Berichten weergeven met het label nederreli curiosa. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label nederreli curiosa. Alle berichten weergeven

zaterdag 19 april 2014

45 toeren ...

Zojuist kwam ik er tot mijn frustratie achter dat mijn fraaie tweedehands indertijd door Hanze Hifi voor veel geld opgelapte Thorens TD 160 MkII voor de derde keer geen 45 toeren meer kan draaien. Ik kan dit zelf niet repareren, tenminste niet zonder risico hem definitief te mollen en ik heb géén zin om hem wéér weg te brengen. Ok, de singeltjes worden van nu af aan op mijn iets mindere pick-upje in de woonkamer gedigitaliseerd. Maar goed dat ik zo'n handig draagbaar wav-recordertje heb. Ja, ik kan ze natuurlijk op 33 opnemen en dan digitaal opkrikken, maar dan moet dat in stilte gebeuren, want dan is er nauwelijks meer sprake van arbeidsvitaminen.
Ach... nèt toen ik jullie wilde tracteren op een mooie kringloopcompilatie:


Nog een leuk detail: ik kom er nu door de achterkant van één van de hoesjes pas achter, dat de naam van één van mijn favorietste radio-items allertijden waarschijnlijk een verwijzing is naar een kinderkoor.



p.s. oh wacht... Instituut Schreuder . Dat heb je als je niet in Amsterdam woont...

maandag 7 april 2014

I believe



Sommigen zullen na het horen van onderstaande tracks nu eindelijk echt aan mijn geestelijke gezondheid gaan twijfelen. Er zullen inderdaad maar weinig atheïsten zijn die hier bij wegsmelten. Oh heerlijk, ik wou dat ik indertijd zo'n groot en goed koor tot mijn beschikking had gehad. Het resultaat was waarschijnlijk net zo mierzoet geweest. Dit is een beetje van Focus, van Beethoven en een beetje van zichzelf. Zo behandelde ik Boudewijn de Groot, Strawinsky en Bowie.

♫ I Believe - Sterk mijn klein geloof (Focus 1)
♫ I Believe - On Christmas Day

vrijdag 21 juni 2013

De wijsvingers



Ja, twee voor de prijs van één, vandaag. Ik weet dat er bloggers zijn die vooruit werken, maar ik kies er bewust voor om dat niet meer te doen. Het is stortvloed of eb bij mij. De achterkant van deze uit 1977 stammende plaat ziet er uit alsof er een modderklont naast terecht is gekomen (of het is bloed, want ik krijg het er nìet uit). Er stond nog een naam op, maar die heb ik weggepoetst uit privacy-overwegingen. Ik begin dan altijd meteen hele geschiedenissen te bedenken: voormalig intens gelovig meisje komt op andere gedachten, doet een zelfmoordpoging met scheermes en deze plaat lag in haar kamer, etc, etc ...


Veel van de melodieën komen me bekend voor. Deze is volgens mij van Demis Roussos, of Aphrodite's Child, de band waar hij deel van uit maakte voor hij op de ehm... voor mij wat minder interessante solo-tour ging. 



Liefhebbers kunnen hier het hele album scoren (let op: beperkte tijd beschikbaar).

donderdag 14 maart 2013

Katholiek (2)


De Rooms-Katholieke cultuur kent vele kanten. Ik vind het daarom, zoals al eerder gezegd moeilijk om een genuanceerde beschrijving ervan te geven. Het was wel grappig wat voor uiteenlopende dingen ik vandaag in mijn overwegend protestant-christelijke omgeving hoorde zeggen over de nieuwe paus (vooral als de spreker niet wist dat ik Katholiek was opgevoed, hihi).
Ik heb gisteravond met oprecht gemengde gevoelens zitten kijken naar de balkonscene vanuit Vaticaanstad. Je kunt je culturele opvoeding niet helemaal uitvlakken, tenminste ik niet en daarom voelde ik nog steeds een klein beetje wat waarschijnlijk veel Katholieke Nederlanders volgens mij voelden: "wat een aardige bescheiden en warme man is dit. Hij straalt hoop uit, vaderlijkheid, vergevingsgezindheid en een oprechte wens om de mensen dichter bij elkaar te brengen. Hij stààt ook zo dicht bij de mensen. Dat zie je meteen, al." Ik voelde een zekere ontroering. En dat is toch ook wel merkwaardig in een tijd dat er zoveel dingen aan het licht komen en je je eigenlijk schaamt voor je RK achtergrond. Even had ik het gevoel: met deze man aan het roer komt alles weer goed.
Later lees je dan op internet hoe fel hij tegen het homo-huwelijk in Argentinië strijd heeft gevoerd, maar dat hij wèl de voeten van aids-patienten heeft gewassen. Ik denk dan maar: volgens mij is hij zo goed als een paus maar zou kunnen zijn en pausen hebben per definitie bepaalde standpunten, anders waren zij in het verleden nooit tot kardinaal benoemd...

