Posts weergeven met het label hoofden. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label hoofden. Alle posts weergeven

donderdag 17 mei 2018

koppies

Ik ben benieuwd hoelang dit blog nog dagelijks zal blijven. Bij leven en welzijn in ieder geval tot augustus, want zoveel plaatjespagina's heb ik inmiddels. Het zou ook kunnen dat ik me helemaal op de podcasts en een beetje op droodles ga storten, want ik heb zó verschrikkelijk veel materiaal ter beschikking. Bij de allereerste jaargang van VG hield ik altijd zo'n drie kwartier aan muziek en geluiden over, waar ik meestal niks meer mee deed. Ik wil daar verandering in aan gaan brengen. Zo is er nog veel Chopin curiosa dat in VG202 de revue zal passeren. Iemand die de aflevering nìet haalde is overigens Mr Methane. Hij doet me sterk denken aan de Utrechtse fluiter in aflevering 36, die eigenlijk ook niets meer dan een simpel kunstje kon, maar wij van Vreemde Geluiden konden het niet over ons hart verkrijgen om zo een simpele goedmoedige jonge vader in zijn hemd te zetten. Meneer Methaan is echter gewiekster en heeft een vlottere babbel die hem internationale aandacht opleverde.
pffff... en dan zijn er schier duizenden muizenissen die continu om verdelging vragen en waarmee ik de goegemeente verder niet zal vermoeien.

zaterdag 28 april 2018

bloemen in het haar

Koningsdag heb ik helemaal aan mij voorbij laten gaan, maar dan ook écht helemaal (ok, ik heb een bakje oranje snacktomaatjes gekocht bij de Lidl...) Gisteravond heb ik weereens een dvd-tje gekeken.
Onlangs een stapeltje uit de bieb gehaald met 'serieuze' films, want die heb ik kennelijk niet genoeg thuis. Het doorwerken van de kringloopbios vordert niet zo. Ook hier hanteer ik het principe: als hij na 20 minuten nòg niet boeit, gaat 'ie er uit. Ik had er dus alweer eentje teruggebracht.
Deze verwarde in het begin. Sommige stukjes werden niet ondertiteld en ineens hoorde ik dat dat Nederlands was. De hoofdpersoon spreekt Duits, Frans èn Nederlands door elkaar met zijn gezinsleden, net als ik in mijn België-tijd, alleen zat er dan ook engels doorheen, wij noemden het desperanto. Ik vond hem niet echt héél boeiend (er zat ook helemaal geen muziek bij, tssss...), maar ik was te nieuwsgierig naar hoe het afliep. Tja(spoiler alert!) moeten we nu écht geloven dat Pierre Bokma in een neushoorn is veranderd?

dinsdag 19 december 2017

hoofden met inhoud

Vandaag ben ik voor het eerst naar een koffieochtend van "lotgenotencontact na partnerverlies" geweest. Vorige week viel die op de mat samen met een uitnodiging voor "Mannen met pannen" een kookgroepje voor weduwnaren. Ik begreep vanochtend dat ze met dat laatste zijn gestart, omdat de mannen ook weleens iets zonder de vrouwen willen doen. Nou, daar heb ik nog niet zo'n behoefte aan en ik kook wel voor mezelf, omdat het gezonder is, maar het is geen hobby van me... Ik vond het vanochtend juist wel fijn om in een clubje te zitten waarin de vrouwen in de meerderheid zijn. Zo was het in mijn jeugd ook. Ik had een heleboel nichten en aan beide kanten slechts een handjevol neven, waarvan ik eigenlijk maar met ééntje die net zo oud was/is als ik veel gemeen had. Verder ging ik veel en graag met mijn nichten om. En nog steeds maak ik over het algemeen makkelijker contact met vrouwen dan met mannen. Maar goed, zijpad. Ik heb flink geaarzeld of ik op de uitnodiging in zou gaan, maar het was letterlijk om de hoek en als het niks was, kon ik altijd weer weg. Ik was bang dat het een hele zielige bedoening zou zijn en ik moet eerlijk zeggen dat dat er in het begin ook een beetje op leek, maar ik weet als geen ander dat je mensen de kans moet geven het gedrag te laten opborrelen dat er nu eenmaal even uitmoet als iets spannend is en dat het daarna best nog gezellig kan worden en dat werd het ook. Ik zei ook van harte "ja" toen men mij vroeg of ik eens een muziekactiviteit met met hen wilde doen. Dat wordt waarschijnlijk mijn favoriet: de ukelele-workshop.
Eigenlijk ben ik best opgetogen dat ik weer bij een clubje hoor, zeker een clubje waar ik gewoon mezelf kan zijn en waar niemand raar opkeek dat ik zulke stemmingswisselingen heb. Daar hoef je dus geen bi-polaire stoornis voor te hebben, net zoals ik iemand kon melden dat je geen Asperger-syndroom hoeft te hebben, om het gevoel te hebben dat je leven nu compleet zinloos is geworden... Sommige dingen waar we medische labeltjes aan hangen zijn menselijke neigingen die bij de één het leven domineren en bij de ander niet of minder.