Berichten weergeven met het label sharity. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label sharity. Alle berichten weergeven

vrijdag 12 oktober 2012

Favourite instrumentals



Ik vind dit geweldig. Er staat verder geen enkele informatie op de hoes en met een bandnaam als "Frisbee" is het natuurlijk een beetje moeilijk zoeken op internet, toch heb ik mijn uiterste best gedaan en ik kwam meerdere bandjes tegen, maar nìet deze ... dus ik moet mijn fantasie de vrije loop laten gaan aan de hand van twee foto's en de muziek op de plaat. Even denken: het is 1979, de tijd dat het geen enkel punt was om als amateurgezelschap een plaat uit te brengen en ergens in het oosten van Nederland brachten twee muziekschooldocenten, de gitaar/mandoline-docent en de accordeondocent hun beste vrouwelijke studenten bij elkaar en vroegen de drumdocent of hij nog een goede studente had. Na een jaar oefenen staat er een repertoire van 12 nummers, van veelal traditionals en een recent hitparadedeuntje als een huis. Ja, dat laatste moet gezegd worden. Het is niet het genre van mijn eerste keuze, maar het klopt allemaal, alle nootjes zijn er, in het juiste tempo en het klinkt ook geen moment twijfelachtig of zo. Hier en daar meen ik ook een gevoel van humor te bespeuren, maar wellicht komt dat door mijn persoonlijke perceptie van dit soort muziek in het algemeen.

Dit is goed voorbereid! Ik heb hier heel wat amateurplaten liggen en deze springt eruit. Het heeft iets. Het stijgt net genoeg boven het truttige dat dit soort platen meestal hebben uit. Verder zijn het allemaal keurig nette niets-mis-mee-meiden (hoewel de bassiste zo ondeugend mogelijk probeert te kijken) en ze kijken gelukkig niet zo bloedserieus. Het enige dat ik jammer vind is die lelijke lap plastic op de achtergrond. Verder vraag ik me af wiens moeder die leuke outfit in elkaar genaaid heeft. Ik gok op die van de rechter mandolinespeelster. Ik was indertijd nèt twee drie jaartjes te jong voor die meiden, maar in die tijd was dàt mijn favourite (oja, volgens mij spel je dat in het engels anders ... jammer ...) geweest.



Weetjewat? Ik doe eens gek. Ik geef hier alle informatie in de hoop dat één van de betrokkenen, al googlend hier terecht komt en contact opneemt om te vertellen hoe het nu precies zat met Frisbee en hoe het deze dames is vergaan.

Arrangementen en produktie: Bert Schouten (hoewel achter de meeste stukken B.v. Hill - H. Valentin staat) Opname Studio Ad van Holm Mixage: Pieter Nieboer - wisseloord studio's

Verder bied ik dit deze week als download aan. Ik heb geen betaalde download of CD van dit album kunnen vinden. Dus zo te zien kun je dit alléén bij de kringloopwinkel tegenkomen, zoals mij gebeurde. Mocht u één van de rechthebbenden zijn en u hebt hier bezwaar tegen. laat het weten en dan verwijder ik het onmiddellijk.

update:
Joe Lacey heeft de hoes nog eens mooi opgepoetst!

dinsdag 9 oktober 2012

Sounds like....

Joe Lacey did another clean up and a good one, for this sleeve was badly damaged.


On facebook we discussed the presumable quality of the music, because "sounds like hits" often equals "sound like shit". So I promised to digitize the album, but I couldn't bare the quality of some of the tracks. However some (three that is) of them were fairly good:

Blackberry way


Monsieur Dupont


Dancing in the street (it's getting less interestig already...)


