Berichten weergeven met het label incubus. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label incubus. Alle berichten weergeven

vrijdag 11 augustus 2017

vrijdag 19 februari 2016

Nachtmerrie

Wat een klote-ervaring vannacht. Maar liefst twéé nachtmerries (en ik heb u al het verschil tussen nachtmerrie en nare dromen uitgelegd...).
Rond een uur op één werd ik vannacht al extreem gespannen, angstig en kreunend op mijn rug wakker. Dan moet ik er even uit, ondanks dat ik me uitgeput voel, want anders gaat de droom gewoon verder. Nachtmerries heb je meestal op je rug. Dat heeft ondermeer met de bloedtoevoer naar je hersenen te maken. Op je rug moeten je longen harder werken en als ze verzwakt zijn, bijvoorbeeld door spierverslappende stofjes zoals alcohol, ziekte of gewoon vermoeidheid, komt er te weinig zuurstofrijk bloed naar je hersenen met hoofdpijn en/of levendige dromen als gevolg. Ik weet (gelukkig) niet meer wat ik droomde. Volgens mij word je amygdala die een rol speelt bij angst op je rug ook meer doorbloed dan de rest, maar dat is pseudodeskundig giswerk ;)
De tweede was nog erger. Rond zes uur, ik lag wéér op mijn rug en schreeuwde mezelf wakker. Zelfs voor mìjn doen schreeuwde ik erg luid en gezien het tijdstip zullen er wel mensen in de straat van meegenoten hebben. Het vervelende echter was dat ik grotendeels verlamd wakker werd, alleen over mijn armen had ik enigszins controle en het schreeuwen kon ik ook niet stoppen. Ik voelde en zag duidelijk een "kwaadaardige aanwezigheid" in mijn kamer, een echt spook, een vaag op een mens gelijkende schim, van verdikte rook, of TV-sneeuw die zijn stompige armen naar mij uitstrekte. Kijk, nu weet ik dat dit een vaker voorkomend menselijk verschijnsel is dat met de huidige stand van hersenonderzoek prima verklaard kan worden. Ik ben de specifieke naam hiervoor even vergeten, maar .... Ohja, natuurlijk... slaapverlamming... tsssss.... en de aanwezigheid had iets van de incubus. Maar op zo'n moment zelf ben je dat héél even vergeten...
Vroeger maakte W. mij wakker bij dit soort toestanden en het tragische was nu dat ik ook meende dat ze naast mij lag en mijn linkerarm reikte naar haar en tastte in de leegte. De figuur veranderde van vorm, kreeg meer iets van een gezicht en zijn armen kwamen dichterbij, de stompjes kregen meer de vorm van handen. Ik sloeg ernaar met mijn rechterhand en die ging er dwars doorheen. Daardoor begon het me enigszins te dagen dat dit een product van mijn hersenen was, een zogenaamde, hoe kan het ook ander: hersenschim, ja een perfecte beschrijving van wat ik waarnam. Mijn linkerhand had intussen het koord van de lichtschakelaar gevonden en kreeg het licht aan, wat ook altijd maar de vraag is, soms gaat mijn hand ook dáár dwars doorheen, of het licht gaat niet aan, een gegeven dat al sinds mijn kindertijd regelmatig terugkeert en dan droom ik dus nog, maar ik was nu dus wel degelijk een soort van wakker.  Met het lamplicht verdween ook het spook geheel. In mijn jeugd had ik nog weleens last van nabeelden, of knetterende vonkjes op de plek waar de figuur had gestaan (het kan natuurlijk ook dat ik teveel naar Star Trek keek). 
Mijn hele lichaam was nu wakker, maar erg veel zin hadden mijn spieren niet dus het duurde even voordat ik mezelf op de rand van het bed kreeg. Ik realiseer me nu ook een connectie met mijn lief die ook verlamd is op armen en hoofd na..
Van een verpletterende eerlijkheid moest dit blog nu worden. Dat is vanochtend in ieder geval weer gelukt. hoera! hoera!
Ik zie wel een verband met de alcoholstop na enkele weken overmatig drinken (en misschien een beetje de hoeveelheid kaas, olijven en worst van mijn snack attack gisteravond). Het is al vaker gebeurd in de afgelopen 10 jaar van stoppen en weer beginnen. Nog een puntje op mijn doe-dit-niet-en-wel-hierom-lijstje om uit het hoofd te leren voor het geval ik ooit weer wil gaan drinken. Ik denk dat deze poging definitief moet worden. Ik word ouder en mijn lichaam kan steeds slechter tegen grote veranderingen en ik sta er nu alleen voor... Dit is écht niet leuk meer...


Als muzikaal medicijn had ik vanochtend deze plaat voor handen (mint voor 50 cent uit een kringloop, nogmaals ben ik blij dat ze daar meestal geen verstand van klassieke muziek hebben). Dat is dan wel een lekker rustig en integer uitgevoerd tonaal klankwerk. Bak koffie erbij en we laten het weer achter ons...