Totaal aantal pageviews

Berichten weergeven met het label vinyl-digitalisatie. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label vinyl-digitalisatie. Alle berichten weergeven

maandag 3 juli 2017

niet altijd wow

"Het kan niet altijd wow zijn." een audio-citaat van Freek de Jonge, dat zo af en toe in mijn hoofd verschijnt. Nee, maar ik verveel me nooit. Het is de kunst om bij lusteloosheid een project even te laten voor wat het is en te zien of je ergens anders vrolijker van wordt. Zo ben ik nu bezig met het digitaliseren van blokfluitplaten van Frans Brüggen, één van de beste fluiters die er ooit geweest is. In de loop der tijd hebben mij wel verhalen bereikt dat het verder niet zo'n fijne man was, maar speulen kon 'ie. Het levert visueel weinig exotisch op, maar ik toon het tòch maar om te illustreren dat ik mijn tijd niet steek in het oorkussen van de duivel.



en ik neem aan dat ik niemand een plezier doe met deze vinyl-rips en anders moet u het maar aangeven.
Je kunt dit ook bij muziekweb lenen op CD, zonder tikjes en overslagjes, maar dat kost dan meestal  3 euro per cd en deze kosten tussen de 0,25 en 1 euro en je hebt weer wat te doen dus.... Na verwerking gaan ze in een kratje in de gang, waar bezoekers gratis in mogen graaien en als het kratje uitpuilt is er sprake van terugkeer naar de kringloopwinkel.

maandag 27 februari 2017

Het orkest onder de loep

Gisteren ben ik weer redelijk fanatiek aan het digitaliseren geweest. Ik had onlangs een sonopresse productie gevonden, die kennelijk bij een boek van Louis Metz over het symfonie-orkest hoort.

Ik vond daar de volgende afbeeldingen van:


maar ik vermoed dat dit plaatje bij een latere uitgave hoorde:



Het zijn 5 flexi-discs in één hoesje. Onderdeel van mijn studie schoolmuziek was indertijd ook het verkennen van de geschiedenis van het muziekonderwijs in Nederland, met name de in school gebruikte methodes. Voor mijn afstudeerproject kwam daar nog eens de geschiedenis van de schoolradio bij. En passant ontdek je dat er een subgenre plaatjes is waarin het symfonie-orkest wordt uitgelegd in onberispelijk algemeen beschaafd nederlands. Deze kende ik nog niet:



Ik heb ze geript, aan elkaar geplakt en er een licht tikfilter overheen gegooid, om de hardste tikken eruit te halen. Veel plezier:

zaterdag 25 februari 2017

kwasten

Als ik een plaat digitaliseer dan leg ik ook keurig de uiterlijke kenmerken middels fotografie en scan vast, maar als ik van een hoes een mooie identieke afbeelding op internet tegenkom, dan bespaar ik mij de moeite. Dus ik zoek de titel altijd eerst even in google-afbeeldingen op. Gisteren en vandaag was Winifred Atwell aan de beurt, zegmaar: het betere honky tonk-werk en ik heb de volgende platen van haar:


Door het zoeken op google pictures, viel het mij pas op dat ze op mijn hoes [rechtsboven] in spiegelbeeld zit. De snaren zijn aan de linkerkant het langst, want daar zitten de lage tonen:


Nog eentje waarvan ik alleen het hoesje heb, want ik kwam er gisteren achter dat er een singeltje van Adamo in zat. Meestal controleer ik wat ik koop, maar je zult net zien dat wanneer je dat niet doet er uitgerekend dàn een verkeerde in zit..


Door dit digitaliseren vergewis ik mij ervan dat ik het ook écht allemaal beluister. Niet alles van Winifred Atwell had ik namelijk al eens op de platenspeler gehad. Haar versie(s) van Swanee River viel(en) mij op.


(overigens fijn dat hij op meerdere platen stond, want op de LP waarvan je hierboven de hoes ziet, was dat nèt het ene nummer dat door een fikse kras grotendeels onbespeelbaar was)

Ik ken dit nummer uit mijn jeugd in een totaal andere uitvoering door het trombone-ensemble The Commanders, een EP-tje waar mijn vader weer goede herinneringen aan had en die ik toen ik uit huis ging van hem gekregen heb. Jemig, die is dus ook niet obscuur meer, staat gewoon op youtube:



En aan de andere resultaten te zien is dit inmiddels op CD... ga ik uitzoeken...

Maar mijn verhaal is: in mijn hoofd begon zich een mengsel van de twee versies af te spelen, trombones die het arrangement van Atwell speelden en omgekeerd. Idee voor een droodle denk ik dan ... Ja.... een héél leuk idee voor een droodle: verschillende versies samplen en tot één geheel maken. Het zal nooit kunnen klinken als wat ik in mijn hoofd hoorde (en wat alweer aan het vervagen is...), da's dan weer jammer, maar het is een heel. leuk. idee.

Ik heb overigens en volgens mij al in twee jaar nog niet maar zo weinig plaatjespagina's uit staan, minder dan een week vooruit.... De drive begint er tòch een beetje uit te raken en ook heb ik de laptop nu nodig voor het vinyl-digitaliseerwerk. ach... platenhoezen op alfabetische volgorde is misschien ook wel fijn tussendoor.