The worst rendition on this album is that of "Where do you go to my lovely". The first measures torture your ears immediately:



No, it wasn;t worth digitizing the whole thing. I listened one half of the "Golden Glenn Miller Sound" and that sounded surprisingly good. It was well performed and it has that weird wide stereo image in which each instrument is situated either only in the right or only in the left channel.

dinsdag 4 september 2012

Een hart zoekt geluk

Als nederrelicuriosaverzamelaar was mij het 'Jongenskoor van de jeugdcentrale te Vught o.l.v. Broeder Laetantius' al opgevallen. Dat was de reden dat ik onlangs wel een euro voor deze 10 inch LP over had.
Hij viel bij beluistering gisteravond een beetje tegen. Ik had iets meer bijzonders verwacht, maar misschien waren mijn verwachtingen te hoog gespannen. Zojuist zapte ik even door de digitale versie die ik gisteren direct heb gemaakt en als je de langzame walsen eruit laat en de stukken 'met rhytmische begeleiding' eruit licht zijn ze met een zekere mind set beluisterd toch wel leuk:

3. Zilveren trompetsolo

4. Fanfare (met leuke bariton sax)

6. Jong zijn wij

8. Roberto Colomba (mijn favoriet)

zondag 6 mei 2012

library music

Het is koud en eigenlijk had ik vandaag willen gaan wandelen, maar ... ik heb er geen zin in. Ik zit nu een reeds digitaal opgenomen library lp (chap 116) netjes in stukjes te hakken en te filteren, want ik kan hem op school goed gebruiken, omdat er van allerlei solo snaarinstrumenten verschillende stijlvoorbeeldjes op staan.
Van deze werd ik ineens vrolijk:
16. BANJO A Blue Grass (with guitar) 1'24" by Keith Nelson

 

zaterdag 5 mei 2012

liberating music

It seems appropriate to celebrate the Dutch 'liberation day' with a compilation of 'dutch successes' of the fifties. More than that I just felt like a sharity. The 10 inch lp is not divided into tracks, it's the opposite: what's so special about this album is that some of the tracks are connected with each other by a pianist, like on other of this kind of compilations was done with applause. I'm not sure how that was done. Technically it was possible with multiple real to real players, but I think pianist Gerard van Krevelen played it live while the existing recodings where playing in the studio, or I like to think it, anyway. I digitized this one because of this connecting music, for I allready have all of those recorings separate. I scanned the playlist at the back at high resolution black and white so we have all the details.
Take a listen, you'll find it surprisingly interesting and fun:


side 1
 
side 2
 
(click 'share' for download-button)

 tracklist

woensdag 4 april 2012

tietenpletter



Jean Baptiste - Restless Fingers:

maandag 2 april 2012

dinsdag 27 maart 2012

david perian & alberto baldan - happy riff



If you liked not only the sleeve but also the music of my previous post, you might like this vinyl rip track by Alberto Baldan in collaboration with David Perian:

zondag 25 maart 2012

Albert Marcoeur et le train [1984]




I think I can't give you more information than is avalaible on the sleeve. This is good. This is very good. "Compte rendu d'analyse". Yes, Marcoeur has been analysing both sounds and other sensory impressions available on a train ride and he molded his foundings into this piece of music. I took the liberty to paste both sides of this 7 inch into one piece. As I've said again and will be saying many times: try to really listen and don't regard this as background music, at least not the first time you listen to it. Take a moment to absorb it and listen through the crackles. It's a pity I didn't know of this recording when making splognerizer 44, but ... as I was already planning a second train special, this will certainly fit in.

maandag 19 maart 2012

David Byrne Sessions at West 54th Street

Totally by chance I came across this magnificent little concert today:

David Byrne - Sessions at West 54th Street
Sony Music Studios, NY 10.13.98

After seeing this I am sooo going to hunt for this dvd! (if there is any...) Does anybody have more info on this? I am curious about the line up for instance. (who's that girl?!!!!)


















zondag 11 maart 2012

Das Wesen



Deze kringloopplaat stond al enige tijd in het rijtje 'uitzoeken'. Kennelijk heeft ie waterschade. De 'vlek' is heel dun. Vermoedelijk heeft de hoes daar aan een andere vastgezeten. Lullig dat deze afscheurplek net over de enige tekst op de voorkant valt.
De achterkant geeft ook weinig uitsluitsel over wat de naam van de band is en wat de titel van de plaat. Op de rug staat niets.




Ook de labels geven weinig uitsluitsel. Ik vind ze wèl mooi, vandaar dat ik ze u laat zien:





Jammer dat bij te weinig licht de foto's altijd wat blauwig worden. Ik heb geprobeerd dat te compenseren, maar daar voor zijn mijn software en mijn kennis niet toereikend genoeg. Ook ben ik een beetje te lui hiervoor.
Waarom koop je zoiets eigenlijk? Zoals ik al eens eerder heb verteld ben ik dol op hoezen waar platenspelers op staan. Ik heb dan een gevoel van: dit klopt. Vorm en inhoud zijn één (of zoiets).

Door op de titels te googlen kwam ik er achter dat de groep Das Wesen heet en de plaat Anyone. Bovendien blijkt dat ik helemaal niet hoef te prutsen met grafische software, want dit vond ik zomaar bij discogs. Leve internet. Geniet er van, zolang het nog kan.




en zo kwam ik er ook achter dat die drie rooie streepjes 'zo horen'.

een stukje van het begin van de plaat:


Pas toen er zang klonk kwam ik erachter dat deze geluidsdrager waarschijnlijk voor 45 toeren bedoeld was, hoewel ik hem op 33 ook wel spannend vond.
Ik ben vergeten hem nat te spelen, vandaar dat ie wat krakerig klinkt. Als een plaat eenmaal vochtig is geweest, moet je hem nat blijven spelen, want het vuil koekt dan aan in de groeven, tenzij je hem in een platenwasser helemaal hebt schoongeweekt. Die dingen zijn hartstikke duur. Ik ben samen met mijn vader bezig er zelf één te ontwerpen en te bouwen. Uiteraard hou ik u op de hoogte.

zaterdag 10 maart 2012

vast

'Zalig de armen van geest, want zij zullen het rijk Gods zien' Dat denk ik onwillekeurig als ik dit soort muziek hoor. Ik ben hier niet dol op. Soms kan ik ineens levensmoe worden als ik onverhoeds met dit soort klanken word geconfronteerd. Waarom ik het dan tòch plaats... nou, ik verwonder me hierover. Wat bij de één een glimlach op het gezicht tovert of de neiging om een polonaise te beginnen oproept, doet de ander huiveren. Ik krijg het letterlijk benauwd als ik vrij associeer bij deze opname. Ja, er zijn opnamen in dit genre waar ik acuut van-de-flat-spring-neigingen van krijg, het tegenovergestelde van wat dit plaatje beoogt, namelijk aanzetten tot levensverwekkende handelingen, tenminste ... zouden hier mensen opgewonden van raken? Nee toch? Nee, een grapje, behoorlijk flauw, maar gewoon een grapje... denk ik...

Ik heb nog overwogen om het retoucheren van het hoesje deze keer achterwege te laten, maar ach... het is zulk leuk speelgoed, die software en het is in een wip gebeurd, za'k maar zeggen...





oh, ja kant twee is 'de Belgische versie'. Gekgenoeg duurt deze ruim een halve minuut langer. Dat de geluidskwaliteit anders is komt omdat ik kant 1 'nat' gedraaid heb en kant 2 niet, omdat die er beter uitzag. Je hoort nu echter dat deze juist slechter klinkt. Ik kan het alleen niet over mijn hart verkrijgen dit ding nòg eens op de draaitafel te leggen.

