Berichten weergeven met het label weerwolven. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label weerwolven. Alle berichten weergeven

donderdag 2 januari 2014

vrouwsjouwen, deel twee

Gisteren heb ik jullie beloofd dat ik wat meer zou vertellen over mijn/ons oudjaarsritueel. Al ruim 15 jaar vieren mijn echtgenote en ik de jaarwisseling louter met zijn tweeën. Een enkele keer waren we in de stemming en leende de situatie zich om na twaalven bij buren langs te gaan, maar dat is volgens mij slechts twee, hooguit drie keer gebeurd. Wat we op zo'n avond doen is niet ieder jaar hetzelfde. Toen we beiden nog werkten en ons sociale leven ook nog drukker was, waren we al blij dat we even een avond met zijn tweeën hadden en  twee keer zijn we  zelfs vóór elven al naar bed gegaan, omdat we onze ogen niet open konden houden, of de één moest de ander die in slaap gesukkeld was tijdens een oudejaarsavondconference wekken met een glas champagne met appelflap. Ik ben zelf ook best vaak ziek geweest in de 'kerstvakantie', één keer zelfs koud een kwartier nadat ik van de afsluitende kerstviering van school thuiskwam: boem 40 graden koorts, iets waarin ik als onderwijzer zeker niet de enige was/ben. Als ik kijk naar de momenten waarop ik zo'n 'griepje' krijg, heeft dat in de helft van de gevallen puur met stress te maken: vlak vóór, of vlak ná een bijzonder(e) 'event' of periode.

Deze keer werd ik op oudjaarsdag ziek, lichamelijk, maar vooral ook geestelijk, ik noem het 'bewustzijnsversmalling', maar het is in ieder geval een nare angstige toestand, waarin ik nauwelijks prikkels kan hebben en het liefst met een deken over mijn hoofd het einde van de wereld afwacht (wat gezien de vuurwerk-herrie, deze keer nog niet eens zo'n gekke gedachte was). Wat ben ik blij dat ik in deze moderne tijden gewoon een doosje angstremmers in huis heb, die ik bovenop mijn andere medicatie kan slikken als die even niet afdoende is. Dankuwel, rijke mensen van de pharmaceutische industrie! Zonder u had de wereld nooit van dit mooie blog kunnen genieten, als u begrijpt wat ik bedoel...

Maar nu heb ik jullie nog steeds niet over mijn persoonlijk ritueeltje verteld: ik weet niet hoelang ik dit al doe, maar de gewoonte stamt in ieder geval al van vóór ons huwelijk: op oudjaarsavond haal ik mij voor de geest welke mensen het afgelopen jaar belangrijk voor me zijn geweest, welke nieuwe mensen er mijn leven zijn binnengelopen en welke er zijn verdwenen.
Tja en er zijn weinig of geen jaren geweest waarin er zóveel op dat gebied gebeurd is als nu. Ik ben afgekeurd, moest dus o.a. afscheid nemen van de school waar ik de laatste 8 jaar gewerkt heb, van tachtig collega's en honderden kinderen en er zijn daarnaast nog enkele mensen op andere wijze uit mijn leven verdwenen. Volgens mij ging mijn hoofd niet helemaal toevallig op slot op 31 december. Ik weet eigenlijk wel zeker van niet. Vreemd hoe zo je lichaam geheel buiten je wil om het tijdstip bepaalt, waarop het welletjes is. Het stilstaan bij deze veranderingen lukt me dus niet in één avondje. Vergeeft u mij als ik er af en toe nog over doorzanik.

Ok, we gaan weer vrouwsjouwen. De vorige keer had ik het over de Damsel in distress en de held die haar redt en in zijn armen draagt. Nu zijn het natuurlijk niet alleen de goeden die dames in de armen dragen. Er zijn verschillende categorieën slechteriken of in het gunstigste geval 'engerds' die dit ook doen, robots bijvoorbeeld:


of ander ruimtegespuis:


Maar met een beetje fantasie zijn er op Aarde ook genoeg griezels voor handen: