donderdag 24 mei 2018

harp

En toch denk ik dat het beluisteren van (instrumentale) klassieke muziek een positief en stabiliserend effect op mij heeft. Muziektherapie, het werkt. Gisteren ben ik op strooptocht langs kringloopwinkels e.d. geweest. Voor weinig geld heb ik weer een karrenvracht aan geluid binnengesleept en nu vooral klassieke muziek en 78-toeren curiosa. Met name de 19e eeuw heeft mijn belangstelling, sowieso een fascinerend tijdperk. Nog steeds is Brahms het middelpunt, maar ik wijk ook uit naar componisten die hij bewonderde. Uiteindelijk vind ik Brahms zèlf mooier. Zijn harmonieën en de evenwichtige uitwerking van ideeën vind ik schitterend. Wat idioot dat ik me hier nooit eerder op gestort heb. Nu valt mij op dat hij zwaar ondervertegenwoordigd is op verzamel-cd's en tussen de tweedehands LP's, misschien toch iets meer voor fijnproevers en tere zielen? Zijn werken, met name zijn pianoconcerten en die zijn het mooiste, werden indertijd ook niet begrepen door het grote publiek en de recensenten. In zekere zin was hij ofschoon op latere leeftijd zeer populair, ook een buitenbeentje, wars van de über romantische Nieuwe Duitse School van Liszt, Wagner ging hij uit van het idee dat muziek op zichzelf moest staan en niet expliciet 'iets moest uitbeelden'. In die tijd werden veel werken van een programma voorzien, een tekst die uitlegde welk verhaal het stuk vertelde. Mendelsohn (1809 - 1847) is daar mee begonnen. Johannes B. heeft geen opera's geschreven en dat is goed, want ik hou daar, uiteraard op enkele uitzonderingen na (o.a. Mozart), niet zo heel erg van...

woensdag 23 mei 2018