vrijdag 9 maart 2012

d.v.o. electrogram



Ik ben al een half uurtje aan het googlen en ik weet inmiddels wie Mike Vincent is, maar verder dan een vermoeden dat DVO een bedrijfsvoetbalelftal (die ga ik onthouden voor scrabble) is ben ik nog niet gekomen. Het valt me wèl op op hoeveel sites dit singletje wordt aangeboden, variërend in prijs van 1,95 tot 7,95.
Bij mij is 'ie gratis. Aan die tweedehands handel verdienen de betrokkenen toch geen bal meer. Ik ben overigens wèl benieuwd wie hier 7,95 voor over heeft. Dan mag dat singletje wel in mint conditie zijn.


ohja, als ik singletjes voor mezelf digitaliseer, maak ik tegenwoordig altijd één bestandje van beide kanten. Dat scheelt tijd. LP's doe ik ook per hele kant. Zo ging dat vroeger op cassettebandjes ook altijd. Anders komt dat digitaliseer-project van mij helemaal nooit klaar.

donderdag 8 maart 2012

more Bonnies

To make my 'Bonnie' collection complete



Frank Luther Kids:




Nora Bayes


The Spotnicks





"Miroslav Antic" school choir


woensdag 7 maart 2012

My Bonnie





Zo, dag vogels dag bloemen, hier is weer een mini-sharity. De hoes had ik al eerder gefotografeerd, maar ik heb het gisteren even opnieuw gedaan en zojuist heb ik hem naar mijn beste vermogen geretoucheerd. Ik vind het altijd leuk als bandjes 'kampvuur-liedjes' op hun album zetten. Ik heb een zwak voor het kampvuur-repertoire. Met De Zwervende Keien hadden we er ook altijd succes mee en in de klas gebruik ik het ook nog steeds: lekker ongecompliceerd zingen en genieten. Deze uitvoering zal ik morgen ook zeker in groep 7 laten horen:

woensdag 29 februari 2012

Lavender Jane [any woman can be a lesbian]



Vandaag kon ik de rust opbrengen om eens wat freeware op grafisch gebied uit te proberen. Er is héél veel, maar ik had in ieder geval het criterium dat ik vrij snel moest snappen hoe het werkte en er zijn hierdoor toch drie progjes afgevallen. Ik gebruik ze op dit moment voornamelijk om hoezen te restaureren. Ik moet hierbij de hoezen netjes kunnen uitsnijden en vuiltjes en beschadigingen kunnen retoucheren. Ik gebruik nu een combinatie van drie programma's (of eigenlijk 4). Die gezamenlijk bijna alles kunnenwat ik wil. U ziet hierboven al wat het niet kan: de hoezen 'rechttrekken' die door mijn beperkte fotografische mogelijkheden na veel uitgeprobeer nog stééds met een vertekening zijn vastgelegd. Ja, wat doe je dan: laat je de omgeving om de hoes zitten of snij je het zo af dat het recht lijkt. Met deze hoes heb ik volgens mij nèt de verkeerde keuze gemaakt, want de vertekening komt nu extra duidelijk uit. Maarja, geen zin om de foto opnieuw te maken... Wat u nìet ziet is dat ik vrij ernstige beschadigingen zo goed als weg gekregen heb.

Genoeg gezeurd. Inmiddels heeft één van mijn facebookvrienden zich opgeworpen om professioneel te retoucheren, maar hem wil ik niet met ieder onbenullig hoesje lastigvallen dat ik in mijn huidige gekte digital wil vastleggen, alleen de hele mooie.
Nu is deze plaat een twijfelgeval. In eerste instantie deed hij me niet zoveel, maar nu ik er langer mee bezig geweest ben .... Misschien bied ik hem later alsnog ter correctie aan. Lavender Jane is, zo leert ons de hoes de groep rond Alix Dobkin, over wie ik later nog wel wat zal opzoeken. Zij heeft vóór deze plaat al héél veel op allerlei manieren geprobeerd als muzikante, maar sinds ze uit de kast gekomen is gaat het ineens allemaal véél beter. Deze plaat komt uit 1975, zoals u waarschijnlijk niet zal verbazen. Een feministe was geen feministe zonder een liedje en een lesbienne ook niet. Ehm, hier begeef ik mij op gevaarlijk terrein. Als man moet je wat dit betreft een beetje op je woorden letten. Laat ik wèl zeggen dat ik deze muziek in ieder geval altijd erg aantrekkelijk heb gevonden. De mannelijke homo-zangers, in ieder geval die over dat onderwerp zongen deden/doen enkele uitzonderingen zoals Robert Long, Paul Haenen en Dolly Bellefleur daargelaten daar toch voor onder. Ik bedoel: ik kan me uit die tijd geen bijeenkomsten met een grote verscheidenheid aan mannelijke homo-muzikanten herinneren. Corrigeer me als ik het mis heb...



