Berichten weergeven met het label op zee. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label op zee. Alle berichten weergeven

dinsdag 24 februari 2015

in nood?

Gisteren was een hele rare dag. Allereerst werd de renovatie om acht uur 's morgens opgeleverd, ten tweede was mijn lief jarig en ten derde ontvingen we dit jaar geen verjaardagskaartjes maar rouwberichten van twee mensen, waarvan we erg schrokken, met name die van Ank Schonewille, iemand die meer voor ons betekende dan zo maar een kennis van het conservatorium...
Minder ernstig, maar wel optellend bij het surrealistisch geheel kwam dan het berichtje van Google dat ze expliciete naaktheid van openbare blogs niet meer gaan toestaan, net nadat ik obsessief in mijn verdriet om Ank voor bijna twee maanden vooruit had gewerkt en toen was de chaos en angst in mijn hoofd vannacht weer compleet. Ik heb dat één,twee,huplakee weer de kop ingedrukt met wat extra kalmerende medicatie, want als ik niet goed slaap met dit soort gebeurtenissen dan verlies ik de controle en het is nog altijd minder schadelijk dan je een stuk in je kraag zuipen, een neiging die ik wel sterk voelde opkomen...

Ok, ik heb dat google-berichtje van gisteren nog eens bekeken en er nog wat over nagedacht: wat is nu vrijheid? Wat is nu belangrijk voor me? Wil ik koste wat kost kunnen plaatsen wat ik wil en allerlei moeite en tijd steken in het anders onderbrengen van mijn blog? Is dat vrijheid? Of is vrijheid dat ik het vermogen heb om onder alle omstandigheden tevreden en gelukkig te zijn en niet in de stress schiet bij de eerste de beste verandering van buitenaf?
Zoveel afbeeldingen waarover ik denk dat het gaat, heb ik niet geplaatst. Het is een kleine moeite om die op te sporen en die òf te verwijderen, òf met een externe link vanaf de post ergens anders neer te zetten. De blote borsten die af en toe in een thema-serie voorkomen denk ik dat die meestal wel onder de noemer artistiek en educatief vallen. Ik laat die staan en wacht af. Mocht google mijn blog dan tòch op besloten zetten dan zij het maar zo en dan kunnen jullie om een uitnodiging vragen. Soms lijkt het ingewikkeld, maar is de oplossing heel simpel.

Geen nood, dus...

donderdag 25 september 2014

woensdag 24 september 2014

vlot

Gisteren had ik eigenlijk een aflevering van Vreemde Geluiden, onder de titel Rondom de Peperbus. Ik had mij voorgenomen om kalm te blijven als er iets mis zou gaan, de eerste keer dat ik zonder Ilona's back-up achter de knoppen en microfoon zou zitten. Maar er ging niet één ding mis, er gingen verschillende dingen tegelijk mis en als ik nu geen studiogast had gehad voor wie ik mij verantwoordelijk voelde dan was het nog meegevallen. Dan had ik de muziekcomputer die automatisch liedjes bleef genereren, ondanks dat ik de instructie "f11 indrukken" als hij niet uit wil, keurig netjes had opgevolgd. "Ja, soms wil 'ie dan alsnog niet uit" had Ilona me verteld, "maar dan moet je het hoofd techniek even bellen", maar daar had ik geen zin in. Ik had een veelbelovende singer-songwriter op bezoek, die ook nog eens de laatste stagiaire was die ik in mijn loopbaan als muziekdocent heb begeleid en die zette alles op alles om een ander probleem dat er bij kwam: mijn laptop wilde bepaalde muziekbestanden waaronder die van hem niet afspelen, op te lossen. Er klonken aan het begin van de uitzending dus verschillende muziekjes door elkaar en dat is leuk, als je dat zo bedoeld hebt, maar gisteren werd ik er erg zenuwachtig van. Er was een button op het scherm van de muziekcomputer "gehele speellijst wissen", maar dat durfde ik niet en toen viel mijn oog op de button "alles uitfaden" en verrek, dat gebeurde. Vervolgens zette ik de microfoon open, maar vergat ik de muziek die van mijn laptop zachter te zetten, waardoor mijn komisch bedoelde "mededeling voor Ilona: HELP!" niet te verstaan was. Afijn, ik heb geleerd, ook door het terugluisteren dat als je met geen woord over de technische problemen rept (wat ik dus wèl deed) dat de luisteraar er verdomd weinig van meekrijgt.

Uiteindelijk lukte het ArendJan Averink (bovengenoemde gast) op een laptop van een stagiaire die daar toevallig zat te wachten op zijn mentor, om zijn bestanden te converteren met een video-editor en alles kwam goed. Niettemin heb ik het chaotische begin er in de terugluisterversie uitgemonteerd en vervangen door hoe ik de show eigenlijk had willen beginnen. Ook weer een les: vertel nooit aan mensen dat hùn opname het programma opent o.i.d. want ze gaan geheid hun hele netwerk daarover mailen met linkjes. Hoe minder je belooft en toezegt, des te beter het is voor je gemoedsrust.

Rondom de Peperbus sept, 23, 2014, eerste uur by Meneer_Jan on Mixcloud


We komen er wel. Volgende week ga ik bewust een aantal andere oplossingen voor de technische problemen uitproberen die Ilona later aandroeg. Geen gasten in de studio dus, maar wel aan de telefoon, want dat wil ik ook nog wat meer oefenen.
Eigenlijk is het heel goed, dat Vreemde Geluiden nog niet officieel kon beginnen. Nu heb ik alle tijd om de techniek onder de knie te krijgen en gasten voor straks te regelen. Mijn missie wordt om wat ik voor de klas deed in de ether en online voort te zetten: (jonge) mensen laten merken hoe leuk muziekbeoefening kan zijn en hoeveel andere leuke muziek er buiten de hitparade nog is. Ik ben al contacten aan het leggen met scholen, om schoolorkesten en -koren in de uitzending te krijgen en tot nu toe wordt dat met enthousiasme ontvangen.

Het visuele thema van vandaag sluit nauw aan bij hoe ik me gisteren een ogenblik voelde: