Berichten weergeven met het label melanie. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label melanie. Alle berichten weergeven

zaterdag 30 maart 2013

Lay down

Nee, ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om Melanie te verknippen, ook al staat ze op de top 2000-cd die ik voornemens was te verdroodleliseren. Ineens herinner ik me de tijd dat haar naam alleen maar door magie was omgeven, omdat Irene, een meisje op de RK mavo waarop ik zat, om wie voor mij een mystiek aura heen hing, die naam naast Pink Floyd, Deep Purple, Supertramp en Jefferson Airplane met dikke blokletters op haar naar patchouli ruikende schooltas had geschreven, toen ik nog niet wist welke muziek daarbij hoorde.
Enkele jaren geleden bezocht ik een concert van een inmiddels wat ouder en dikker geworden Melanie en haar zoon in Zwolle. Ik ga een enkele keer naar concerten van de 'oudjes' als ze in mijn woonplaats komen. Soms valt het tegen, maar in het geval van Melanie niet, omdat ze weliswaar niet meer dezelfde was als toen, maar nog steeds heel erg zichzelf, eerlijk en puur, net als dit liedje. Mischien dat ik dit daarom fantastisch vind en dat zoetsappige liedje van Harry Nilsson niet, omdat het één recht uit het hart komt, hoe naïef ook en het ander alleen maar geschreven is met het doel een hit te worden. Misschien kraam ik ook maar een hoop onzin uit, maar Melanie vond ik tof: "Hi, I don't know if you remember me, but I'm fucking Melanie!" Goed zo, meisje!