Wat overbleef nadat ik mijn nostalgische emoties had weggerationaliseerd was de waardering voor de soberheid van deze man, die als bisschop al niet in een luxe woning had willen wonen en die ook Argentijnen oproept om nìet naar Rome te vliegen, maar het geld van de vliegreis aan de armen te schenken. De keuze van zijn naam Fransciscus spreekt ook in zijn voordeel. Het is de naam van een van de meest tot mijn verbeelding sprekende heiligen. Hij die zo eenvoudig leefde en zo dicht bij de natuur stond dat het verhaal gaat dat hij met dieren kon spreken, de patroonheilige van de honden -en paardenfluisteraar zal ik maar zeggen. 

Ik kort mijn verhaal even in door via die eenvoudige levenstijl een bruggetje te slaan naar de begijntjes, de eenvoudige brave nonnetjes, waarvan ik er in mijn jeugd ook zoveel kende en waarvan ik er ook zóveel heb horen zingen in kleine koortjes, dat deze opnamen een feest van herkenning zijn; niet de liedjes, maar de sfeer en de samenklank welteverstaan want ik ken dit soort stemmen van het zingen van liturgische zang als ik mijn katholieke jongensplicht deed als misdienaar in de kapel van verzorgingstehuis het Mariaoord in Vinkeveen.

Het bijzondere van deze kringloop-LP is dat er een brief uit de hoes rolde, waarvan de inhoud aangeeft dat dit exemplaar bedoeld was voor een vertaalster, ene mevrouw Elisabeth Stempels te Brussel.



Het was kennelijk de bedoeling hier ofwel een engelse, duitse en franse versie van te maken, of om er bij een volgende editie een boekje met vertalingen aan toe te voegen.


Oh wacht even: ik zit nadat ik bovenstaande heb geschreven te googlen om uit te zoeken of dit vertalingsverzoek ook tot resultaat heeft geleid en ik zie dat er kennelijk een CD van is en dat daar ook fragmenten van te beluisteren zijn. Tja, word ik weer met een copyright-dilemma opgescheept...

Wel, zoveel volgers heeft dit blog niet en ik wil jullie dit gewoon laten horen. Mijn echtgenote vond het heel raar en ongemakkelijk om hier naar te luisteren, met in gedachten wat sommige nonnen allemaal in die internaten uitspookten met kinderen.

Eerst steeds de uitleg, ik vermoed van een mannelijke collega, een monnik. De leiding van dit door ootmoedige ende gehoorzame zustertjes uitgevoerde project was natuurlijk wèl in mannelijke handen. Let vooral op de korte zucht na zijn eerste regel...



Na iedere toelichting volgt dan het liedje, in dit geval de titeltrack:




Wie benieuwd is naar de rest kan mij er om mailen, ok? Ik heb de hele LP gedigtaliseerd, gescand en gefotografeerd.


donderdag 6 september 2012

Joop Walvis en Broeder Bonifatius

Deze hoes sprak tot mijn verbeelding. Doch ik wist: voor hetzelfde geld (50ct) zou dit weleens vreselijk kunnen teleurstellen. En zo was het. Hij gaat linea recta weer terug naar de kringloop...



Van Broeder Bonifatius had ik al eens gehoord, omdat zijn "Jesu, u bent mijn laatste nieuws" op een nederrelicompilatie van Frits Jonker prijkte, maar nu heb ik dan zelf zijn LP gescoord.


De broeder stapte in 1942 op zijn 20-ste achter de toonbank van de muziekwinkel vandaan en trad in het klooster. Het kan niet anders dan dat hij één van de belangrijkste inspiratiebronnen is geweest voor Wim Sonneveld's Frater Vernantius. Doet dit "Jezus speelt", op melodie van "She'll be coming round the mountain" niet denken aan "Zeg maar Ja tegen het leven".


Broeder Bonifatius is ook wel van de joligheid en voor zover ik weet is hij ook nog alive and kicking. In 2009 trad hij in ieder geval nog op bij André van Duin, met zijn kinder-repertoire, waarvan na de LP ook nog een singeltje verscheen:


dinsdag 4 september 2012

Een hart zoekt geluk

Als nederrelicuriosaverzamelaar was mij het 'Jongenskoor van de jeugdcentrale te Vught o.l.v. Broeder Laetantius' al opgevallen. Dat was de reden dat ik onlangs wel een euro voor deze 10 inch LP over had.
Hij viel bij beluistering gisteravond een beetje tegen. Ik had iets meer bijzonders verwacht, maar misschien waren mijn verwachtingen te hoog gespannen. Zojuist zapte ik even door de digitale versie die ik gisteren direct heb gemaakt en als je de langzame walsen eruit laat en de stukken 'met rhytmische begeleiding' eruit licht zijn ze met een zekere mind set beluisterd toch wel leuk:

3. Zilveren trompetsolo

4. Fanfare (met leuke bariton sax)

6. Jong zijn wij

8. Roberto Colomba (mijn favoriet)