Posts weergeven met het label zandlopers. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label zandlopers. Alle posts weergeven

zaterdag 23 december 2017

zandlopers 4

Vorig jaar op deze dag, het was toen een vrijdag, kreeg Willeke 's middags de sedatiemiddelen toegediend. Die timing was uit nood geboren. Ze wilde niet vóór de jaarwisseling gaan, maar in dit geval nam de ziekte definitief de leiding over. De uitval van haar slikspieren was dermate gevorderd dat ze dreigde te stikken in haar eigen speeksel. Dat was al twee keer bijna gebeurd in de dagen daarvoor en op deze dag weer twee keer, waar ik bij was. Ik heb de verzorging nog geholpen om haar het speeksel weer op te laten hoesten. Dat ging inderdaad maar net aan goed. Ze kon ook bij elkaar nog geen uur zonder beademingskap. Er zijn zeer weinig ALS-patienten die zover gaan, had ik gelezen en gehoord, maar Willeke was in alle gevallen geen gemiddeld persoon en ook geen gemiddelde patient. Ondanks de minimale kwaliteit van leven wilde ze nog niet gaan, maar de éénnalaatste bijna-stik-ervaring gaf de doorslag: zo bang wilde ze niet sterven. Het duurde nog tot de avond van Eerste Kerstdag, totdat stapsgewijs de beademing kon worden stopgezet. Haar longen ademden daarna nog een klein half uur héél minimaal door. Ze stopten rond half elf. Het was de tweede keer dat ik zoiets meemaakte: bij haar moeder gingen de laatste momenten ook zo. Toen zat er een heel gezin rond het bed. Ik was nu alleen met haar.

zaterdag 18 november 2017

woensdag 21 september 2016

zandlopers (4)

Ik ben niet zo van de tatoeages, voor mezelf dan. De betekenis die veel mensen er aan hechten zou ik voor mezelf niet voelen. De tijd dat ik het ordinair vond ligt dan wel weer achter me, maar nee, op mijn eigen huid hoeft het niet. Wat ik om mij heen zie aan tattoes vind ik lelijk of mooi, meestal toch wel redelijk lelijk, maar dat heeft ook een beetje te maken met de buurt waarin ik woon. Ik hou ook niet van al die tuinkabouters en die raamversieringen rond kerst... Er zijn echter uitzonderingen. Zo zag ik gisteren een vrouw met een hele fraaie op haar arm voorbijfietsen waarvan ik dacht: ja, als je oud bent en dat vel verliest het gevecht tegen de ouderdom en de zwaartekracht, dan is 'ie waarschijnlijk nog steeds mooi. Tijdens mijn zoektocht naar zandloperplaatjes, kwam ik erachter dat die veelvuldig als en in tattoes voorkomen.