De LP 'Lavender Jane Loves Women' is er een van een kwetsbare oprechtheid. Het is een echte coming out-plaat, maar corrigeer me wederom als ik het mis heb. Luister maar eens naar "view from gay head" hieronder.

dinsdag 28 februari 2012

Helemaal naar Vinkeveen

s
Deze hoes- ik hou van hoezen met een platenspeler er op- zal enkelen van u bekend voorkomen en inderdaad: hier besteedde ik in wat volgens mij mijn eerste website was al aandacht aan. Echter, ik deelde toen niet het hele album en volgens mij was de kwaliteit ook maar 128 kbps. Vanmiddag heb ik hem opnieuw en nu helemaal in 320 kbps gedigitaliseerd. Zo kwam ik erachter dat er van kant b een titel op de achterkant mist. Ik zou zeggen zoek het verschil met het label. Oh, ik zie dat de verkleining de foto onleesbaar maakt. Had u al in de gaten dat als u het plaatje eerst gewoon met links klikt en op wat dan verschijnt met rechts klikt en kiest voor afbeelding bekijken, dat u het plaatje dat dàn verschijnt groter kunt klikken. Ja, nu lacht u, maar ik ken nogal wat mensen die moeite hebben met dit soort 'verbeteringen'.





Om u een beetje op weg te helpen is hier het ontbrekende liedje, niet omdat het mijn favoriete Bannink/Schmidt-liedje is, ooit meesterlijk geparodieerd door Henk Elsink en Wim Sonneveld en ook niet omdat het dorp waar mijn 'roots' liggen er in wordt genoemd, hoewel dat wel een reden is om er iedere keer als ik het hoor aan te denken. Gatver, wat een lange zin.

zaterdag 25 februari 2012

Singing in the bathtub

Heeft een liedje een "echte" versie? Nouja, je zou kunnen zeggen dat een liedje een eerste opname of uitvoering heeft, maar of dat de beste is? Ook heeft een liedje een subjectieve eerste keer. Hiermee bedoel ik de eerste keer dat je dat liedje hoort. Die uitvoering zit toch een beetje in je hoofd als de "echte" versie, zeker als je hem mooi vindt en aan de uitvoeringen die je later tot je neemt, moet je wennen ook al was de daadwerkelijke opnamedatum eerder. Je toetst ze aan de versie die je in je hoofd hebt en ze moeten wel verdomd goed zijn willen ze die vergelijking doorstaan.
Een vriend van mij illustreerde dat midden jaren 80 voortreffelijk toen hij een eigen opname van een koffieconcert op mijn middelbare school beluisterde waar een docent latijn 'It ain't necessarily so' uit Gershwin's Porgy and Bess zong, begeleid door het schoolorkest, dat zich zoveel mogelijk aan de oorspronkelijke partituur hield.
"mmmm", zei hij "toch vind ik het origineel van The Bronski Beat beter." "Maar... dìt is het origineel!" bracht ik verbaast uit. Neem het mijn vriend maar eens kwalijk dat hij de oorspronkelijke opera van Gershwin nog nooit gehoord had. Er is zóveel muziek die je 'behoort' te kennen... Ik ken ook niet het hele 'ijzeren repertoire' zoals men dat in de klassieke muziek noemt. Soortgelijke misvattingen, maar dan met andere popliedjes deden zich ook bij mij voor, hoewel steeds minder, maar dat is alleen omdat ik er bij tijd en wijle héél diep in duik.

