dinsdag 9 januari 2018

vrijheid

Tja, hoe leg ik dit uit? Iemand van lang geleden met wie ik zondag een ontmoeting had vond dat het hoog tijd werd dat ik eens op dating-sites ging neuzen. "Jan, dat is tegenwoordig de normaalste zaak van de wereld" (zij is 80) "Echt doen, hoor! Daten, jij!" zei ze bij het afscheid.
Dus ik heb even wat mensen gevraagd: waar daten jullie zoal? Dus ik op Parship en Pepper kijken. De eerste periode is gratis. Dus vooruit maar. Parship verliet ik halverwege de vragenlijst: wat een onzin! Op de tweede maakte ik nog een profiel aan, maar nadat ik eens had rondgeneusd en door dìe ogen ook weer eens naar mijn eigen profiel gekeken had verwijderde ik die weer. Zo wil ik niet in de etalage zitten. En toen ging ik naar de enige site waar ik weleens van gehoord had en waarbij ik had gedacht: 'als ik alleen kom ga ik dáár misschien naartoe' eMatching, voor hoger opgeleiden dus. Nogmaals 'dus': dus ik maak een profiel aan en mij was verteld dat ik niet teleurgesteld moest zijn als het de eerste dagen stil bleef en ik niets hoorde op mijn berichtjes. Zoiets vergt geduld en inspanning.... Dus mijn verwachtingen waren ook niet zo hoog.

Binnen enkele uren had ik echter drie berichten in mijn inbox van vrouwen die mij wilden leren kennen. Twee daarvan zag ik wel zitten. Dat waren ook de enige die ik na lang speuren zelf had aangeschreven. Ik kwam erachter dat ik toch wel kieskeurig ben. Met één daarvan had ik binnen mum van tijd een afspraak gemaakt voor vrijdag in Zwolle. Wow... dat was snel... Maar even bijkomen van de schrik! Mijn hemel, ik ga écht daten! aaaaaaaaaarghhh!!!!! Was dit wel de bedoeling????

Dus ik ben een lange wandeling met Jopie gaan maken, even uitwaaien om aan het idee te wennen. Thuisgekomen nog even wat rondneuzen op Tumblr en facebook, computer uit en .... hee, komt nog een mailtje binnen: een reactie op mijn profiel. Ik las haar bericht, zag haar foto, las het profiel en mijn mond viel bijna open: oh my god…. Die ìs het! Verdere mailwisseling vanochtend bevestigde alleen maar dat gevoel. Ze wil me deze week bellen.. Joh, ik weet niet wat me overkomt! Ik had net alle vlinders van de slaapklamer weggehaald, maar ze zitten nu in mijn buik! Ik heb bijna niet geslapen. Dit zou ZO mooi zijn! Ja,ja,ja Ik weet het, ik weet het. Vanavond zòrg ik dat ik slaap. Maakt u zich geen zorgen en ik hou mijn allereerste contactadvertentieverliefdheid in het achterhoofd op mijn 23-ste: klikte op papier, klikte aan de telefoon (ùùùren!), we vonden elkaar pasfoto's mooi, maakten allebei al wat ondeugend romantische toespelingen... maar.... het was ZO'N teleurstelling voor al-le-bei. Het enige waar we dan wel lol om hadden is dat we bijna tegelijk durfden te zeggen: "val ik òòk zo tegen?" We hielden daarna nog wel contact per brief, maar romantiek ging er niet van komen. Het laatste wat ik van haar hoorde was dat ze via via (ja, zo heette dat blad ook, weetjenog?) iemand had leren kennen met wie ze getrouwd was, een moslim. Ze zag erg op tegen haar eerste Ramadan... (ènnnn succès d'r mee!) Op dat moment beleefde ik allerlei avonturen in België en ik was des te blijer dat ik het bij die ene poging had gelaten. Tja... en ik weet dat het nu ook zo zou kunnen lopen, maar we zijn nu precies 30 levenservaringsjaren verder. Dat zou moeten schelen.... Ik zal het allereerst wel uit mijn hoofd laten om door de telefoon al zo hard van stapel te lopen. Ik heb ook geen zin in een hard-van-stapel-relatie. Zij maakt bewust contact met een vrij verse weduwnaar. Ze is even oud als ik, heeft ook al een huwelijk achter de rug. Ik denk dat zij er ook kalmpjes instapt....

Maar dat is dùs (!) toch moohooi??!!!!!! <3 <3 <3

maandag 8 januari 2018

spiegels 12

De afgelopen dagen heb ik relatief veel mensen gesproken. Gisteren een weerzien met een oude vriendin, die er de dag daarvoor pas was achtergekomen dat Willeke was gestorven. De ontmoeting met deze 80-jarige vrouw heeft mij enorm goed gedaan. Ze moedigde mij aan om door te zetten in de richting waar ik naar neig: het verleden nòg meer loslaten en echt een nieuw hoofdstuk beginnen. Waarom zou het niet zo kunnen zijn dat het beste hoofdstuk nog moet komen? De pijn en de donkere kant van de wereld aanvaarden en doorléven, maar hier niet mijn leven door laten dicteren. En ballast lozen, nog meer ballast lozen, vooral ook het nog immer teveel aan "spullen" in dit huis. Klinkt dit zweverig, of snappen jullie me wel? In feite kreeg ik gisteren een spiegel voor en wat ik zag viel eigenlijk heel erg mee.

zondag 7 januari 2018

kringloopbios

Spoiler-alert

Gistermiddag heb ik deze gezien en ondanks de slechte bandkwaliteit toch maar uitgezeten. Behoorlijk low-budget en behoorlijk voorspelbaar. Hier komt de spoiler:

Het zat er dik in dat in een film waarin de personages in een realistische spelwereld inpluggen, à la the Matrix, dat er sprake zou zijn van een droste-effect. Ik had vrij snel het vermoeden dat de inplugceremonie waarmee de film begint al in de spelwereld plaats gevonden had en inderdaad blijkt aan het einde dat er nòg een werkelijkheidslaag bovenop lag was en dat wat wij moesten denken dat de werkelijkheid was, het échte spel was waarin mensen een spel spelen, waarin mensen een spel spelen. gááááp... maar afijn. ik heb hem tòch uit gezien. Er zaten wèl mooie shots in.



Daarna heb ik "Virgin Suicides" gekeken. Niet slecht, maar geen film waar je vrolijk van wordt. Ik was echter weereens te nieuwsgierig naar hoe het verder ging...


Ik weet niet of ik zulke films nog wel wil zien, of dat ik ze in de ban doe net als films over WOII. Misschien moet ik voor bekijken niet alleen de achterkant lezen, maar ook eerst de trailer opzoeken op youtube:



En tot slot van mijn kringloopbios-sessie heb ik deze aanschouwd. Kijk, dìe was leuk!

zaterdag 6 januari 2018