Posts weergeven met het label wat ik zoal kijk. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label wat ik zoal kijk. Alle posts weergeven

vrijdag 16 februari 2018

stoelen (deel ergens tussen de 10 en 20)

Ik heb mijn profiel op e-matching 'verborgen'. Ik heb genoeg beleefd daar en er twee leuke contacten aan overgehouden. Verder vind ik het toch wel een beetje heftig, al die verwachtingen, de hoop op, de teleurstellingen.. Ik ben er misschien net iets te gevoelig voor. Niettemin heeft het me een bezem door de bovenkamer, een ver familielid en een hele bijzondere tekstschrijfster opgeleverd, die ik allebei graag nog beter leer kennen.
Af en toe doet het verlies van mijn maatje nog heel erg pijn, of maakt zich een algeheel gevoel van verdriet van mij meester. Soms is de aanval de beste verdediging en soms moet je je even gewonnen geven... Dat verdomde evenwicht...

Deze heb ik net even snel voor jullie verzameld:



oja, nagekomen bericht van de kringloopbios. Deze heb ik eindelijk eens gekeken. Hij was best leuk.


en deze CD's draai ik (o.a.) best wel vaak:

donderdag 15 februari 2018

kringloopbios

De eerste drie videos hieronder heb ik weggedaan. Ik ben eergisteren nog wel aan The English Patient begonnen, maar die haalde de 20 minuten niet. De andere twee waren ook meer films uit het straatje van Wil. Trainspotting vond ik geweldig, maar de video was zo bibberig dat hij na een half uur in de kringlooptas is gegaan. Ik heb hem gereserveerd bij de bibliotheek. En dan Kaos... tja... het is een raamvertelling en het eerste verhaal vond ik zo gruwelijk dat ik hem daarna heb uitgezet en de lekker spannende Sum of all fears ben gaan kijken. Ik hou Kaos wel, want hij is wel heel kunstig en literair en zo. Misschien dat ik ooit in de stemming ben de rest te zien.
Gisteren heb ik de hele middag gewandeld en op bankjes en in café-restaurants gezeten met mijn wandel-fietsmaatje. Moe en voldaan zakte ik na een maaltijd voor mezelf gekookt en opgegeten te hebben (pizza's zijn definitief van mijn menu verdwenen) onderuit voor Pretty Baby.  Ja, die was wel aardig..


maandag 5 februari 2018

museum date

Dit klinkt spannend maar is toch niet wat je denkt. Dit weekend wel heftige dingen meegemaakt op die dating-site. Ik heb me weer eens laten verleiden om in gesprek te gaan, per mail in dit geval, met iemand die ik wel interessant vond, maar waarvan ik achteraf kan zeggen dat aan het profiel al te zien was dat zij niet helemaal in orde was. Ik word aangetrokken door "anders" en "raar" dusss... maar misschien moet ik dat toch niet meer doen: om een lang verhaal zo discreet mogelijk kort te maken: ik kreeg na het openhartig beantwoorden van een paar vragen het verwijt naar mijn kop geslingerd dat ik niet voldeed aan de eisen die ze toch heel duidelijk in haar profiel had geformuleerd. Ze was de hele avond van slag geweest en dat was mìjn schuld. Ze had nu mijn ware aard gezien. Ik was dus helemaal niet zo lief en aardig als ik mezelf voordeed.
Dat laatste haalt een hele oude pijn naar boven en is ongeveer het ergste wat een vrouw tegen mij kan zeggen, maar in de context was het zó absurd dat het even schrikken en daarna zuchtend schouders ophalen was. Ineens viel het kwartje dat achteraf al tussen de regels uit het profiel en haar foto was op te maken: ik had iemand aan de lijn met ernstige psychische, waarschijnlijk zelfs psychiatrische problemen. Ik heb geantwoord dat ik oprecht niet wist waar ze het over had en voorgesteld het hier maar bij te laten. Vervolgens heb ik haar geblokkeerd, want dit werd tòch een beetje griezelig. Ik snap nu de terughoudendheid van sommigen beter.

Voorts heb ik iemand moeten afwijzen die verschrikkelijk lief was, maar... Dat is het moeilijkste van dit hele gebeuren: hoe wijs je iemand zo pijnloos mogelijk af? Iets als "Je bent eigenlijk toch niet helemaal mijn type." vind ik echt wel bot. In het dagelijks leven kom je ook veel lieve mensen tegen, waar je ook geen relatie mee wilt en dat is geen enkel probleem, maar nu ontmoet je elkaar op een dating-site en je weet van elkaar dat je op zoek bent. Gezien de lieve begripvolle reactie heb ik het echter deze keer goed gedaan (hoofd afvegende smiley).

Ok en dan de link naar het museum. Toen ik bezig was met al dat getob hierboven, vloog er ineens een berichtje van één regel tussendoor, dat eerst mijn wenkbrauwen deed fronsen, maar toen ik hem door had, moest ik ontzettend grinniken: wat een gevatte reactie op mijn profiel, midden in de roos! Zij had direct mijn onverdeelde aandacht.
Afijn, we slaan even wat korte mailtjes over: gistermiddag liep ik dus door Museum De Fundatie met de "opdracht" haar te laten weten welk schilderij mij in het bijzonder fascineerde. Ik kom erachter hoezeer ik daar behoefte aan heb: uitdaging.
Er was een tentoonstelling van Neo Rauch en dat zijn sowieso fascinerende schilderijen: overdaad aan symboliek, nauwelijks te interpreteren, maar dat is expres, begrijp ik en het zijn er zó veel... Eentje maakt echter wel iets in mij los. Ik vond hem zelfs een beetje eng: 'de kroning'


Andere schilderijen die ik mooi vond:



Er was verder zero uitleg bij de schilderijen. Er waren alleen wat uitspraken te lezen op de muren in de gangen:


Tja... misschien ben ik niet zo intelligent als ik me voordoe, maar hier kan ik dus weinig mee, hè... een droom die én diepgaand én richtinggevend én onbewust een terechtwijzing waarneemt... en dat kun je vervolgens navertellen. Ok... ik denk dat ik het snap, maar het klinkt toch een beetje diepzinnig om het diepzinnige...

Deze begrijp ik beter:


Tot slot een nagekomen bericht van de kringloopbios, op koopzondag gescoord in de uitverkoopbak van de tot beste platenzaak van 2017 verkozen winkel:


De makers van de linker DVD moeten zich de ogen uit de kop schamen. Rick Wakeman is een virtuoze toetsenist, die heel veel heeft gedaan, waaronder veel schoons, maar die ook weleens de plank mis sloeg of enigszins slordig uitgewerkte an sich mooie muziek de wereld in stuurde. Als je dan een "ultimate anthology" maakt ... u begrijpt het. Ik zat echt afwisselend met kromme tenen en "ja, dit is dan toch wel weer bijzonder, Rick". Sommige delen waren echter zó slecht gefilmd en gemonteerd dat het geheel toch een dikke onvoldoende verdient. Ja, ik weet wat u wilt zeggen: ook hìer had ik het al aan de verpakking kunnen zien...
Ter compensatie heb ik de rechter opgezet: wat een verademing! Ik ben nog geen slechte live-DVD van Yes tegengekomen: het staat als een huis, perfect uitgevoerde tracks van albums met nèt dat beetje anders live dat het interessant maakt en het vuur spat van de gezichten en lichaamstaal van de muzikanten af.