Er was een tijd, waarin het heel ongebruikelijk was dat uitvoerende artiesten hun liedjes zèlf schreven en waarin het liedje ook belangrijker leek dan de artiest. Ik bedoel dat het werd geschreven en verschillende mensen namen het op. Ik denk dat "popcorn" één van de laatste deuntjes was waarmee dat gebeurde, maar toen was dat eigenlijk al heel bijzonder geworden. Ik denk dat het komt omdat de mogelijkheden om één artiest wereldwijd op hetzelfde moment met dat liedje te promoten in de eerste decennia van de grammofoon zeer beperkt waren. Dit gaf andere artiesten de kans om met hetzelfde liedje als eerste iemands oren binnen te komen.

"Singing in the bathtub" (Magidson/Washington/Cleary) populair in 1929/30:

Door "The High Hatters"


Eddie Walters:


Gracie Fields:


Schuif deze opnamen niet zo snel terzijde, omdat u ze wel op een ander medium, youtube of spotify kunt vinden of zo. Ze komen uit een verzameling van tienduizenden 78-toerenopnamen die met engelengeduld door een amateur gerestaureerd en gemasterd zijn. In deze vorm zijn ze in ieder geval uniek en in een opvallend aantal gevallen beter van kwaliteit dan wat uit deze periode op CD of onlinediensten terecht is gekomen, althans als u zich verlaat op mìjn oren ...


Afgaand op wat ik er op internet over kan vinden is dìt "het origineel".

Winnie Lighter:


Vaughn de Leath:


The Four Aces:


en tot slot:
The first Looney Tune (complete with original titles), released in cinemas in May, 1930. Directed by Hugh Harman and Rudolf Ising, and featuring the voices of Carmen Maxwell as Bosko and Rochelle Hudson as Honey. In the public domain.

vrijdag 24 februari 2012

Amizade

Hoogste tijd voor een stukje neder-reli curiosa. Voor zover ik weet ben ik één van de slechts drie niet-kerkelijken in Nederland die dit genre met grote belangstelling sparen. Pater Ben Strik maakte al eerder zijn opwachting in het 52-weken-project o.a. met zijn onvergetelijke "een stap naar voren".
Later ontdekte ik een tweede LP en deze week kwam ik in één van de inmiddels vele kringloopwinkels in mijn stadje er nòg één tegen en slechts voor 50 eurocent. Dat zijn de betere verzamelaarsprijzen. Volgens mij is hij nauwelijks of niet gedraaid. De hoes vind ik wel een beetje lelijk, maar weer maakt de muziek van Strik en de Aaghten Cantorij, nu met medewerking van verschillende jongerenkoren uit Tilburg en Wognum (aha, die plaats kwamen we in dit verband ook al eens tegen) mij supervrolijk.



Ik heb u nog nooit van mijn heldendicht-fascinatie verteld, ook weer zo'n subverzamelingetje waar ik zelfs nog eens een lesproject voor het voortgezet onderwijs van heb gemaakt. Luister naar een loflied op Paus Johannes de 23ste, eigenlijk het mooiste wat er op deze plaat staat.






Hier is hij helemaal te vinden.

donderdag 23 februari 2012

murdering the classics (1)



Apart from records with girls on the cover that have nothing to do with the content, I also collect records and recordings with adaptations of wellknown classical tunes. From rather tastefull, like Bach for two accordeons to imcomprehensively careless and brutally cheap.
Now here we're dealing with an adaptation of an adaptation of the latter kind. This track is murdering the 'Hooked on classics' series by ELO's co-arranger Louis Clark which in itself was one of the most cruel assasination attempts on classical music ever. So listen to Living Kazoos stripping down Clark's act to it's bare essence.
Thanks to our friend Dana Countryman: