Berichten weergeven met het label kerst. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label kerst. Alle berichten weergeven

zaterdag 26 december 2015

"Jan heeft de jaren zestig niet bewust meegemaakt en daar zit 'ie een beetje mee." Dat zei één van mijn hoofdvakdocenten op het conservatorium ooit tegen een medestudente van mij met wie ik veel samenwerkte. En toen ze me dat vertelde moest ik daar om lachen, want het was eigenlijk wel waar, al had ik dat nooit letterlijk zo uitgesproken.
Toen ik gisteravond een (zeer fraaie overigens) docu over Boudewijn de Groot zag, moest dàt deel van mij waaropm de uitspraak sloeg ook een beetje huilen, dezelfde emotie die ik 25 jaar geleden voelde bij een documentaire over Ramses Shaffy: IK had dat allemaal willen meemaken, IK had van die mooie liedjes willen schrijven. IK had op die podia willen staan, die avonturen willen beleven, met zijn allen in je blootje aande picknick, in een commune willen leven, met de latere deceptie op de koop toe, die frustratie is al een hele tijd, zeg een jaar of 5, toen ik een show van Sanne Wallis de Vries op TV zag, niet meer boven komen drijven, maar gisteravond voelde ik hem weer even. Ik was te nieuwsgierig, wilde eigenlijk net als vroeger als jonge fan, nog steeds àlles van Bo weten, dus ik heb hem uitgekeken en ik vond het mooi, maar het was ook een beetje pijnlijk. Vanwege die pijn heb ik die serie over het leven van Ramses ook niet gekeken, maar ook een beetje omdat Ramses enigszins van zijn voetstuk kukelde toen ik hem in interview met Martin Simeck zag. Afijn, een ander stukje ik snapt ook wel dat ... nouja...

Het is een deel van mij, niet mijn gehele persoon, maar het laat af en toe flink van zich horen... ik weet niet hoe hard het de komende tijd nog zal gaan schreeuwen als W. er niet meer is... Wéér een ander onderdeel van mij hoopt snel een nieuwe muze te vinden, die mij zal aanmoedigen en steunen om weer liedjes te gaan schrijven en uitdragen. Zukke types lopen rond. Dat weet ik zeker. (Kijk maar naar Boudewijn´s Anja. Oef, wat een leuke vrouw.) De kunst is om ze te vinden. Mijn tactiek was vroeger altijd dat ik wachtte tot ik er toevallig eentje tegenkwam, maar ja ik word wat ouder en ik wil eigenlijk niet te lang in mijn uppie blijven zitten straks. Desnoods ga ik naar een relatiebemiddelingsbureau.
Ik ben nu praktisch elke namiddag en avond bij haar en .... tja ... hoe dat precies voelt, dat gaat het internet geen reet aan. Is dit onze laatste Kerst samen? Hoogstwaarschijnlijk wel ... Net als de afgelopen jaren is Kerst gewoon een tijd waar vooral de mensen om ons heen veel betekenis aan geven en derhalve zijn het voor ons dagen die we simpelweg een beetje door moeten zien te komen. Vooruit dan maar...

vrijdag 25 december 2015