uit 2003 staat instrumentaal als een huis, maar dat is een hele andere band en vocaal is het in sommige songs zwak. Gelukkig wordt dat in de laatste nummers goed gemaakt, zodat het totaalplaatje mooi en ontroerend is. Op de CD zijn de onvolkomheden in de zang niet te horen. Waarschijnlijk is daar in de studio nog aan gesleuteld, of zijn er andere opnamen gebruikt. Er waren tenslotte meerdere tourdata.

Mijn speciale belangstelling gaat uit naar het lied "Alone again or" wat nota bene nèt dat ene nummer is dat niet van Lee is, maar van het andere bandtalent: Bryan MacLean (1947-1998). Ik wilde het gaan verknippen en er een droodle of remix van maken, maar de oorspronkelijke structuur en melodie blijven zich opdringen, dus ik ben bezig gegaan met een cover-versie (weet nog niet of ik hem ook voltooi). De akkoorden zijn kinderlijk eenvoudig, maar de gitaarpartij, met name het intro vergt wèl wat oefening (maar finger-picken is sowieso niet mijn ding) en het lied is door de nèt een beetje onverwachte structuur uniek en krachtig. De trompet-solo is het puntje op de i.

en zo klinkt het (overigens niet HET FC concert):


Ook hier hoor je dat Lee niet zo'n he-le goeie zanger was... toch? Ik vind het zo zonde dat hij soms het einde van een zin wegmoffelt en überhaupt wat amechtig zingt. Ik krijg het er benauwd van. Of hang ik nu heel erg de muziekdocent uit..? Daarbij lijkt het hier en daar alsof hij zijn eigen gitaarpartij maar nèt aan onder de knie heeft. Inspiratie en transpiratie... Vergelijk dat eens met deze cover:



De ultieme versie zit in mijn hoofd en die krijg ik zelf ook niet opgenomen, hoor.  Maar... het moet mogelijk zijn om hier een leuke kampvuurversie van in mijn vingers te krijgen, om mensen op verjaardagen e.d. te imponeren. Een hertaling wellicht voor in verzorgingstehuizen? ;)

Wat blijft is de fascinerende levensloop van Arthur, van een talentvol zwart jochie, uit een onderwijzersfamilie dat één van de eerste multi-raciale popgroepen opricht (misschien wel DE eerste?) in de tijd dat de VS nog gesegregeerd was, die nu legendarisch is.  Het is een heel Amerikaans, maar ook een heel menselijk verhaal. "Vrijheid is een voorrecht en we maken nu eenmaal keuzes" (Arthur Lee). 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten