Berichten weergeven met het label haar. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label haar. Alle berichten weergeven

vrijdag 24 november 2017

Handen in het haar (10)

Het gaat de laatste dagen in het algemeen niet zo heel erg tof. Maar ik zag onlangs dat ik dat in het verleden al uitgebreid heb beschreven, dus ik hou het kort. Afscheid nemen en je draai weer zien te vinden duurt langer en doet meer pijn dan je wilt. De donkere dagen en het grijze weer helpen ook niet echt. Met het minder worden van de stemming verdwijnt ook de behoefte om nieuwe liedjes te maken of mijn oude werk in een nieuw jasje op te nemen. Misschien in het voorjaar weer of zo.
Intussen ga ik verder met beproefde methoden om de tijd stuk te slaan. Vaker plaatjes op dit blog dus en misschien toch maar weer nieuwe audiodroodles om de frustratie te ontladen. 

Muziekbeluisteren en kijken  helpt ook:
Voor wie die sessie van ruim twee uur een beetje te veel van het goede was, hier een behapbaarder staaltje van Jacob Collier's kunnen:



Het is een leuk project. Je moet alleen misschien niet teveel van deze collages achter elkaar zien, want dan hoor je wel heel vaak dezelfde harmonische trucjes en zou je gaan denken dat dit een soort muzikale Bob Ross is. Echter... het blijft héél knap en het komt ook een beetje door hetzelfde soort a-cappella's dat hij op gestuurd krijgt met "van die" versieringen, of ad libs die zo populair zijn, waardoor hij al snel in een bepaalde richting moet. De afwijkende inzendingen bewerkt hij ook het leukst, zoals die van Herbie Hancock ... omg, die weet wat hij instuurt, zeg. Dat bewijst maar weer dat creativiteit gelijk staat aan het vermogen tot oplossen van problemen.   

Maar wat dacht je hìer van, trouwens:





en we hebben ook weer plaatjes

dinsdag 22 augustus 2017

haar 8

Na het schrijven van het stukje van gisteren besloot ik dat ik moest kappen met de lokale radio. De lol is er gewoon van af. Ik bedacht me ineens dat de stadsbibliotheek ook vrijwilligers zoekt. Dat vind ik ook een leuke plek en daar ontmoet je veel meer mensen. Ik heb meteen het aanmeldingsformulier ingevuld.
De presentatrice met wie ik een afspraak had begreep het volkomen, wel vond ze het jammer want zij is net begonnen bij de organisatie en inderdaad werken we goed samen (nu vorm ik al snel een aardig team met iemand die een beetje open staat voor overleg). Ik wilde eerst nog even wachten met het indienen van mijn ontslag, maar uiteindelijk vind ik het toch te moeilijk om mijn mond te houden, dus dan kun je maar beter degenen inlichten die formeel nog steeds de programmaleiding hebben. In de mail heb ik nog mijn best gedaan om het zo zorgvuldig mogelijk te formuleren en de hoop uit te spreken dat mijn beslissing niet oneigenlijk gebruikt zal worden in het slepende conflict. Ook heb ik wat praktische zaken aangegeven over het hoe en wanneer, maar het hele verhaal laat zich samenvatten met: ik heb er geen zin meer in, tot ziens en bedankt voor alles.